Ο Νταβίτ Κιπιάνι γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1951 στην Τιφλίδα, σε οικογένεια γιατρών που είχαν άλλα σχέδια γι' αυτόν, αλλά ο ίδιος είχε πάντα μόνο ένα όνειρο: να γίνει ποδοσφαιριστής, μιμούμενος τον...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δημιουργικός μέσος που όλο το παιχνίδι της ομάδας του περνούσε από τα πόδια του, θεωρείται ευρέως ο μεγαλύτερος Γεωργιανός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, γνωστός για το κομψό στυλ, την ικανότητά του στη ντρίμπλα και την ευκολία του να βγάζει τους συμπαίκτες τους σε θέση γιά γκολ.

Στη διάρκεια της καριέρας του με τη Ντινάμο Τιφλίδας, ο Κιπιάνι αγωνίστηκε σε 314 επίσημα ματς και σκόραρε 106 γκολ, σε δώδεκα σεζόν.

Στην ομάδα της Τιφλίδας εντάχθηκε στα 16 του.

Στα 19 του και μέχρι το τέλος της καριέρας του έγινε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της.

Με τη Ντιναμό κατέκτησε δύο Κύπελλα ΕΣΣΔ (1976, 1979), ένα πρωτάθλημα (1978), και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.

Εκείνο που δίνει τεράστια αξία στους τέσσερις αυτούς τίτλους ήταν το πλαίσιο μέσα στους οποίους κατακτήθηκαν. Το Σοβιετικό Πρωτάθλημα ήταν ουσιαστικά μονοπώλιο ομάδων από τη Ρωσία και την Ουκρανία, η Ντινάμο Τιφλίδας ήταν η μόνη γεωργιανή ομάδα που κατάφερε ποτέ να το κατακτήσει, και μέχρι τότε η δεύτερη εκτός Ρωσίας ή Ουκρανίας.

Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή του πορεία ήρθε λίγο πριν το τέλος της καριέρας του.

Ξεκίνησε μέσα από τη κατάκτηση του Σοβιετικού Κυπέλλου του 1979. Η Ντινάμο κατέκτησε εκείνο το Κύπελλο νικώντας τη Ντινάμο Μόσχας στα πέναλτι, κερδίζοντας έτσι τη θέση για την ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Στη συνέχεια η ομάδα πέρασε από τέσσερις γύρους: 2-0 συνολικό σκορ επί της Καστόριας στον Α' γύρο, 5-0 επί της ιρλανδικής Γουότερφορντ στον Β' γύρο, 4-2 επί της Γουέστ Χαμ στα προημιτελικά και 3-2 επί της Φέγενορντ στα ημιτελικά.

Στον τελικό του Ντύσελντορφ, η Ντινάμο νίκησε την Καρλ Τσάις Ιένα από την Ανατολική Γερμανία 2-1 κάνοντας την ανατροπή, με γκολ των Βλαντίμιρ Γκούτσαεφ και Βιτάλι Νταρασέλια.

Την ίδια χρονιά ο Νταβίντ Κιπιάνι, ο Αλεξάντρε Τσιβαντζέ και ο Ραμάζ Σενγκέλια κατέληξαν αντίστοιχα 11ος, 8ος και 7ος στη ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας.

Ο θρυλικός τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν έγραψε ότι «ο Νταβίτ Κιπιάνι είναι η πιο λαμπρή φυσιογνωμία στο σοβιετικό ποδόσφαιρο, πολύ απλά δεν ύπαρχει κάποιος αντίστοιχος με εκείνον— με τον εκλεπτυσμένο τρόπο που παίζει, βλέπει εξαιρετικά τους συμπαίκτες του και λύνει τα πιο δύσκολα προβλήματα στο γήπεδο». Ο Κιπιάνι έκανε ντεμπούτο με την εθνική ΕΣΣΔ στις 17 Απριλίου 1974 απέναντι στη Γιουγκοσλαβία, μπαίνοντας ως αλλαγή και σκοράροντας το μοναδικό γκολ του αγώνα μόλις πέντε λεπτά μετά την είσοδό του.

Συνολικά αγωνίστηκε μόνο 19 φορές με την εθνική, σκοράροντας 7 γκολ.

Δείγμα της ποσότητας ποιότικών παιχτών που είχε το Σοβιετικό ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή αλλά και της προτίμησης που έδειχναν οι ομοσπονδιακοί τεχνικοί σε παίχτες των ομάδων της Μόσχας και του Κιέβου.

Αφού εκείνες τις "δυσκαμπτες" εποχές υπήρχαν έντονες πολιτικές παρεμβάσεις για το ποιος θα αγωνιστεί με το εθνόσημο και ποιος όχι. . Το 1976 επελέγη στην αποστολή της ΕΣΣΔ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ, όπου η ομάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο νικώντας τη Βραζιλία 2-0 στον αγώνα για την τρίτη θέση.

Το 1977 αναδείχθηκε κορυφαίος σοβιετικός ποδοσφαιριστης.

Το 1982 αποκλείστηκε τη τελευταία στιγμή από το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας, μια απόφαση που ίσως τον οδήγησε στην πρόωρη αποχώρηση από το ποδόσφαιρο μόλις στα 31 του.

Στην πρώτη του πλήρη σεζόν σαν προπονητής, το 1990, οδήγησε τη Ντινάμο στον πρώτο τίτλο της ανεξάρτητης Γεωργιανής Λίγκας.

Ακολούθησαν δεύτερος ο τίτλος το 1991 και ο τρίτος το 1992, αυτή τη φορά συνοδεύτηκε με την κατάκτηση του Γεωργιανού Κυπέλλου.

Συνολικά ως προπονητής οδήγησε το Ντινάμο Τιφλίδας σε έξι τίτλους και τη Τορπέντο Κουτάισι σε τρεις, ανέλαβε δύο φορές την εθνική ομάδα της Γεωργίας, η FIFA του απένειμε Τιμητικό Παράσημο Αξίας για τη συνεισφορά του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Το 1993 το Γεωργιανό Κύπελλο μετονομάστηκε επίσημα σε «Κύπελλο Νταβίτ Κιπιάνι». Έφυγε από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 49 ετών, υποκύπτοντας στα τραύματα του έπειτα από τροχαίο δυστύχημα. Ο Κιπιάνι για τους Γεωργιανού ήταν πολλά παραπάνω από ένας ποδοσφαιριστής.

Την δύσκολη εκείνη εποχή της Σοβιετικής Ένωσης η Ντινάμο και ο Κιπιάνι αποτελούσαν τα σύμβολα ενός ολόκληρου λαου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους