Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Δεν το ονοματίζω τούτο το χαρτί διαθήκη για το λόγο ότι δεν έχω τίποτα να διαθέσω.

Ό,τι βιος είχα, το έχω δώσει στο Κόμμα, στο ΚΚΕ, με τα γνωστά σύμβολά του, τη μαρξιστική - λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του.

Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω.

Ό,τι είχα, το έδωσα με τη συγκεκριμένη δράση μου.

Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό.

Θέλω να επιστρέψω και να ταφώ στον τόπο που γεννήθηκα, στο Παλιοζογλόπι, και συγκεκριμένα στον Αηλιά για να ’χω αγνάντιο.

Ο τάφος να είναι απλός, μόνο να φραχτεί για να μη με ξεχώσουν τα αγρίμια.

Δεν θέλω λόγους και στεφάνια.

Αυτά να εκφραστούν με βοήθεια στο Κόμμα.

Γεια σας". Χαρίλαος Φλωράκης (20 Ιουνίου 1914 - 22 Μαΐου 2005) Ο συνδικαλιστής των ΤΤΤ, ο καπετάν-Γιώτης του ΕΛΑΣ, ο υποστράτηγος του ΔΣΕ, ο αγωνιστής με τα 18 χρόνια φυλακής και εξορίας, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ από το 1949.

Ως ηγέτης του κόμματος από το 1972, συνέδεσε το όνομά του με την ανασυγκρότησή του μετά τη διάσπαση του 1968 και την ανάδειξή του σε κυρίαρχη δύναμη στην κομμουνιστική Αριστερά μετά τη μεταπολίτευση.

Σταθερά προσηλωμένος στην "ορθοδοξία" του σοβιετικού μαρξισμού, άνθρωπος με πηγαία λαϊκότητα και ανιδιοτελή αφοσίωση στην υπόθεση της εργατικής τάξης, ήταν συνάμα σταθερά τοποθετημένος υπέρ μιας πολιτικής ευρύτερων συμμαχιών, η οποία, κατά την περίοδο 1989-90, παρέκκλινε, επεκτεινόμενη μέχρι και στη συνεργασία με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις.

Αντιτάχθηκε στις τάσεις αποκομμουνιστικοποίησης του ΚΚΕ στα 1990-91 και ως επίτιμος πρόεδρός του, μέχρι τον θάνατό του, αγωνίστηκε για την εκ νέου ανασύνταξη των δυνάμεων του κόμματος, κρατώντας διακριτικά αποστάσεις από εκδηλώσεις σεχταρισμού και περιχαράκωσης. *Δημοσίευσή μου εδώ, ακριβώς πριν ένα χρόνο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους