Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο παραδοσιακός κυπριακός γάμος άρχιζε το Σάββατο και κρατούσε μέχρι τη Τετάρτη. Την Τρίτη του γάμου γινόταν τραπέζι μόνο για τους κουμπάρους, τις κουμέρες και τους στενούς συγγενείς που δεν ήταν καθόλου λίγοι.

Την ημέρα αυτή οι γυναίκες έκοβαν μακαρόνια και φιδέ που θα μαγείρευαν μέσα στο ζουμί της «όρνιθας», του κοτόπουλου.

Αυτό ήταν το καθιερωμένο φαγητό για το νυκτερινό συμπόσιο της Τρήτης του γάμου, χειροποίητα μακαρόνια και φιδές βραστά με κοτόπουλο.

Τα κοτόπουλα τα μαζεύαν από τα κοτέτσια ή τις αυλές των χωριανών.

Το μάζεμα των ορνίθων γινόταν από τέσσερεις, πέντε νέους, συγγενείς ή κουμπάρους των νεώνυμφων.

Ξεκινούσαν πρώτα οι βιολάριδες μπρωστά και πίσω τους δύο νέοι που κρατούσαν πάνω στους ώμους τους ένα μακρύ χοντρό κοντάρι στο οποίο έδεναν οι άλλοι νέοι από τα πόδια τις κότες και τις κρεμούσαν ανάποδα όταν τις έπιαναν.

Αν είχαν γαϊδούρι, έβαζαν ένα παιδί καβάλα και αφού έδεναν τα πόδια της κότας του την έδειναν να τη κρεμάσει από το σαμάρι του γαϊδουριού.

Από όπου περνούσαν οι σκύλοι ούρλιαζαν και αν οι κότες ήταν έξω από το κοτέτσι και βοσκούσαν σε μεγάλη φράκτη, γινόταν ένας αλαλαγμός μέχρι να τις πιάσουν.

Για να μην γίνεται όλος αυτός ο κακός χαμός πολλές φορές οι νοικοκυρές προνοούσαν να πιάσουν αυτές τη κότα που ήθελαν να προσφέρουν.

Της έδεναν τα πόδια και την είχαν έτοιμη πίσω από τη πόρτα.

Μόλις έφθανε η ομάδα για να τη ζητήσει, αυτή τους έδινε τη κότα και έτσι κερδιζόταν και χρόνος και ταλαιπωρία.

Αν τυχών αρνιώταν να τους δώσει από μόνη της, ορμούσε όλη η συνοδεία στο σπίτι και έπαιρναν μια κότα από μόνοι τους.

Για φανταστήτε σήμερα να γινόταν τέτοιο πράγμα. Ακατανόητο.

Έχει αλλάξει πολύ ο κόσμος.

Αλλά ας πάμε πίσω στη συνωδία και στο «σύναμα των ορνίθων». Κατά το σούρουπο όλη η συντροφιά γύριζε στο γάμο έχοντας μαζέψει σαράντα με πενήντα όρνιθες και αμέσως άρχιζε η σφαγή.

Τις καθάριζαν και τις έψιναν μέσα σε μεγάλα καζάνια που ήταν πάνω από τη φωτιά.

Όταν οι κότες ψήνονταν καλά μέσα στο ζεστό νερό, τις έβγαζαν και έριχναν τα μακαρόνια και το φιδέ να ψηθούν στο ζουμί τους.

Αφού το φαγητό ήταν έτοιμο, το γλέντι άρχιζε.

Το έθιμο αυτό υπήρχε και στο χωριό Αρχάγγελος της Ρόδου το οποίο συνδέουν πολλά με τη Κύπρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους