Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το σύμβολο της άγριας επιθετικότητας της αλαζονείας , της αμετροέπειας και του βρόμικου χρήματος. «Στον 49ο όροφο κάθονται πέντε αμίλητες σκιές.

Είναι τα φαντάσματα του Δημήτρη Πικιώνη, του Τάκη Ζενέτου, του Αρη Κωνσταντινίδη του Αριστομένη Προβελέγγιου και του Αλέξανδρου Τομπάζη . Στην προηγούμενη ζωή τους υπήρξαν αρχιτέκτονες.

Ένας γερανός αναβοσβήνει κόκκινα φώτα πάνω από το εργοτάξιο.

Πρώτος σπάει τη σιωπή του ο Πικιώνης -Ντουμπάι γίναμε .. - Επιτέλους για να μπορεί η Αθήνα να κοιτάζει αφ’ ΄υψηλού τα προβλήματά της, απαντάει πικρόχολα ο Προβελέγγιος. -Και τι περίμενες δηλαδή Δημήτρη; Να μαζέψει ο Λάτσης πήλινα κεραμίδια, ακροκέραμα από νεοκλασικά και σπασμένα κιονόκρανα για να αποκτήσει ο πυργος ταυτότητα; ρώτησε ο Ζενέτος συμπληρώνοντας.

Ας μην είμαστε αρνητικοί . Αλλοι θα μένουν μέσα κι άλλοι θα τον φωτογραφίζουν απ’ έξω λέγοντας «κοίτα πού πήγαν τα σπίτια μας που πήραν οι τράπεζες». Λ -Καταλαβαίνω την ειρωνεία σου, Τάκη.

Αλλά εμένα, φίλοι μου, ξέρετε τι με τρομάζει ;Όχι ο ουρανοξύστης. αλλά η έλλειψη φαντασίας.

Κάποτε η τεχνολογία ήταν υπόσχεση κοινωνικής αλλαγής.

Τώρα είναι εφαρμογή για να ανοίγεις τις κουρτίνες από το κινητό, είπε ο Τομπάζης Ο Κωνσταντινίδης ανάβει τσιγάρο, παίρνει μια χούφτα πλαστικό χωμα από τη διακοσμητική γλάστρα και ψιθυρίζει. -Αυτό εδώ δεν είναι τόπος για ανθρώπους . Είναι επένδυση για funds. Εσύ Δημήτρη έψαχνες στα μονοπάτια της Ακρόπολης πώς περπατά το σώμα μέσα στο φως… Εδώ σχεδιάζουν πώς θα παρκάρει η Maserati στο υπόγειο. -Μια ολόκληρη γενιά, Τάκη, νόμισε ότι μοντερνισμός σημαίνει ύψος και γυαλί.

Ενώ μοντέρνο ήταν να ξέρεις πού πατάς. Ο Κωνσταντινίδης γελάει πικρά. — Ναι, γιατί εσύ έβλεπες ανθρώπους να απελευθερώνονται.

Αυτοί βλέπουν τετραγωνικά να ανεβαίνουν. Ο Πικιώνης τον διακόπτει : — Παλιά φτιάχναμε αυλές για να μπαίνει μέσα ο ουρανός.

Τώρα το αττικό φως είναι το background της βιώσιμης ανάπτυξης . Ο Ζενέτος κοιτάζει έξω από το παράθυρο — Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο φουτουριστικό πράγμα στην Ελλάδα. — Ποιο; — Ένας ουρανοξύστης που δεν θέλει καμία σχέση με τη χώρα που τον έχτισε -Κάθε εποχή εχει τη φυσική και τη μεταφυσική της Εμείς πιστέψαμε στη συνομιλία του κτηρίου με το τοπίο.

Τώρα συνομιλούν οι γρανίτες με τη golden visa.

Πριν αποσώσει τα λόγια του ο Τομπάζης, σηκώνεται όρθιος ο Προβελέγγιος -Παδιά, αφήστε τις φιλοσοφίες και πάμε να σας κεράσω στο Au revoir.

To μπαράκι που εφτιαξα στην Πατησίων για να βρίσκουν απάγκιο περιπλανώμενες ψυχές και χαμένοι έρωτες.

Θα πιούμε μέχρι να γίνουμε λιώμα. -Θα έρθω με έναν όρο, λέει ο Πικιώνης.

Θα το ξενυχτήσουμε και με το πρώτο φως της μέρας θα ανηφορίσουμε το λιθόστρωτο για να ξαναδώ το Αναπαυτήριο στου Λουμπαρδιάρη.

Το ξέρω πως το άφησαν να ρημάξει.

Είμαι όμως περίεργος να δω αν υπάρχει ακόμα εκείνος ο κοκκινολαίμης που μου κρατούσε συντροφιά με το κελάηδημά του κρυμμένος στις ελιές και τα πεύκα. Φωτό Vassilis Stamos Y/Γ Και ποια είναι δηλαδή αυτή η κυρά Ακροπολη που θέλει όλο το υψος και όλη τη δοξα για πάρτη της Ο Λάτσης δεν δικαιούται κι αυτός ενα μερτικό ;» ( Γράφει πολύ σωστά η Xrysa Kakatsaki )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους