Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΣΤΗΛΗ | Οδοιπορικό στην Πόλη / Εικοστή πρώτη στάση: Στη περιοχή του Λευκού Μουστακιού Σήμερα αφήνω πίσω τα μεγάλα και λαμπερά μνημεία της Πόλης.

Περνώ μπροστά από την Αγία Σοφία, αφήνω πίσω το Τοπκαπί και κατηφορίζω.

Στο πρώτο στενό δεξιά ξεκινά η Akbıyık Caddesi, ο δρόμος του Λευκού Μουστακιού.

Από τη μία το τζαμί, από την άλλη το χαμάμ του İshak Paşa, εγκαταλελειμμένο.

Ο δρόμος γεμάτος ξύλινα κονάκια, που τώρα είναι ξενοδοχεία και εστιατόρια με ταράτσες για θέα.

Πολλά από αυτά φέρουν ονόματα εμπνευσμένα από τη βυζαντινή ιστορία — Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, Ζωή, το Αυτο κρατορικό Κάθισμα.

Άλλωστε, κάτω από τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια απλωνόταν το Μεγάλο Παλάτι των Βυζαντινών, που κατέβαινε μέχρι τη θάλασσα του Μαρμαρά.

Και κάπου στη μέση της διαδρομής, στο νούμερο 52, στέκει ακόμη ένα βυζαντινό τριώροφο κτίσμα, ο λεγόμενος «Πύργος της Ράμπας» (Ramp Tower), που δεν είναι επισκέψιμος.

Συνεχίζω να περπατώ την Akbıyık Caddesi, στολισμένη με πολύχρωμα ξύλινα κονάκια.

Μετά από περίπου 400 μέτρα αρχίζει να κατηφορίζει, περνώ κάτω από μια γέφυρα και βρίσκομαι μπροστά στο ομώνυμο τζαμί, ένα από τα παλαιότερα της Πόλης.

Λένε πως από εδώ η Πόλη είναι πιο κοντά προς τη Μέκκα.

Έξω από το τζαμί απλώνεται μια μικρή, όμορφη πλατεία με δύο κρήνες.

Η πρώτη, η Akbıyık Çeşmesi, γωνιακή και στολισμένη με φυτικά μοτίβα, παραπέμπει στην περίοδο της Τουλίπας.

Στέκομαι και την κοιτώ, όμως το βλέμμα μου φεύγει από τα μοτίβα και στέκεται στους κουβάδες, τη σφουγγαρίστρα και τα μπουκάλια από το διπλανό μαγαζί, που την «στολίζουν» σήμερα.

Η δεύτερη, η Hekimoğlu Ali Paşa Validesi Çeşmesi, φτιαγμένη σε μπαρόκ τεχνοτροπία, βρίσκεται εδώ από το 1745 και είναι πιο πλούσια σε διακόσμηση.

Ξεχωρίζουν οι φιγούρες των κυπαρισσιών που λυγίζουν στον άνεμο και τα μπωλ με φρούτα.

Δίπλα της, το αναπαλαιωμένο ξύλινο αρχοντικό του Dede Efendi, όπου ο κορυφαίος συνθέτης της οθωμανικής κλασικής μουσικής έζησε για 28 χρόνια και δημιούργησε τα σημαντικότερα έργα του, λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Τελειώνοντας αυτό το οδοιπορικό, σκέφτομαι πως σε τέτοιες γειτονιές κρύβεται κάτι από την Πόλη που σιγά σιγά χάνεται. Ραντεβού την επόμενη Κυριακή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους