Προσπαθώ να μη γράψω με τη φόρτιση που κουβαλάνε αυτές οι μέρες της αγωνίας και του θυμού αλλά παράλληλα σκέφτομαι ότι το να μην παραμένουμε ψύχραιμες μπροστά στη βίαιη επιβολή της πιο αποκρουστικής...

Πλήρες Κείμενο:

Προσπαθώ να μη γράψω με τη φόρτιση που κουβαλάνε αυτές οι μέρες της αγωνίας και του θυμού αλλά παράλληλα σκέφτομαι ότι το να μην παραμένουμε ψύχραιμες μπροστά στη βίαιη επιβολή της πιο αποκρουστικής εξουσίας, μπροστά στο βασανισμό, μπροστά στη σιωπηλή συνενοχή, το να μην αποστασιοποιούμαστε συναισθηματικά από την οργή είναι συγκροτητικό στοιχείο της πολιτικής διάστασης της ίδιας της ανθρωπινότητας μας.

Σήμερα επέστρεψαν οι φίλοι/ες μας, οι συντρόφισσες/οι μας, οι άνθρωποι μας, καταπονημένοι, ταλαιπωρημένοι, έχοντας υποστεί τα βασανιστήρια των ισραηλινών δυνάμεων, με αποτυπωμένα στα σώματα τους δείγματα από τη καθημερινή, αδιάκοπη, μανιασμένη βαρβαρότητα που βιώνουν οι Παλαιστίνιες/οι εδώ και δεκαετίες με σφοδρή κλιμάκωση τα τελευταία δυόμιση χρόνια της γενοκτονίας και της αποχαλίνωσης της εποικιστικής βίας.

Για το γεμάτο περηφάνια και πίστη στο σκοπό τους χαμόγελο που δεν κατάφεραν να κλονίσουν τα καθάρματα που τους υπέβαλλαν σε μια τραυματική εμπειρία – η οποία ξέρουμε ότι θέλει χρόνο, επεξεργασία και συλλογική φροντίδα Για κάθε αγκαλιά που ανταλλάξαμε απόψε στο αεροδρόμιο ανακουφισμένες Για κάθε λυτρωτικό δάκρυ που χύσαμε η μια για την άλλην Για τον συγκινητικό συντονισμό του παλμού μας Δε θα χαθεί τίποτα.

Δε θα σταματήσει τίποτα.

Θα επιμείνουμε στην αλληλεγγύη.

Θα επιμείνουμε στην παύση κάθε συνεργασίας με το κράτος του Ισραήλ, στην ανάγκη να πάρουμε θέση.

Το τώρα τι κάνεις, τώρα τι λες μας ζυγίζει στην ιστορία.

Καλώς ήρθατε παιδιά.

Απεριόριστος σεβασμός για τον τρόπο που σηκώσατε αυτό το τεράστιο και επιτακτικό ηθικό χρέος. Βίντεο: Maria Sidiropoulou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους