Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο "ΚΛΗΤΗΡΑΣ" Μια φυσιογνωμία, μια μορφή που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια ήταν ο "κλητήρας"! Τί σήμαινε δεν ήξερα, έτσι τον παρουσίαζαν οι μεγάλοι ή κάποιοι μεγάλοι, ο Κλητήρας ο Κυριάκος.

Έμοιαζε, στα μάτια μου ως ένας πολύ δυνατός άνθρωπος, τουλάχιστον εφευρετικός γιατί όταν καιγόταν οι λάμπες στις κολώνες κι δε μπορούσαμε να παίξουμε ως αργά το βράδυ στους χωματόδρομους, ο μπαμπάς μου τον ειδοποιούσε και αυτός ερχόταν με ένα μεγάλο κοντάρι, πιο μακρύ από τα καλάμια που παίζαμε ξιφομαχία και άλλαζε τις λάμπες με καινούριες που έβγαζαν πιο λαμπρό φως.

Τον θυμάμαι να μπαίνει στις τσιμεντένιες λακκούβες στη μέση του δρόμου(φρεάτια ύδρευσης) και με κάτι τεράστια σίδερα σαν ανάποδα "υ" να φτιάχνει σωλήνες, πρέπει να ήταν οι φιλιέρες.

Νομίζω ότι συνόδευε και τους διαμορφωτές γαιών(γκρέιτερ) όταν αυτοί έστρωναν λίγο τους ατέλειωτους χωματόδρομους του χωριού.

Μεγαλώνοντας, όταν άρχισα τις μαραθώνιες κουβέντες με τη γιαγιά μου Οσία, μου έλεγε, πως όταν πήγαινε-η ίδια -από τις 6 το πρωί να ανοίξει το περίπτερο, αυτός ήταν ήδη εκεί και μέσα στο κρύο με το τσεκούρι έσπαγε ξύλα για να ανάψει τη σόμπα του "γραφείου", ως γραφείο ονομαζόταν τότε το γραφείο της κοινότητας.

Πρέπει να έκανε και το ντελάλη πριν αποκτήσει η κοινότητα το "χουνί"(μεγάφωνο). Ήταν με σύγχρονους όρους: δημοτικός υπάλληλος παντός ειδικότητας και έργου, το δεξί και το αριστερό χέρι του κάθε προέδρου.

Τότε που αυτοί οι υπάλληλοι δούλευαν!!! Η μοίρα τα έφερε τόσο άσχημα που ο κλητήρας, ο αείμνηστος Κυριάκος Γαλόπουλος αρχηγός πολυμελούς οικογένειας έφυγε από τη ζωή, ελάχιστο χρόνο πριν συνταξιοδοτηθεί και απολαύσει μερικά ξέγνοιαστα χρόνια...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους