Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για εμένα, η πραγματική πεμπτουσία στη ζωή είναι να σε γεμίζει και να σε ολοκληρώνει αυτό που κάνεις.

Προσωπικά ποτέ δεν μου έφτανε να πηγαίνω στις κορυφές των βουνών για λίγη ώρα.

Ήθελα πάντα το κάτι παραπάνω.

Είχα μεγάλη τύχη εν τέλει που άρχισα να ανεβαίνω στις κορυφές των βουνών ως φωτογράφος και έπειτα ως ορειβάτης.

Βλέπετε, έβαζα και βάζω τον ρομαντισμό σε κάθε ανάβαση.

Κατά την δική μου αντίληψη, η πραγματική ορειβασία στο βουνό έχει γίνει μόνο όταν έχεις κάτσει όλο το βράδυ στην κορυφή.

Αλλιώς είναι σαν μια ξεπέτα.

Αλλά, ποτέ δεν μπήκα στη διαδικασία να κάνω κήρυγμα.

Έδειξα στον κόσμο ότι είναι εφικτό να γίνεται σε όλες τις εποχές και σε όλες τις συνθήκες στα υψόμετρα της Ελλάδας που λόγω οικονομικών συνθηκών είχα τη δυνατότητα να το κάνω.

Εδώ και από το 2014 έχω κάθε χρόνο κόσμο που έρχεται μαζί μου για να κοιμηθεί στις κορυφές των βουνών.

Τα τελευταία χρόνια με πελάτες όπου και τους κάνω αστρική ξενάγηση στις κορυφές των βουνών με τον έναστρο ουρανό και τον Γαλαξία.

Η ορειβασία είναι μια διαδικασία ολοκλήρωσης και όχι ανταγωνισμού. Είναι Αστεία τα ρεκόρ, οι χρόνοι, τα οξυγόνα και όλα αυτά τα κομπλεξικά στοιχεία που αποσπανε την προσοχή του ανθρώπου.

Αμα γυρνάς πίσω ζωντανός και η οικογένεια σου δεν σου κάνει κηδεία και μνημόσυνο τότε έχεις πετύχει.

Αν γυρνάς πίσω με φωτογραφίες, βίντεο και ιστορίες τότε ίσως δώσεις λίγο παραπάνω έμπνευση στον κόσμο όπως έκανε και ο Μαλορι κατά τη δεύτερη αποστολή στο Έβερεστ.

Μου φαίνεται τόσο αστείο να βελπω κόσμο να τσακώνεται για τα βουνά καθώς και για το το είναι ηθικό ή μη ηθικό για αυτά.

Δηλαδή έχει σημασία αν θα πας όπως αρμόζει ή αν η στάση ζωής σου είναι υπέρ της προστασίας στα βουνά; Πάντα θα υπάρχει ένα ψηλότερο βουνό.

Πάντα θα υπάρχει κάποιος καλύτερος από εμάς είτε γιατί δεν θα έχει τις δικές μας δυσκολίες, είτε γιατί η ζωή προχωράει και όλα είναι εφικτά.

Μέτρο σύγκρισης δεν υπάρχει.

Δεν έχει και νόημα δηλαδή.

Τις δυσκολίες που είχε ο πατέρας μου ως παιδί όταν ζούσε στο Πετρίλο εγώ δεν μπορώ καν να τις φανταστώ Έτσι είναι και στη φωτογραφία έτσι είναι και στην ορειβασία.

Κανένας δεν απειλεί την δόξα που έχουμε ζήσει ή τα κατορθώματα μας.

Έχοντας περάσει πολύ χρόνο με το μυαλό μου κατάλαβα πως μόνο εγώ ήμουν το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξέλιξη μου.

Άλλαξα στάση ζωής και πέτυχα τα όνειρα μου.

Επίσης, είναι σκέτη ειρωνεία από ορειβάτες της τελευταίας δεκαετίας να βγαίνουν έξω και να κρίνουν όλα τα τα νέα παιδιά που πάνε στα βουνά και το ζουν με το δικό τους τρόπο.

Λες και πρέπει εμείς να επιβάλουμε τα μέτρα ασφαλείας στα βουνά μόνο με επικριτική στάση την ίδια που ούτε εμείς ήμασταν ηθικά σωστοί σε πολλά πράγματα.

Ο κόσμος έχει ανάγκη από αγάπη και καλοσύνη.

Δεν οφείλει να είμαστε μια μικρή ορειβατική κοινωνία στην Ελλάδα και ο ένας να βγάζει τα μάτια του άλλου.

Λυπάμαι που το βλέπω αυτό.

Για αυτό και απέχω πάρα πολύ από τον ορειβατικό κόσμο, τους συλλόγους και όλους αυτούς τους "ειδικούς". Αν το να πηγαίνεις στα βουνά και στη φύση δεν σε κάνει πιο αγνό και ήρεμο άνθρωπο, τότε άρχισε να πηγαίνεις σε ψυχολόγο και ψυχίατρο.

Η πραγματική απειλή στα βουνά και την ορειβασία είναι όλοι όσοι θέλουν να καταστρέψουν τα βουνά. Φιλάκια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους