Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" Ή ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ; ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΚΑΙ ΣΚΙΑΧΤΡΑ! Η σοβαρότητα και η αλήθεια υφίστανται δεινή ήττα σε τούτο τον τόπο.

Εν δράση και επίδοξοι Ταρτούφοι της πολιτικής διαγκωνίζονται να αποδείξουν με τις πράξεις τους ότι ο λαός δεν είναι "σοφός", και επιβάλλουν τη λογική του κιτς στην πολιτική με πομφολυγγώδεις θέσεις και εξαγγελίες.

Ας μην απορούμε εκ των υστέρων με όσα βιώνουμε μέσα από επιφανειακότητες και γκροτέσκο πολιτικές παραστάσεις.

Το δικαίωμα ενός λαού να σκέπτεται, συνήθως εξοβελίζεται, με την "ελπίδα" του να σέρνεται από πολιτική κακογουστιά σε πολιτική απάτη.

Και μένει στο λαό η "σοφία", όπως αρέσκεται να τον κολακεύουν οι εκφραστές της κατάντιάς του, τωρινοί και επίδοξοι.

Έτσι, οι προσδοκίες μένουν μόνο προσδοκίες, οι σκοποί ξεπέφτουν στους σωρείτες των πολιτικών ψεμάτων και στο κρεσέντο της λαικής σιωπής που ακολουθεί, τα κατακάθια της πολιτικής γίνονται ηχηρή της θρασύτητας η φωνή! Γιατί ο λαός δεν είναι "σοφός". Ο λαός είναι μια εξ' ανάγκης μαζοχιστική λεξιλαγνική μάζα, καλά χειραγωγημένη από το παχύδερμο εξουσιαστικό σύστημα, στο οποίο με δρασκελισμό καμηλοπάρδαλης εντάσσονται και οι επίδοξοι "σωτήρες" μας.

Ακόμη και πολίτες με έρμα ευθύνης παγιδεύονται στα επικοινωνιακά τεχνάσματα των υφιστάμενων ή εν αναμονή κομματικών μηχανισμών, και έχουν περιτυχθεί τη μάζα από φόβο κι όχι από αγάπη.

Και η μάζα τους δέχεται στους κόλπους της με διάθεση ανθρωποφαγική.

Το αποτέλεσμα; Η αδιαμαρτύρητη κοινωνική και πολιτική ομοιομορφία μεταβάλλει τη χώρα σε μια...γαλέρα σκλάβων και στερεώνει την αρπακτική αντίληψη των κατεργαρηδων της πολιτικής, ανεξαρτήτως κομματικής απόχρωσης.

Αρνούμαστε δυστυχώς να μάθουμε πολιτική και ζωή, παρά την τόση οδυνηρή πείρα μας! Αν η πείρα ήταν εμπειρία, ικανότητα ως αποτέλεσμα γνώσης και μάθησης, πολιτικής αγωγής και συναίσθησης ευθύνης, αλλά και αναπροσαρμογής, τότε ο ελληνικός λαός θα ήταν ο ικανότερος.

Και καμία Μαρία Καρυστιανού, έστω βάρυφορτη με το συγκινησιακό φορτίο της προσωπικής της τραγωδίας, αλλά με την ελαφρότητα των θέσεων της και ευχολόγια για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα, θέσεις σαν να έχουν αντληθεί από έκθεση ιδεών δευτέρας τάξης γυμνασίου, θα μπορούσε να συστοιχηθεί με τους λοιπούς εν ενεργεία νανοειδείς της πολιτικής! Το μόνο που καταφέρνουμε ως λαός, αποδεχόμενοι την "κενότητα" της Μαρίας Καρυστιανού, αύριο τον "αναπαλαιωμένο" και πάλι "αγραβάτωτο" Αλέξη Τσίπρα ή τον εν αναμονή αναποφάσιστο "όλα τα μαχαιρώνω, όλα τα σφάζω" Αντώνη Σαμαρά, για να μην αναφερθώ στον Σαρδανάπαλο της πολιτικής, τον εκ των "αρίστων" χαλκοπρόσωπο Κυριάκο Μητσοτάκη, με τους λοιπούς σπιθαμιαίους αρχηγίσκους της πολιτικής, το μόνο που καταφέρνουμε ως λαός είναι να μακραιωνίζουμε τη δυστυχία μας.

Παγιδευμένοι σχεδόν μόνιμα στην πολιτική κολακεία και εγκλωβισμένοι στην άτεκνη προσδοκία! Καταντήσαμε να "εκτρέφουμε" πολιτικά εκτρώματα.

Γι' αυτό δεχόμαστε και καταδεχόμαστε τις χειρότερες μεθοδεύσεις για τη ζωή μας.

Και ψηφίζουμε όλους εκείνους που τεκταίνονται τα χείριστα.

Και τα χείριστα διογκώνονται.

Και γίνονται αποδεκτές αναγκαιότητες.

Τα "εξαγιάζει" το πέρασμα του χρόνου.

Περνούν αμετάκλητα κάποια χρονική στιγμή στο αμάρτημα, όταν εμμένουν να μένουν μετά τα πρώτα σημάδια του ξεπεράσματός τους.

Και ό,τι εμμένει να μένει, όταν φαίνεται πως ξεπερνιέται, γίνεται αναγκαία σάπιο και καταναγκαστικό, για να επιβιώσει ως βαλσαμωμένο λείψανο και πολιτικό σκιάχτρο! Και τα πουλιά φοβούνται τα σκιάχτρα.

Και υποτάσσονται στην ανελευθερία και την πείνα τους. Κι όταν συνηθίσουν δεν διανοούνται να τα προσπεράσουν! Γεμίσαμε πολιτικά λείψανα και σκιάχτρα!..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους