🟥Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και 120 εκατ. ευρώ στην Παιδεία: Νέος πονοκέφαλος για το «επιτελικό κράτος» 🖌️Για τον Καθημερινό Παρατηρητή 📍Μία ακόμη υπόθεση με βαριά πολιτική σκιά έρχεται να ταράξει το ήδη...

Πλήρες Κείμενο:

🟥Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και 120 εκατ. ευρώ στην Παιδεία: Νέος πονοκέφαλος για το «επιτελικό κράτος» 🖌️Για τον Καθημερινό Παρατηρητή 📍Μία ακόμη υπόθεση με βαριά πολιτική σκιά έρχεται να ταράξει το ήδη επιβαρυμένο κυβερνητικό αφήγημα περί «αριστείας», «διαφάνειας» και «επιτελικού κράτους». Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο βρίσκεται έργο ύψους περίπου 120 εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια 36.000 διαδραστικών πινάκων στα σχολεία της χώρας, έργο που χρηματοδοτήθηκε από ευρωπαϊκούς πόρους και υλοποιήθηκε επί υπουργίας της Νίκης Κεραμέως. 📍Το θέμα έλαβε πλέον διαστάσεις μείζονος πολιτικής και θεσμικής κρίσης μετά τις αποκαλύψεις των Data Journalists ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διεξάγει κατεπείγουσα έρευνα για την υπόθεση, εξετάζοντας καταγγελίες που αφορούν πιθανή κακουργηματική απιστία εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού, αλλά και σοβαρές στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. 📍Η έρευνα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, περιλαμβάνει καταθέσεις μαρτύρων, έλεγχο διαγωνιστικών διαδικασιών και εξέταση καταγγελιών περί προσυνεννόησης εταιρικών σχημάτων που συμμετείχαν στο έργο.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη, καθώς η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ενεργοποιείται για «τυπικές παρατυπίες», αλλά όταν υπάρχουν ενδείξεις πιθανής ζημίας σε βάρος ευρωπαϊκών κονδυλίων. 📍Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Διότι η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά μια απλή διοικητική επιλογή.

Αφορά έργο-βιτρίνα της ψηφιακής μετάβασης της εκπαίδευσης, χρηματοδοτούμενο από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο παρουσιάστηκε ως σύμβολο εκσυγχρονισμού και τεχνολογικής αναβάθμισης των σχολείων.

Σήμερα όμως, αντί για πανηγυρισμούς, υπάρχουν ερωτήματα για τη διαχείριση δημόσιου χρήματος, για τους όρους του διαγωνισμού και για το εάν τελικά λειτούργησαν μηχανισμοί αποκλεισμού και ελεγχόμενης ανάθεσης. 📍Οι καταγγελίες που βρίσκονται υπό διερεύνηση κάνουν λόγο για πιθανές συμπράξεις και συνεννοήσεις μεταξύ εταιρικών σχημάτων που συμμετείχαν στον διαγωνισμό.

Παράλληλα, προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι, ενώ στη δημόσια διαβούλευση συμμετείχαν αρκετές εξειδικευμένες εταιρείες του χώρου, τελικά ελάχιστοι μεγάλοι «παίκτες» κυριάρχησαν στον τελικό διαγωνισμό.

Το σκηνικό θυμίζει πλέον επικίνδυνα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. 📍Υποκλοπές. ΟΠΕΚΕΠΕ. Ταμείο Ανάκαμψης.

Δημόσια έργα.

Ευρωπαϊκές έρευνες.

Κάθε λίγους μήνες, νέα υπόθεση φέρνει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με ζητήματα διαφάνειας και θεσμικής αξιοπιστίας.

Και κάθε φορά, το Μαξίμου επιχειρεί να παρουσιάσει τις αποκαλύψεις είτε ως «τοξικότητα», είτε ως «πολιτική εκμετάλλευση». 📍Μόνο που όταν μπαίνει στο κάδρο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τα πράγματα δεν αντιμετωπίζονται με επικοινωνιακές ασκήσεις. 📍Γιατί οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν εξετάζουν πολιτικές εντυπώσεις.

Εξετάζουν έγγραφα, συμβάσεις, διαγωνισμούς, ροές χρήματος και πιθανές ευθύνες.

Και το γεγονός ότι ολοένα περισσότερες υποθέσεις στην Ελλάδα καταλήγουν να ερευνώνται εκτός συνόρων, συνιστά από μόνο του σοβαρό πλήγμα για την εικόνα του κράτους δικαίου και της διαφάνειας στη χώρα. 📍Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η κοινωνία αρχίζει να συνηθίζει αυτές τις ειδήσεις.

Σαν να θεωρείται πλέον φυσιολογικό να ανοίγουν ευρωπαϊκές έρευνες για έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Σαν να αποτελεί «κανονικότητα» η σκιά σκανδάλων γύρω από δημόσιο χρήμα. 📍Όμως δεν είναι κανονικότητα.

Είναι πολιτική και θεσμική παρακμή. 📍Και όσο οι αποκαλύψεις πυκνώνουν, τόσο περισσότερο καταρρέει το αφήγημα περί «αρίστων». Γιατί τελικά, πίσω από τις δημόσιες σχέσεις, τα επικοινωνιακά συνθήματα και τις στημένες παρουσιάσεις, επανέρχονται διαρκώς τα ίδια ερωτήματα: Ποιοι αποφασίζουν; Ποιοι ωφελούνται; Και ποιος τελικά ελέγχει τη διαχείριση των δισεκατομμυρίων που περνούν από τα χέρια του «επιτελικού κράτους»;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους