Χθες το βράδυ στον αεροδρόμιο, τα ανθρωπάκια της ελληνικής αστυνομίας ενοχλημένα από τις αγκαλιές που δίνουν οι πραγματικοί σύντροφοι μεταξύ τους, αποσβολωμένοι από το ηθικό ανάστημα ενός άλλου...

Πλήρες Κείμενο:

Χθες το βράδυ στον αεροδρόμιο, τα ανθρωπάκια της ελληνικής αστυνομίας ενοχλημένα από τις αγκαλιές που δίνουν οι πραγματικοί σύντροφοι μεταξύ τους, αποσβολωμένοι από το ηθικό ανάστημα ενός άλλου, ακατανόητου γι' αυτά, κόσμου, ενός αναπάντεχου για αυτά αξιακού συστήματος, προσπάθησαν κάποια στιγμή να βάλουν σε τάξη –και με αυτόν τον τρόπο να δηλώσουν τη γελοία παρουσία και την ύπαρξη τους– τους αγωνιστές και αγωνίστριες που χαμογελούσαν γεμάτοι και γεμάτες αξιοπρέπεια και ενώ, λίγες μονάχα ώρες πριν, είχαν απαχθεί, κακοποιηθεί και βασανιστεί από τον πιο φασιστικό, σαδιστικό και αρρωστημένο στρατό του πλανήτη.

Αγωνιστές και αγωνίστριες που χαμογελούσαν καθώς γνωρίζαν πως δεν λύγισαν μπροστά του στο ελάχιστο και γιατί ο απροσκύνητος λαός τους προσμένει.

Και εμφανίστηκαν τότε οι μαριονέτες, να το παίξουνε καμπόσοι.

Μικρό το περιστατικό, αλλά σημασίας.

Δεν ξέρω τι θέλουν να αποδείξουν και τι προσπαθούν ακριβώς να κοντράρουν, αυτοί οι θεσμικοί κομπάρσοι.

Δεν ξέρω πόσους τόνους ξιπασιά χρειάζεται για να είναι κανείς τόσο κακορίζικο ανθρωπάκι και τόσο μπετό ταυτόχρονα.

Είναι σαφώς τέτοια η μικρομέγαλη δουλοπρέπεια του ελληνικού κράτους, τόσο βαθιές και συνεχείς οι υποκλίσεις του στο Ισραήλ, που οι ένστολοι υποτελείς τους δεν έχουν παρά να παίρνουν το ανάλογο παράδειγμα.

Έτσι δεν ξέρουν πλέον που βρίσκονται, δεν αντιλαμβάνονται τι αντιμετωπίζουν, ζούνε σε ένα παράλληλο σύμπαν, έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Να τους υπενθυμίζουμε ότι όχι μόνο δεν μπορούν να επιβάλλονται, αλλά για το μόνο που είναι ικανοί είναι να επιστρέψουν στον κοινωνικό βόθρο για να χειροκροτούν τα εμετικά κυβερνητικά σχόλια στα social media.

Που νομίζουν ότι θα συμμορφώσουν μέσω της στολής τους, αγωνιστές, λαούς, τον αγώνα.

Ότι θα φοβερίσουν την Ιστορία.

Είναι τόσο "μικρή" η παρουσία τους μπροστά στο μεγαλείο ψυχής που έχουν ανάγκη οι εποχές μας και μονάχα με καταφρόνια αντιμετωπίζονται: τύπου "φύγε, τώρα να πούμε, από τον δρόμο μου", όπως και ένας αγωνιστής τους το έδειξε έμπρακτα, σχεδόν με μια φάπα.

Καθώς γενικότερα το σύστημα αυτήν την περίοδο είναι τόσο σαθρό και σε επιθανάτια κατάσταση και η εδώ κυβέρνηση τόσο πραγματικά μέτρια, πρέπει να γίνει σαφές σε όλους μας πως δεν μπορεί να τα βάλει με όσους αντιλαμβάνονται και ακονίζουν την πολιτική τους δύναμη.

Μπορεί να ζούμε μαζικά απανθρωποιημένους καιρούς –και με ένα τσούρμο λούμπεν στοιχεία να τριγυρίζουν γύρω από τη ζωή– αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν άνθρωποι.

Ακριβώς γι' αυτό το Ισραήλ αργά ή γρήγορα θα πληρώσει για τα πάντα, τα συνένοχα κράτη και τα τσιράκια τους θα λογοδοτήσουν και η Παλαιστίνη θα νικήσει για τον εαυτό της και για όλους μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους