Original Post

Πλήρες Κείμενο:

22 Μαΐου του 1963 δολοφονείται από δεξιούς παρακρατικούς ο αγωνιστής Γρηγόρης Λαμπρακης.

Βουλευτής της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς, με έντονη και συνεπή παρουσία στου λαϊκούς και αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες για ειρήνη, ελευθερίες και κοινωνική δικαιοσύνη, ο Λαμπρακης αποτέλεσε και αποτελεί σύμβολο αγώνα και φάρο για τις μαχες που καλούμαστε να δώσουμε σήμερα.

Η εικόνα του Λαμπρακη να βαδίζει μόνος, με το πανό που έφερε το σύμβολο της ειρήνης στην μεγάλη αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση τον Απρίλη του 1963, λίγο πριν τη σύλληψη του από αστυνομικές δυνάμεις, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αποτελεί πηγή έμπνευσης για χιλιάδες ανθρώπους. Τον Μάιο του 63’ στην πόλη της Θεσσαλονίκης, δέχεται επίθεση από παρακρατικούς οι οποίοι επιτέθηκαν με δολοφονικό χτύπημα με λοστό στο κεφάλι.

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε λίγη ώρα μετά την ομιλία του Λαμπρακη σε αντιπολεμική συγκέντρωση, την οποία είχαν περικυκλώσει παρακρατικά στοιχεία και επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν το συγκεντρωμένο πλήθος, υπό την ανοχή και την απραγία των δυνάμεων της αστυνομίας που βρίσκονταν στον χώρο.

Η αγαστή συνεργασία κράτους και παρακράτους έγινε ακόμη πιο διαυγής και επικυρώθηκε με τη δολοφονία του Λαμπράκη, γεγονός που πυροδότησε τεράστιες λαϊκές αντιδράσεις.

Η κηδεία του Λαμπρακη μετατράπηκε σε τεράστια παλλαϊκή διαδήλωση, με εκατοντάδες χιλιάδες λαού να διαδηλώνει απέναντι στην Κυβέρνηση και το Παλάτι.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή να φιμώσει και να τρομοκρατήσει τα πλήθη όχι απλώς απέτυχε παταγωδώς, αλλά πυροδότησε κλιμακούμενες αντιδράσεις, και χιλιάδες κόσμου εξακολουθούσε να βγαίνει ανυποχώρητα στους δρόμους και να πλαισιώνει τις διαδηλώσεις.

Η αδυναμία καταστολής και τρομοκρατίας του λαϊκού παράγοντα έπαιξε ρόλο στην μετέπειτα επέμβαση των ΗΠΑ, με την επιβολή της Χούντας των συνταγματαρχών.

Σήμερα, 63 χρόνια μετά, ο Λαμπράκης αποτελεί φάρο για τη νεολαία, για τις διεκδικήσεις απέναντι στην πιο λαομίσητη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

Μετά από δύο σχεδόν τετραετίες διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η προσπάθεια άρσης των κοινωνικών κεκτημένων, κατάργησης βασικών δικαιωμάτων και αυταρχικής θωράκισης των κοινωνικών χώρων, έχουμε χρέος να τραβήξουμε το νήμα της ιστορίας, από την παρακαταθήκη αγωνιστών όπως ο Λαμπρακης μέχρι τους αγώνες ενάντια στη διάλυση των δημόσιων αγαθών και παροχών, ενάντια στη διαφθορά, τα σκάνδαλα και τον αυταρχισμό, ενάντια στη διάλυση της προοπτικής χιλιάδων ανθρώπων. Αυτό ακριβώς το νήμα θα κρατήσουμε, όπως κάνουμε τόσα χρόνια, υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα τόσων δεκαετιών.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους