Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και ναι, είχα στεναχωρηθεί, και ναι, είχα θυμώσει όταν μου το εκμυστηρεύτηκε η σύζυγός μου.

Μα έμαθα πια να μη χάνω οργανικά κύτταρα για τέτοιες μικρότητες.

Φυσικά και θα μιλάμε, φυσικά και θα εκφραζόμαστε ελεύθερα, με ευγενικό τρόπο, με τακτ, γιατί το να μοιράζεσαι είναι σαν να διαλύεις τον φόβο και τον πόνο.

Το να μοιράζεσαι είναι βάλσαμο.

Να είσαι καλά που το είπες! Κάποιος επιτέλους το είπε: ο καρκίνος δεν είναι ταμπού, δεν είναι κάτι κολλητικό, δεν είναι άλλη μία παθογένεια που κρύβουμε κάτω από το χαλάκι, αλλά μια ασθένεια που μπορεί να προσβάλλει τον οποιονδήποτε, οποτεδήποτε - εμάς ή τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Πόσο σπουδαίο θα ήταν να μπαίναμε στο προφίλ κάποιου και να ρωτούσαμε το πιο απλό: “Χρειάζεσαι κάτι;” “Αν πιστεύεις πως μπορώ να σου φανώ χρήσιμος, μη διστάσεις.” “Δώσε μου το χέρι σου· θα ανεβούμε μαζί την ανηφόρα…” Συνέχισε με τον ίδιο ζήλο και το ίδιο αμείωτο ενδιαφέρον, Πίστη μου.

Ανάλογοι φορείς, δράσεις και σύλλογοι χτίζουν, μέσα στον χρόνο, το οικοδόμημα που λέγεται φιλία, δεύτερη ευκαιρία, συμπόνια, αγάπη, ελπίδα, σωτηρία, ανάσα… το οικοδόμημα που λέγεται Άνθρωπος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους