Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μεγαλύτερη ήττα του μπασκετικού Παναθηναϊκού δεν θα είναι η -όπως όλα δείχνουν σχεδόν βέβαιη- κατάκτηση της Ευρωλίγκας από τον Ολυμπιακό μέσα στο γήπεδό μας.

Η μεγαλύτερη ήττα μας θα είναι να μη μας γίνουν δίδαγμα όλες αυτές οι αποκρουστικές εικόνες που βιώνουμε με 14.000 γαύρους στο ΟΑΚΑ, με τους Δημητριάδηδες, τους Μαρινάκηδες και τους Καραπαπάδες να σουλατσάρουν κομπάζοντας σε «πράσινα» λημέρια.

Δίδαγμα για του χρόνου και του παραχρόνου.

Να μάθουμε από τα λάθη μας, να μην τα επαναλάβουμε, να σοβαρευτούμε ως οργανισμός και να επιλέξουμε με νηφαλιότητα και προσοχή τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις για την επόμενη μέρα του κλαμπ.

Ο κύκλος κάποιων (και δεν εννοώ μόνο τον προπονητή) έχει κλείσει, ακόμα και αν κατακτηθεί το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Γνώμη μου: ο Παναθηναϊκός πρέπει να αλλάξει εντελώς αγωνιστική φιλοσοφία.

Αυτό ίσως να προϋποθέτει και ηχηρές αποχωρήσεις παικτών-τοτέμ, εξαρτάται όμως και από τις βουλές του επόμενου ανθρώπου που θα καθίσει στον πάγκο μας.

Αν ο Παναθηναϊκός θέλει όντως να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης, οφείλει να αποδεχτεί ότι την τρέχουσα σεζόν ήταν πολύ χειρότερος του «αιώνιου» αντιπάλου του, σε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό επίπεδο.

Η μεμψιμοιρία, τα παιδιάστικα καμώματα, το να καθόμαστε και να μετράμε πόσες βολές κέρδισε σήμερα και πόσες εναντίον μας ο Μπαντιό, οι διθυραμβικές υποσχέσεις για όγδοα αστέρια, οι ανεπίτρεπτες και προσβλητικές δηλώσεις, τα επικοινωνιακά τερτίπια, τα mind games, οι Φρι, τα τραπεζάκια στο Σούνιο, η συνεχής μίρλα (ακόμα και η δικαιολογημένη), τα stories, τα χαρτόνια DPG, οι αποβολές προπονητών, οι αμέτρητες τεχνικές ποινές, τα ταξίδια στις Αυστραλίες, τα χαϊλίκια και και όλες αυτές οι γελοιότητες, που είναι σχετικά πρόσφατη μόδα, ήταν η κυριότερη αιτία που φτάσαμε ως εδώ.

Δεν με ενοχλεί που κατάφεραν και εισήλθαν στο ΟΑΚΑ περίπου τρεις χιλιάδες φίλοι του Ολυμπιακού δίχως εισιτήριο.

Αφού μπόρεσαν, καλά έκαναν.

Το ίδιο θα κάναμε και εμείς αν αγωνιζόμασταν μόνοι μας σε φάιναλ φορ που θα διεξαγόταν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Με ενοχλεί ότι έλειπε η δική μου ομάδα από το φάιναλ φορ, για να αποτρέψει συνθήκες όπως η παραπάνω.

Αν είχε προκριθεί, προφανώς και δεν θα βλέπαμε όλα αυτά τα ευτράπελα.

Ας προσέχαμε, ας ήμασταν πιο ικανοί από τους άλλους, στο κάτω κάτω, σε glass floors και παρκέ, αλλά και σε δημόσιες σχέσεις (που πολλές φορές κρίνουν και τρόπαια). Φέτος ο βαθμός που πήραμε εντός και εκτός γηπέδου ήταν κάτω από τη βάση... Επαναλαμβάνω: όσο πιο γρήγορα αποδεχτεί ο σύλλογος την κατά κράτος ήττα του σε όλα τα επίπεδα, τόσο περισσότερες θα είναι και οι πιθανότητές του να μην επαναλάβει τη σωρεία λαθών στα οποία προέβη και να πάρει ξανά θέση οδηγού στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Κακά τα ψέματα, το κάζο είναι ιστορικό, η ντροπή μεγάλη, η οργή ξεχειλίζει κατά δικαίων και αδίκων και ψυχραιμία αγνοείται αυτές τις δύσκολες ώρες. ΥΓ.1: Κάποτε οι Ευρωλίγκες στην Ελλάδα «δεν μετρούσαν». Ίσως επειδή τις κατακτούσε ο Παναθηναϊκός... ΥΓ.2: Ο σωστός Παναθηναϊκός οπαδός ξεπαραδιάζεται για να αγοράσει εισιτήριο με σκοπό να δει την ομάδα του στο φάιναλ φορ.

Ο ακόμα πιο σωστός Παναθηναϊκός, όμως, προτιμάει να χάσει τα χρήματα που ξόδεψε για εκείνο παρά να το πουλήσει εν γνώσει του σε γαύρο.

Δεν θα κάνουμε κουμάντο στην τσέπη κανενός, αλλά, μάγκες, πόσο περήφανοι νιώθετε που εξαιτίας σας κατακοκκίνισε σήμερα (και θα κοκκινίσει ακόμα πιο πολύ μεθαύριο) το Telekom Center; Θα προστεθεί στο βιογραφικό σας αυτή σας η πράξη; Θα τη θεωρείτε παράσημο; ΥΓ.3: Ο «παναθηναϊκός» δημοσιογράφος Νίκος Τζουάννης, ο οποίος σήμερα χαριεντιζόταν on camera με το αφεντικό του έξω από τα επίσημα του ΟΑΚΑ στο όνομα της «ερυθρόλευκης ενότητας», καλό θα ήταν να μην παραστεί ξανά σε οποιαδήποτε αθλητική εκδήλωση του συλλόγου και οι διάφοροι παναθηναϊκάρχες του Twitter να μην του ξαναδώσουν βήμα λόγου στα space τους.

Νιώθω πραγματικά μ@λάκας, που κάποτε καθόμουν και διόρθωνα -ανιδιοτελώς- το βιβλίο που έγραψε για την Belle Époque.

Νιώθω όμως και δικαιωμένος που τον διαπόμπευσα πριν από λίγο καιρό, για ένα «θρυλικό» άρθρο που υπέγραψε στην εφημερίδα «Τα Νέα». Μακριά κι αλάργα από τέτοιους τύπους, που έφτιαξαν το όνομά τους εις βάρος του συλλόγου που υποτίθεται πως συμπαθούν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους