Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η παρουσίαση του πολιτικού φορέα (της λαοφιλούς το προηγούμενο διάστημα) κας Καρυστιανού που σαφώς και δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα - κρίνοντας από το περιεχόμενο αλλά και την απήχηση στον κόσμο μόλις άρχισε να ξεδιπλώνεται το πολιτικό της εγχείρημα - ένα πράγμα καταδεικνύει.

Το λαοφιλές κάποιου δεν αρκεί από μόνο του όταν οι προτεινόμενες λύσεις είναι είτε ευχολόγια είτε συνθήματα και δεν υπάρχει το ανάλογο έργο που θα στηρίζει τα λεγόμενα.

Αλλάξαν δυστυχώς (ή ευτυχώς) οι εποχές όπου τα λόγια κατεύθυναν τις μάζες.

Οι λαοπλάνοι του παρελθόντος δε θα είχαν σήμερα κανένα απολύτως έρεισμα σε μια κοινωνία που δεν ασχολείται με ιδεολογικά φράγματα και φράχτες που χωρίζουν πολιτικά οικόπεδα.

Οι πολίτες, εν ριπή οφθαλμού, θα περάσουν από το ένα κόμμα στο άλλο χωρίς να σταθούν σε ιδεολογίες και πολιτικά οράματα που παρουσιάζονται.

Θα κοιτάξουν το προσωπικό συμφέρον τους και μόνο και θα ζυγίσουν τα πάντα με πολύ πιο αυστηρά κριτήρια πλέον.

Μπορεί το υπό σύσταση κόμμα της να φιγουράριζε όλο το διάστημα στα κυβερνητικά κανάλια με ποσοστά ένα κλικ κάτω από τη Νέα Δημοκρατία, τα πράγματα όμως δεν είναι όπως φαίνονται ή όπως βολικά διαφημιζόταν.

Και σίγουρα δεν είναι καθόλου εύκολος ο δρόμος - ειδικά όταν θ' αναγκαστεί πλέον να κινηθεί, να σταθεί και να ασχοληθεί και με όλα τα υπόλοιπα πεδία που αφορούν τη διακυβέρνηση μιας χώρας - πέρα από το έγκλημα στα Τέμπη.

Τα παραπάνω αποτελούν καμπανάκι και για την (νέα) προσπάθεια του κου Τσίπρα, αν και τα πράγματα εδώ είναι κάπως διαφορετικά άσχετα που και το υπό σύσταση κόμμα του ίδιου εμφανίζεται επίσης κάποια κλικ κάτω από τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη - όπως απλώνουν περιέργως τα κυβερνητικά μίντια και πάλι. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει πλέον το λαοφιλές του παρελθόντος (μια φορά δίνεται και χαρίζεται, το έχει αυτό το χαρακτηριστικό δυστυχώς) οπότε θα σταθεί στα κυβερνητικά πεπραγμένα του τα οποία αν μπουν στην πολιτική ζυγαριά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα βοηθήσουν στο πολυδιαφημισμένο νέο εγχείρημα.

Οι όλες κινήσεις του τα τελευταία χρόνια όπου υπήρξε μια πλήρης αφωνία από πλευράς του σ' οποιοδήποτε κοινωνικό ζήτημα, οι συνεχείς ανακατατάξεις και κλυδωνισμοί ετών στο πρώην κόμμα του που καταποντίστηκε με το όλο εγχείρημα της "κεντροαριστεράς" σε συνδυασμό με τις συνέπειες του εξοστρακισμού νόμιμα εκλεγμένου προέδρου μετά την αποχώρησή του προκατόχου του, είναι από μόνα τους συνθήκες που μόνο ευοίωνες δε φαντάζουν.

Το 2015 με μια πανστρατιά ψηφοφόρων από όλον τον πολιτικό ορίζοντα, δεν είναι 2026 όπου τα κουκιά είναι πλέον μετρημένα και οι εναπομείναντες πιστοί οπαδοί από έναν κατακερματισμένο χώρο που ζήτημα ν' αγγίζει το 5-7%, πλέον ελάχιστοι.

Το μεσσιανικό πέπλο με το οποίο τυλίχτηκε όλο αυτό το διάστημα ο πρώην πρωθυπουργός, δεν αρκεί ώστε να αποτελέσει τον κράχτη που θα επιθυμούσε, ειδικά όταν τα πολιτικά γεγονότα είναι τόσο πρόσφατα στη μνήμη μας και το πολιτικό άγος δεν μπορεί να ξεπλυθεί.

Σε κάποιο βιβλίο τώρα, μπορεί να προσπεράσεις, σκίσεις ή αφαιρέσεις σελίδες που δεν είναι της αρεσκείας σου.

Στην πολιτική ζωή δυστυχώς τα πάντα σ' ακολουθούν κατά πόδας. Γι' αυτό, όσοι ανατρέπουν βίαια την εξουσία του νόμιμου κυριάρχου, προτού εγκατασταθούν στη θέση του πασχίζουν πάντοτε να επινοήσουν νέους τίτλους για τον εαυτό τους έτσι ώστε να απαλλάξουν τον λαό από την ντροπή της αποδοχής τους". ~Τόμας Χομπς, Λεβιάθαν~ P.S. Δε φτάνει η ετικέτα του πολιτικού "Μεσσία", ούτε ένα αυτάρεσκο χαμόγελο για να σκεπαστούν τα όσα ουδέποτε δικαιολογήθηκαν.

Το πολυδιαφημισμένο "νέο" που εισέρχεται στην πολιτική αρένα υπό τους ήχους άρπας, βιολιού και άσματα συνθετών, δεν μπορεί να βασίζεται στη σιωπή και στην έλλειψη αυτοκριτικής.

Γιατί η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός.

Και η αδικία δεν είναι μόνο οι άδικες πράξεις αλλά και η φαυλότητα της βούλησης σε συνδυασμό με τις άδικες προθέσεις. Και μάρτυς μου τα νταούλια του παρελθόντος σε σύγκριση με τα ποσοστά του μέλλοντος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους