Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυταρχική Γαλοπούλα Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι τα αυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν συχνά την εθνικιστική προπαγάνδα και τον έλεγχο της πληροφορίας για να φανατίσουν την κοινή γνώμη και να δικαιολογήσουν την επιθετικότητά τους.

Στην ανάλυση της διεθνούς πολιτικής, η χρησιμότητα των διεθνών συμφωνιών απέναντι σε τέτοια καθεστώτα προσεγγίζεται μέσα από δύο διαφορετικές σχολές σκέψης.

Η άποψη ότι οι συμφωνίες είναι αναποτελεσματικές (Ρεαλισμός). Η ισχύς υπερέχει του νόμου: Οι υποστηρικτές αυτής της θέσης θεωρούν ότι τα αυταρχικά κράτη σέβονται τις συνθήκες μόνο όταν φοβούνται τις συνέπειες της παραβίασής τους.

Εργαλειοποίηση του δικαίου.

Τα καθεστώτα αυτά τείνουν να υπογράφουν συμφωνίες για να κερδίζουν χρόνο ή τακτικά πλεονεκτήματα, παραβιάζοντάς τις μόλις αλλάξει το ισοζύγιο ισχύος.

Εσωτερική κατανάλωση.

Η ρητορική μίσους και η παραπληροφόρηση καθιστούν αδύνατη την εσωτερική πίεση από τους πολίτες προς την ηγεσία για την τήρηση των διεθνών κανόνων.

Η άποψη για τη χρησιμότητα των συμφωνιών.

Οι διεθνείς συμφωνίες δεν εμποδίζουν πάντα την επιθετικότητα, αλλά στερούν από το αυταρχικό κράτος κάθε νομικό επιχείρημα στη διεθνή σκηνή.

Η ξεκάθαρη παραβίαση μιας γραπτής συμφωνίας διευκολύνει τους συμμάχους μιας χώρας να παρέμβουν, να επιβάλουν κυρώσεις ή να προσφέρουν στρατιωτική βοήθεια.

Ακόμη και τα πιο αυταρχικά καθεστώτα υπολογίζουν το οικονομικό και διπλωματικό κόστος που επιφέρει η πλήρης περιθωριοποίησή τους από τη διεθνή κοινότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους