Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν φορές που μια μυρωδιά, ένα φως, ένα απόγευμα σαν εκείνα τα παλιά, φέρνουν ξανά μπροστά μου την αίσθηση της νιότης.

Όχι σαν ηλικία μόνο.

Σαν κάτι πιο βαθύ.

Σαν εκείνο το μεθυστικό, ήσυχο κρασί του να νιώθεις πως μπορείς να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή.

Χωρίς να χρειάζεται να αποδείξεις κάτι.

Χωρίς να σε βαραίνουν όλα τόσο.

Χωρίς να φοβάσαι πως αν έπεσες, τελείωσε.

Νομίζω γι’ αυτό νοσταλγούμε τόσο τα παιδικά μας χρόνια.

Όχι μόνο για την ανεμελιά.

Ούτε μόνο για το “τότε ήταν αλλιώς”. Τα νοσταλγούμε γιατί κάπου εκεί είχαμε πιει βαθιά την αίσθηση της ασφάλειας.

Εκείνη που σου λέει, χωρίς μεγάλα λόγια, πως μπορείς να ξανασηκωθείς.

Πως η ζωή συνεχίζεται.

Πως το ταξίδι δεν χάθηκε επειδή λύγισες λίγο στη διαδρομή.

Μεγαλώνοντας, αυτό είναι που μας λείπει πιο πολύ.

Όχι η ηλικία.

Η ασφάλεια να αρχίζουμε ξανά.

Και ίσως τελικά το άρωμα της νιότης να μην είναι τίποτα άλλο από αυτό.

Η βαθιά ανάγκη να επιστρέφουμε σε έναν τόπο μέσα μας όπου το ξαναδοκιμάζω δε μοιάζει ήττα. Μοιάζει ζωή. Στέφανος Περίφανος 🙆 «Να ζήσουμε στο σώμα μας με χαρά» #healthybodygr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους