Ήταν μια φορά κι έναν καιρό… ένας Ισπανός που τον λέγανε Αντόνιο. Όχι Μπαντέρας. Αντόνιο Σολτεβίγια. Και όμως, ο κύριος αυτός υπήρξε έστω και στα χαρτιά ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα! Ήρθε, είδε, και...
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό… ένας Ισπανός που τον λέγανε Αντόνιο. Όχι Μπαντέρας. Αντόνιο Σολτεβίγια.
Και όμως, ο κύριος αυτός υπήρξε έστω και στα χαρτιά ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα! Ήρθε, είδε, και… δεν ακούμπησε. Κυριολεκτικά! Ούτε λεπτό.
Ούτε δευτερόλεπτο.
Ούτε ζέσταμα.
Αν υπήρχε βραβείο για τον πιο… αναίμακτο περαστικό από ομάδα πρώτης κατηγορίας, θα του είχαν ήδη στήσει άγαλμα.
Αλλά όχι, οι Απολλωνίστες δεν φτιάχνουν αγάλματα για φαντάσματα.
Φτιάχνουν κάτι πολύ πιο καυστικό, πολύ πιο δημιουργικό, και όπως πάντα αφοπλιστικά ειλικρινές: πανό.
Και τι πανό! «Που είναι ο Σολτεβίγια;» Ένα κομμάτι υφάσματος με γράμματα, αλλά φορτωμένο με τόσο καυστικό χιούμορ! Γιατί έτσι είμαστε εμείς.
Μπορεί να μας κοστίσεις ένα συμβόλαιο, να μας κάψεις μια προσδοκία, να μην παίξεις ούτε φιλικό αλλά αν μας δώσεις έμπνευση για γέλιο; Είσαι αδελφός μας.
Και ο Σολτεβίγια, χωρίς να το καταλάβει, έγινε ήρωας… από τα αποδυτήρια.🤣 Gracias, Antonio. Δεν σε είδαμε ποτέ… αλλά ποτέ δε θα σε ξεχάσουμε. 💙 Κ.Κ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους