O αποψινός τελικός ανόδου από την Τσάμπιονσιπ, μεταξύ Χαλ και Μίντλεσμπρο, έχει στιγματιστεί δυστυχώς από την τιμωρία (κι αποκλεισμό) της Σαουθάμπτον. Η Σαουθάμπτον έχασε την έφεση για τον αποκλεισμό...
O αποψινός τελικός ανόδου από την Τσάμπιονσιπ, μεταξύ Χαλ και Μίντλεσμπρο, έχει στιγματιστεί δυστυχώς από την τιμωρία (κι αποκλεισμό) της Σαουθάμπτον. Η Σαουθάμπτον έχασε την έφεση για τον αποκλεισμό της από τα play-offs ανόδου , μετά το σκάνδαλο “Spygate 2”. Ο σύλλογος, είχε πιαστεί, επί της ουσίας, στα πράσα μιας κι άνθρωποί του κατηγορήθηκαν πως παρακολουθούσαν προπονητικές διαδικασίες αντιπάλων, σε μια υπόθεση που σκίασε το φινάλε της σεζόν.
Η υπερασπιστική γραμμή τύπου «δεν περιμέναμε τόσο βαριά τιμωρία», δύσκολα θα μπορούσε να σταθεί ως σοβαρό επιχείρημα.
Ο τελικός των πλέι-οφ χαρακτηρίζεται συχνά ως ο πιο κερδοφόρος αγώνας στο ποδόσφαιρο.
Μια διαφορά μεταξύ 170 και 220 εκατομμυρίων λιρών μπορεί να χωρίζει τον νικητή από τον ηττημένο, όταν συνυπολογιστούν τα έσοδα από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις της Premier League, η αύξηση των χορηγιών και η εμπορική επέκταση.
Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει μετατρέψει την άνοδο σε οικονομικό γεγονός, όσο και σε αθλητικό.
Οι σύλλογοι, τουλάχιστον σε ανεπτυγμάνα οικοσυστήματα, φαίνεται να λειτουργούν όλο και περισσότερο σαν "υπηρεσίες πάσης φύσεως πληροφοριών". Τα τμήματα αναλυτών και δεδομένων επεκτείνονται κάθε χρόνο.
Η ανάλυση των αντιπάλων έχει βιομηχανοποιηθεί.
Οι μεταγραφές και πιθανές αγοραπωλησίες, μοιάζουν πλέον περισσότερο με μοντέλα χρηματοοικονομικών συναλλαγών παρά με παραδοσιακούς τρόπους ανίχνευσης πιθανών ταλέντων.
Το σκάνδαλο της Σαουθάμπτον δεν αθωώνεται.
Κάθε άλλο.
Αλλά δεν πέφτει από τον ουρανό.
Προέρχεται από ένα ποδόσφαιρο όπου η “αθλητική ακεραιότητα” διαφημίζεται με μεγάλα λόγια, ενώ γύρω της χτίζεται μια οικονομία απληστίας, φόβου και επιβίωσης. Θα επανέλθουμε...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους