Original Post

Πλήρες Κείμενο:

3. Ελβετία και Καποδίστριας: Η εκ περιτροπής διεύθυνση της συνομοσπονδίας (Vorort)

------------------------------------------------------------------------ Πριν τον Καποδίστρια, τα ισχυρά καντόνια, όπως η Βέρνη, ήθελαν να κυριαρχούν επί των μικρότερων. Ο Καποδίστριας κατανόησε ότι η Ελβετία δεν θα επιβίωνε ποτέ με έναν "ισχυρό άνδρα" στην κορυφή, γιατί αυτό θα προκαλούσε αποσχιστικές τάσεις. Ο Καποδίστριας έγραφε στον Τσάρο σχετικά «η αποκατάσταση της Βέρνης στην παλαιά της ισχύ είναι αδύνατη.

Τα νέα καντόνια δεν θα δεχθούν ποτέ ξανά τον ζυγό.

Αν πιέσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, θα οδηγήσουμε την Ελβετία σε άμεσο εμφύλιο πόλεμο.

Η σωτηρία της χώρας βασίζεται στην πλήρη ισότητα των μελών της». Γι' αυτό συνέβαλε καθοριστικά στο να κρατηθεί ζωντανή η φιλοσοφία της συλλογικότητας: επέμεινε ότι καμία απόφαση για το μέλλον της χώρας δεν μπορούσε να ληφθεί από ένα μόνο καντόνι ή έναν ηγεμόνα, αναγκάζοντας τα 22 καντόνια να λειτουργούν ως ισότιμοι εταίροι στη Δίαιτα, δημιουργώντας τις θεσμικές προϋποθέσεις πάνω στις οποίες θα οικοδομηθεί αργότερα το ομοσπονδιακό κράτος του 1848.

Και έπεισε τους Ελβετούς να επιλύουν τις διαφορές τους συλλογικά μέσω διαπραγματεύσεων στη Δίαιτα και όχι με την επιβολή του ισχυρότερου. Ο Ελβετός ιστορικός Jean-Charles Biaudet σημειώνει για τη στάση του Καποδίστρια στη Δίαιτα της Ζυρίχης: «Ο Καποδίστριας δεν επέβαλε μια έτοιμη λύση, αλλά έγινε ο καταλύτης.

Ανάγκασε τους Ελβετούς να συζητούν επί μήνες, να εξαντλούν τα επιχειρήματά τους, μέχρι να καταλάβουν μόνοι τους ότι ο συμβιβασμός ήταν η μόνη εναλλακτική λύση απέναντι στον θάνατο της πατρίδας τους.» Πώς όμως θα εκπροσωπούταν αυτή η νομική οντότητα στο εξωτερικό; Η εκ περιτροπής προεδρία Αντί για μια μόνιμη κεντρική κυβέρνηση, οι Ελβετοί και ο Καποδίστριας στράφηκαν σε έναν ιστορικό συμβιβασμό για να διατηρήσουν την ισοτιμία: το σύστημα της Διευθύνουσας Αρχής (Vorort). Με βάση αυτό, οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις (Ζυρίχη, Βέρνη, Λουκέρνη) εκτελούσαν χρέη “γραμματείας” της Συνομοσπονδίας εκ περιτροπής ανά δύο χρόνια.

Όταν, για παράδειγμα, η Ζυρίχη ήταν Vorort, η κυβέρνησή της αναλάμβανε το διπλωματικό βάρος να αλληλογραφεί με τους ξένους πρεσβευτές και να συγκαλεί τη Δίαιτα, χωρίς όμως κανένα καντόνι να αποκτά μόνιμο προβάδισμα.

Το σύστημα αυτό πρωτοεμφανίστηκε στη μεσαιωνική Ελβετία το 15ο-16 αιώνα.

Και ήταν αυτό που επανασυστήθηκε αλλά πρώτη φορά νομικά στο συνομοσπονδιακό σύμφωνο του 1815.

Εν τέλει, το σύστημα του Vorort επιβίωσε μέχρι το 1848, όταν η σύγχρονη Ομοσπονδία απέκτησε μόνιμη ομοσπονδιακή κυβέρνηση στη Βέρνη.

Ωστόσο η αρχή που υπηρετούσε —ότι κανένα καντόνι δεν μπορεί να κυριαρχήσει στα υπόλοιπα— παραμένει μέχρι σήμερα θεμέλιο της ελβετικής πολιτικής κουλτούρας. Η Αναγνώριση του Καποδίστρια από την Ελβετική Δίαιτα

--------------------------------------------------------------------- Όταν υπογράφηκε το Συνομοσπονδιακό Σύμφωνο του 1815 και σταθεροποιήθηκε το σύστημα του Vorort, η επίσημη Ελβετική Δίαιτα έστειλε ευχαριστήρια επιστολή στον Καποδίστρια: «Η Δίαιτα αναγνωρίζει με σεβασμό την ακλόνητη αμεροληψία και την ευγενή δικαιοσύνη με την οποία ο Κόμης Καποδίστριας καθοδήγησε τις διαπραγματεύσεις, αποφεύγοντας τις τοπικές προκαταλήψεις και εξασφαλίζοντας την ισοτιμία όλων των μελών της Συνομοσπονδίας». «Χάρη στις ακούραστες προσπάθειές του και τη διπλωματική του δεινότητα, η παρέμβαση του Υπουργού της Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητος υπήρξε καθοριστική για τη συμφιλίωση των πνευμάτων και για να τεθούν τα πραγματικά θεμέλια του νέου συνομοσπονδιακού οικοδομήματος και της εσωτερικής ειρήνης της Ελβετίας». «Η Ελβετία θα διατηρήσει άφθαρτη τη μνήμη των πολύτιμων υπηρεσιών που της προσφέρατε, και η ευγνωμοσύνη της προς την Υμετέρα Εξοχότητα θα είναι τόσο διαρκής, όσο και η ίδια η ύπαρξη της Συνομοσπονδίας».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους