Δυο λόγια πρώτα για το χθεσινά. Το ματς κρίθηκε: α) στην άμυνα. Ηταν εκπληκτική η απόδοση μας στο πρώτο πεντάλεπτο παρά το ότι επιθετικά δεν ξεκινήσαμε καλά - το άγχος που λέγαμε χθες. β) οι βοήθειες...
Δυο λόγια πρώτα για το χθεσινά. Το ματς κρίθηκε: α) στην άμυνα.
Ηταν εκπληκτική η απόδοση μας στο πρώτο πεντάλεπτο παρά το ότι επιθετικά δεν ξεκινήσαμε καλά - το άγχος που λέγαμε χθες. β) οι βοήθειες από το second unit. Ο Πίτερς και ο Γουορντ ήταν X-factors και το μεγάλο ρόστερ μας έκανε απόσβεση.
Στην πορεία μπήκαν και τα σουτ, βρήκαν ρυθμό και ο Σασα και ο Εβάν και το πήραμε.
Η θέση 1 πάλι δεν έδωσε σκορ αλλά με κλεψίματα, ασίστ και σκυλίσια άμυνα μόνο παράπονα δεν υπάρχουν.
Το ματς εξάλλου πήγε στην ενέργεια, στην πίεση και όχι στην «επιθετική ραψωδία», για να το πω ποιητικά όπως οι σπηκερς 🙂 Στον άλλο ημιτελικό, αντιθέτως, είδαμε μπάσκετ ρεγκιουλαρ σιζον σε ΝΒΑ.
Ρεκόρ πόντων Α ημιχρόνου στην ιστορία της διοργανωσης και ένα αφύσικο +60% της Ρεάλ στο τρίποντο.
Προσωπικά πήγα πάλι κουβά με την Βαλενθια, αυτή τη φορά από την ανάποδη.
Με τον ΠΑΟ στα πλέι-οφφ την υποτίμησα, χθες την υπερτίμησα.
Έκανε κλασική αφελή εμφάνιση πρωτοεμφανιζόμενης ομάδας σε Φ4. Την οποία κατάπιε η πολύ πιο έμπειρη και κωλοπετσωμενη Ρεάλ, η ομάδα που της έχει πάρει τον αέρα φέτος.
Δύο νίκες στην Ευρωλίγκα, νίκη στον ημιτελικό κυπέλλου και επεται συνεχεια.
Και πάμε να πούμε δυο λόγια και για τα αυριανά γιατί όπως καταλαβαίνετε πάλι με υπογλώσσια θα είμαστε από το πρωί. Η Ρεάλ είναι η πιο βαριά φανέλα της Ευρώπης.
Και με ένα προπονητή ικανότατο, πανέξυπνο, που έχει κερδίσει τα πάντα.
Έφτασε τη Ρεάλ στον τελικό περνώντας συνεχώς κάτω από τα ραντάρ.
Είδατε κανέναν να την έχει στα φαβορί στην αρχή της σεζόν; Είδατε κανέναν να την αναλύει και να γίνεται ντόρος γύρω της όπως έγινε με Ολυμπιακό, ΠΑΟ, Φενερ, βαλενθια (για άλλους λόγους), Χαποελ ή Ντουμπαι; Ακόμα και για την Ζαλγκίρις πιο πολλά γράφτηκαν από ό,τι για την Ρεάλ.
Και έφτασε τελικό.
Οποίος θεωρεί αυτή την ομάδα ξεγραμμένη - παρά τις απουσίες της - είναι ασχετος από μπάσκετ.
Τόσο απλό.
Ακριβώς λόγω των απουσιών της ο Ολυμπιακος κινδυνεύει να πέσει σε μια παγίδα, πνευματική και αγωνιστική.
Πνευματικά να λυγίσει από το «πρέπει» και το άγχος, το οποίο μεγαλώνει όταν είσαι το φαβορί απέναντι σε λαβωμένο αντίπαλο.
Και αγωνιστικά επειδή θα αντιμετωπίσει μια ομάδα που θα παίξει ανορθόδοξα.
Με ημίψηλους παίκτες, με κίνηση χωρίς ποστ και με 40’ άμυνα ζώνης.
Οπως έγινε και στο Κάουνας όπου εκμεταλλεύτηκε το ότι εμείς δεν είχαμε σκορ από τη θέση 1 και την επιθετική καχεξία του Φαλ.
Το ίδιο λογικά θα γίνει και αύριο.
Άμυνα ζώνης 40 λεπτά ώστε να μην περνάει η μπάλα μέσα, να κοπούν τα οφφ-μπολ του Σασα και να ποντάρει στην αστοχία μας λόγω πίεσης.
Η απάντησή μας: ξύλο στην άμυνα από το πρώτο λεπτό ώστε να τους εξαντλήσουμε ενεργειακά.
Να μη βρουν ρυθμό.
Να πάει το ματς σε σκυλομαχια όπου οι 12 έχουν αβαντάζ έναντι των 9. Και ηρεμία από όλους αν το ματς στραβώσει και δεν μπαίνουν τα σουτ.
Να διαβάσουμε το παιχνίδι σωστά.
Να κυνηγήσουμε τα μις-ματς με Μιλου, να ταϊστούν οι ψηλοί μας, να φθείρουμε Καμπάτσο και Χεζονια με κάθε τρόπο.
Το ματς είναι 50-50 ακριβώς επειδή θα έχουμε απέναντι ομάδα που θα παίξει ανορθόδοξα, λόγω των ελλείψεών της και των ειδικών συνθηκών.
Οπότε ηρεμία και καθαρό μυαλό από όλους και δύναμη από την κερκίδα για να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα που λέει και ο ποιητής.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους