Στο 17ο Συνέδριο Φοιτητών Οδοντιατρικής που διοργανώνεται από την Πέμπτη μέχρι και σήμερα στην Οδοντιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, είχαμε τη χαρά να συμμετάσχει και ο μοναδικός φοιτητής από την Οδοντιατρική...
Στο 17ο Συνέδριο Φοιτητών Οδοντιατρικής που διοργανώνεται από την Πέμπτη μέχρι και σήμερα στην Οδοντιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, είχαμε τη χαρά να συμμετάσχει και ο μοναδικός φοιτητής από την Οδοντιατρική Σχολή του ΑΠΘ, ο Δημήτρης Κριθάρας από την Καβάλα, ο οποίος επέλεξε να ασχοληθεί με θέμα που ανήκει στο δικό μου γνωστικό αντικείμενο.
Η συνεργασία μας υπήρξε εξαιρετική, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για πρωτοετή φοιτητή.
Μαζί με την Καθηγήτρια Ακίνητης Προσθετικής Αθηνά Μπακοπούλου και τη μεταπτυχιακή μου φοιτήτρια Μαριάνα Δαμανάκη, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο το θέμα της διπλωματικής εργασίας της τελευταίας, της οποίας είμαι επιβλέπουσα, και να δημιουργήσουμε μια κοινή ερευνητική ομάδα.
Πρόκειται για μια συνεργασία ιδιαίτερα εποικοδομητική, που συνδέει ουσιαστικά τις δύο Οδοντιατρικές Σχολές.
Τέτοιες συνέργειες θα έπρεπε να αποτελούν κανόνα και όχι εξαίρεση, ώστε οι φοιτητές να ωφελούνται από ευρύτερες ακαδημαϊκές εμπειρίες και εμείς, ως μέλη ΔΕΠ και ερευνητές, να συμμετέχουμε σε κοινές ερευνητικές προσπάθειες, να ανταλλάσσουμε γνώση και να αλληλοϋποστηριζόμαστε προς όφελος και των δύο σχολών αλλά και της ίδιας της ελληνικής οδοντιατρικής κοινότητας.
Ομολογώ πως χάρηκα ιδιαίτερα βλέποντας έναν πρωτοετή φοιτητή με τόσο σοβαρή στάση, συνέπεια και ωριμότητα, χαρακτηριστικά που συχνά δεν συναντά κανείς ούτε σε πολύ μεγαλύτερους ηλικιακά επαγγελματίες. "Δημήτρη, σου εύχομαι να συνεχίσεις έτσι.
Έχεις στόφα αριστείας.
Μπράβο σου.
Και όταν τελειώσεις… έλα να σου δώσω και διδακτορικό..." Με ιδιαίτερη χαρά είδα επίσης τον Πρόεδρο της Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Καθηγητή κ. Νικητάκη, που μαςτίμησε με την παρουσία τoυ στη συνεδρία αυτή, να αναφέρει ότι συζητά με τον Πρόεδρο της Οδοντιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Καθηγητή κ. Τολίδη, τη συνδιοργάνωση του επόμενου φοιτητικού συνεδρίου.
Τέτοιες πρωτοβουλίες σίγουρα δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η ακαδημαϊκή κοινότητα: περισσότερη συνεργασία, περισσότερη κινητικότητα ιδεών και λιγότερα “στεγανά”. ΠΙστεύω ακράδαντα ότι η επιστήμη προχωρά όταν οι άνθρωποι συνεργάζονται, όχι όταν οι σχολές λειτουργούν σαν μικρά αυτόνομα βασίλεια...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους