Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Δημοκρατία ΔΕΝ εκδικείται Ο Εισαγγελέας του Άρειου Πάγου (ο ίδιος που με απόφασή του διατήρησε την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχείο), έδωσε παραγγελία να ελεγχθεί κατά πόσο υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε να ασκηθεί αναίρεση κατά της υφ’ όρων απόλυσης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου (απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο Εφετών Πειραιώς). Πάντα ο Άρειος Πάγος ήταν συντηρητικός – ιδίως σε σχέση με το ΣτΕ.

Αλλά αν σε αυτά τα δύο περιστατικά προσθέσουμε και την απόφαση για διετή, μόνο, ανανέωση της θητείας των εισαγγελέων Πόπης Παπανδρέου, Χαρίκλειας Θάνου και Διονύση Μουζάκη, που υπηρετούν στο ελληνικό κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ενώ το Κολλέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων είχε ζητήσει πέντε), νομίζω ότι πλέον έχουμε σοβαρό πρόβλημα.

Δεν είναι η πρώτη φορά.

Αν δείτε την αρθρογραφία μου και τις αναρτήσεις μου εδώ, πολλές φορές ο Άρειος Πάγος με έχει απογοητεύσει, κατά τη διάρκεια των ετών, με προβληματικές αποφάσεις του και του έχω ασκήσει συχνά δημόσια κριτική.

Αλλά ας μείνουμε τώρα στο θέμα Γιωτόπουλου.

Ο κ. Γιωτόπουλος ήταν ο ιδρυτής μιας εγκληματικής οργάνωσης serial killers.

Συνελήφθη, καταδικάστηκε, εξέτισε την ποινή του μέχρι σήμερα και είχε δικαίωμα, εδώ και κάποια χρόνια, να ζητήσει υφ’ όρων απόλυση.

Όλες οι αιτήσεις του απορρίφθηκαν, ακόμη και η τελευταία, πριν εγκριθεί τελικώς, σε δεύτερο βαθμό, από το Συμβούλιο Εφετών Πειραιώς.

Ο κ. Γιωτόπουλος είναι πλέον 82 ετών και έχει εκτίσει ποινή 24 ετών.

Αν απορριφθεί η απόλυσή του, θα αποφυλακιστεί έτσι κι αλλιώς σε έναν χρόνο, στην ηλικία των 83 ετών, αφού συμπληρώσει 25 χρόνια κάθειρξης.

Θα μπορούσε μάλιστα να έχει απολυθεί από το 2020 (στα 18 χρόνια κάθειρξης), καθώς ήταν ήδη άνω των 70 ετών.

Αν κάνω λάθος, ας με διορθώσουν οι ποινικολόγοι.

Κατά τη γνώμη μου, έπρεπε να έχει απολυθεί το αργότερο στα 80 του χρόνια.

Και θεωρώ απολύτως απαράδεκτες τις εισηγήσεις για το αντίθετο.

Όσοι δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί αυτές οι εισηγήσεις είναι απαράδεκτες, δεν έχουν κατανοήσει – και μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να κατανοήσουν – τι σημαίνει ποινή σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία του 21ου αιώνα.

Δεν έχουν κατανοήσει ποιοι είναι οι λόγοι που δικαιολογούν την επιβολή της.

Παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μια προνεωτερική αντίληψη ανταπόδοσης, εκδίκησης, lex talionis.

Η ποινή σε ένα φιλελεύθερο κράτος δικαίου δεν είναι ούτε μέσο εκδίκησης ούτε εργαλείο εξόντωσης του δράστη.

Η στέρηση της ελευθερίας δικαιολογείται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις: για την προστασία της κοινωνίας, για την αποτροπή του εγκλήματος και, κυρίως, για τη δυνατότητα επανένταξης του καταδικασμένου.

Όταν ένας άνθρωπος 82 ετών έχει ήδη εκτίσει 24 χρόνια κάθειρξης και πρόκειται ούτως ή άλλως να απολυθεί σε λίγους μήνες, η εμμονή στην περαιτέρω κράτησή του δεν υπηρετεί κανέναν από αυτούς τους σκοπούς.

Υπηρετεί μόνο μια πρωτόγονη αντίληψη ανταπόδοσης, ασύμβατη με τις αρχές μιας σύγχρονης δημοκρατίας.

Θα πρέπει, λέει, να μείνει μέσα μέχρι το τέλος, για συμβολικούς λόγους.

Τι θα πει αυτό; Τι θα συμβολίζει; Ότι η Δημοκρατία εκδικείται; Εδώ δεν εκδικήθηκε τα καθάρματα τους χουντικούς, τους βασανιστές, τους επίορκους.

Αλλά και μόνο η ιδέα της Δημοκρατίας ως προσώπου που εκδικείται, είναι ανόητη, άστοχη, αντιφιλελεύθερη.

Και επειδή δεν είμαι ιδιαίτερα υπομονετικός με όσους αμφισβητούν ελαφρά τη καρδία δικαιώματα και ελευθερίες, εξοργίζομαι με τις ανοησίες που διαβάζω.

Η μόνη αντίδραση που μπορώ να κατανοήσω και να δικαιολογήσω είναι εκείνη των συγγενών των θυμάτων.

Μόνο αυτοί δικαιούνται να αντιδρούν όχι στη βάση αρχών αλλά στη βάση του πόνου και του συναισθήματος.

Οι υπόλοιποι – ιδίως όσοι αυτοπαρουσιάζονται ως φιλελεύθεροι – ανοίξτε επιτέλους και κανένα βιβλίο.

Εν ανάγκη θα σας φτιάξω και μια reading list.

Ίσως έτσι κατανοήσετε, έστω και αργά, τι πραγματικά σημαίνει ελευθερία, τι σημαίνει δικαίωμα, τι σημαίνει φιλελευθερισμός, τι σημαίνει κράτος δικαίου, τι σημαίνει φιλελεύθερη δημοκρατία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους