Η πρώτη σκηνή της Συναίνεσης σε χτυπά σαν χαστούκι. Όσο βυθίζεσαι στο έργο της Ρέϊν καταλαβαίνεις ότι η αρχή ήταν απλά ένα χάδι. Το κείμενο πολυδιάστατο, σκληρό. Σοκαριστικό. Λυτρωτικό. Η σκηνοθεσία...
Η πρώτη σκηνή της Συναίνεσης σε χτυπά σαν χαστούκι. Όσο βυθίζεσαι στο έργο της Ρέϊν καταλαβαίνεις ότι η αρχή ήταν απλά ένα χάδι.
Το κείμενο πολυδιάστατο, σκληρό. Σοκαριστικό. Λυτρωτικό.
Η σκηνοθεσία του Takis Tzamargias δεν το υποστηρίζει απλά, το απογειώνει. Κυριολεκτικά.
Οι ηθοποιοί ξεδιπλώνουν πτυχές που στο τέλος της παράστασης σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι έκρυβε ο καθένας τους στο ξεκίνημα της παράστασης.
Ο καθένας τους κουβαλά, υπηρετεί, μια ανατροπή.
Όλοι περνούν από την ίδια θέση, όλοι υποστηρίζουν την δική τους, ίδια όλων, αλήθεια.
Όλοι κρίνουν για να κριθούν.
Για να σωθείς πρέπει να χαθείς. Η καλύτερη δουλειά του Τζαμαργιά που έχω δει ως σήμερα! Μην την χάσετε!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους