Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εθνική ασφάλεια του Σρέντιγκερ Η κυβέρνηση απέρριψε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές επικαλούμενη θέμα «εθνικής ασφάλειας». Πριν λίγες βδομάδες, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Τζαβέλλας, διατήρησε την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχείο που την είχε θέσει ο συνάδελφός του, Ζήσης, με το επιχείρημα ότι είναι υπόθεση ιδιωτών και όχι εθνικής ασφάλειας.

Στη λογική της κυβέρνησης η εθνική ασφάλεια είναι σαν τη γάτα του Σρέντιγκερ – υπάρχει και δεν υπάρχει.

Υπάρχει (και απειλείται) όταν καλείται να δώσει εξηγήσεις στη Βουλή για ποιους λόγους η – υπό την άμεση εποπτεία του πρωθυπουργού – ΕΥΠ παρακολουθούσε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων και το μισό υπουργικό συμβούλιο.

Δεν υπάρχει όταν οι υποκλοπές φτάνουν στα δικαστήρια.

Εκεί η υπόθεση εκπίπτει σε μια απλή διαφορά μεταξύ ιδιωτών, που δεν απασχολεί τη Βουλή.

Διαφορά μεταξύ ιδιωτών είναι και οι απειλές του ιδιοκτήτη της Intellexa/Predator, Τ. Ντίλιαν προς τον Μητσοτάκη ότι θα έχει την τύχη του Νίξον.

Αλλά ο Κ. Μητσοτάκης, ως ανώτερος άνθρωπος που είναι, δίνει τόπο στην οργή και δεν καταφέρεται νομικά σε βάρος του πρώην αξιωματικού του ισραηλινού στρατού.

Η εθνική ασφάλεια είναι σε κβαντική υπέρθεση – παραμένει σε έναν συνδυασμό όλων των δυνατών καταστάσεων (υπάρχει/δεν υπάρχει) έως ότου χρειαστεί να την επικαλεστεί ο παρατηρητής (ή μάλλον ο ωτακουστής) – δηλαδή η κυβέρνηση.

Τότε «καταρρέει» σε μια μοναδική «πραγματικότητα», ανάλογα κατά πώς βολεύει την κυβέρνηση.

Αν σας φαίνεται παράλογο (και ένοχο) όλο αυτό είναι επειδή δεν είστε εξοικειωμένοι με τη διαλεκτική.

Πρώτος ο Ηράκλειτος μας δίδαξε ότι η πραγματικότητα αποτελείται από αντίρροπες δυνάμεις, που παρά τη φαινομενική τους σύγκρουση είναι αλληλένδετες και απαραίτητες για την παγκόσμια αρμονία.

Για αυτό τα πράγματα μεταβάλλονται διαρκώς στο αντίθετό τους – το νέο γερνάει, το ζεστό νερό κυρώνει κ.ο.κ. Εκεί πάτησε ο Χέγκελ για να μας δώσει το περίφημο τριαδικό σύστημα: θέση – αντίθεση – σύνθεση.

Η αρχική Θέση είναι μερική και περιορισμένη.

Η άρνησή της (Αντίθεσή) αναδεικνύει τις αντιφάσεις και τις ατέλειές της.

Η θέση συγκρούεται με την αντίθεση, όμως η μία δεν εξουδετερώνει την άλλη αλλά συντίθενται σε μια ανώτερη κατάσταση που διατηρεί την αλήθεια και των δύο, απορρίπτοντας τα λάθη τους (Σύνθεση - Aufhebung). Αυτό ισχύει και με την κυβέρνηση στην υπόθεση των υποκλοπών.

Η αρχική Θέση ήταν ότι πρόκειται για μια αδιάφορη υπόθεση ιδιωτών.

Όταν όμως κάποιοι από αυτούς τους «ιδιώτες» (Ανδρουλάκης, Κουκάκης) απαίτησαν να μάθουν γιατί παρακολουθούνταν, τότε έγινε ξαφνικά υπόθεση εθνικής ασφάλειας (Αντίθεση). Η κυβέρνηση λοιπόν πήρε αυτά τα δύο και προχώρησε σε μια ανώτερη Σύνθεσή τους που λέει: Σας έχω γραμμένους όλους (Αντιπολίτευση, Δικαιοσύνη, «ιδιώτες»), κάνω ό,τι γουστάρω, 41 τα εκατό...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους