🎼 Η Τέχνη Ρέει Ελεύθερη: Οι δημιουργοί μιλούν για τον Βενέτικο 🌊 Η σημερινή μας συμμετοχή ταξιδεύει από τη Σαμοθράκη, αλλά οι ρίζες της βρίσκονται βαθιά στον Άγιο Γεώργιο Γρεβενών. Η Maria Diamanti...
🎼 Η Τέχνη Ρέει Ελεύθερη: Οι δημιουργοί μιλούν για τον Βενέτικο 🌊 Η σημερινή μας συμμετοχή ταξιδεύει από τη Σαμοθράκη, αλλά οι ρίζες της βρίσκονται βαθιά στον Άγιο Γεώργιο Γρεβενών. Η Maria Diamanti, μια δημιουργός που περιγράφει τον εαυτό της ως «ακριβοθώρητη» και προτιμά να σωπαίνει για να ακούει τη φύση όταν μιλάει, μας κάνει ένα ανεκτίμητο δώρο.
Πήρε ένα ανέκδοτο ποίημά της για τον Βενέτικο, το μελοποίησε και, μαζί με μια σπουδαία ομάδα μουσικών, το μετέτρεψε σε ένα ανατριχιαστικό, λυρικό τραγούδι.
Όταν τη ρωτήσαμε πώς νιώθει στο άκουσμα της βιομηχανοποίησης του ποταμού, η απάντησή της ήταν αφοπλιστική: «Αισθάνομαι σαν να σφραγίζεται ο κόσμος μου... Ότι χάνω την ελευθερία της έκφρασης, αλλά και της σκέψης μου.
Εύχομαι τα παιδιά μας να μη σταματήσουν να βλέπουν τη δύναμη του νερού.
Γιατί η φύση είναι αυτή που μας μένει και μας δίνει ζωή.» Ακούστε αυτό το υπέροχο, μελαγχολικό ταξίδι του νερού και διαβάστε τους στίχους που πηγάζουν κατευθείαν από την ψυχή της Πίνδου: 📖 Βενέτικε, ποτάμι μου Απ’ του Σμόλικα τις κορυφές ξεκινάει το νερό, σκάβει βράχια και γκρεμούς, πιάνει χορό, ορμητικό... Μες στα δάση τα βαθιά, στην ομίχλη, στη σιωπή, ο Βενέτικος κυλάει, σαν μια αιώνια φυγή... Ξεδιψάει τις αρκούδες, τα ελάφια, τα ζαρκάδια, ξεδιψάει και τα φίδια που απέμειναν μονάχα... Πέρασε απ' το γεφύρι του Αζίζ Αγά, κι απ' το φαράγγι της Πορτίτσας, και λίγο πιο κάτω, την ομορφιά, να τη σμίξεις σε δυο ποτάμια... Εκεί που ενώνεις χωρισμούς, ένωσε και τον πόνο, ένωσε και τα σύννεφα πάνω απ’ τον ίδιο δρόμο... Τα καθαρά σου τα νερά, που αντανακλούν τον ουρανό, ακόμη και το αστέρι, το πιο μακρινό, ζωή το δίνεις και γίνεται φωτεινό... Κι αν ο χειμώνας σε παγώνει και γίνεσαι θεριό, τα καλοκαίρια ξεδιψάς τον κάθε οδοιπόρο μακρινό... Είσαι το αίμα της γης αυτής, της Μακεδονίας η πνοή, τρέχεις ελεύθερος εσύ, όπως και η ίδια σου η ψυχή... Βενέτικε, ποτάμι μου, σμαράγδι των Γρεβενών, που κουβαλάς στα σπλάχνα σου τα δάκρυα των καιρών.
Τα πέτρινα γεφύρια σου, στεφάνια στο κορμί, γεφυρώνουν το παράπονο, με τούτη τη ζωή.
Κάνε τις νύχτες γέφυρες, και τις σιωπές τραγούδια, να περπατούν οι μοναξιές, ν' ανθίζουν τα λουλούδια... 🎵 Συντελεστές Έργου: Ποίηση, μουσική, ακουστική κιθάρα, σύνθεση & ενορχήστρωση: Μαρία Διαμαντή Ερμηνεία & Τσέλο: Ασπασία Αρμάγου Βιολί: Γιάννης Αρμάγος Κλασικό Πιάνο: Φωτεινή Φουργιώτη Κρουστά & Κασοτάμπουρο: Χριστόφορος Σελήνιος Μαρία, Ασπασία, Γιάννη, Φωτεινή και Χριστόφορε, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για αυτό το δώρο.
Σας ευχαριστούμε που γίνατε κι εσείς, η φωνή του ποταμού μας 💚 #SOSVenetikos #ΚαλλιτέχνεςΓιαΤονΒενέτικο #Βενέτικος #ΤέχνηΓιαΤοΠοτάμι #FreeFlowingRivers #Ποίηση #Μουσική
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους