Από τη στιγμή, που η Ελλάδα έχει υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), στο άρθρο 3 της οποίας προβλέπεται, ότι «ουδείς επιτρέπεται να υποβληθή ……. εις ποινάς ή μεταχείρισιν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλώς προβλέπονται, διότι ένας κρατούμενος, καταδικασμένος σε τέτοια κάθειρξη μπορεί α) λόγω σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων και λοιπών συμπεριφορών να μην απολυθεί ποτέ υφ’ όρον από τη φυλακή και να κριθεί επικίνδυνος για την κοινωνία και β) να μείνει για όλη του τη ζωή στη φυλακή αρνούμενος να αιτηθεί την απόλυσή του με όρους.

Κακώς ζητείται τα ισόβια να παραμείνουν αμετακίνητα ισόβια.

Αυτό είναι το νόημα της ΕΣΔΑ και του συγχρόνου δικαίου, να υπάρχει δυνατότητα μεταβολής των ισοβίων και επανεξέτασης ενός κρατουμένου με τέτοια ποινή.

Η προσχώρηση της Ελλάδος στην ΕΣΔΑ συνεπάγεται, ότι πρέπει να υπάρχει μια νομοθεσία, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα υφ’ όρον απόλυσης ενός κρατουμένου σε ισόβια κάθειρξη.

Αυτή η νομοθεσία δεν ισοδυναμεί με υποχρεωτική απόλυση με όρους ενός ισοβίτη αλλά επαφίεται στον εκάστοτε εφαρμοστή του δικαίου να κρίνει, αν συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις σε αυτό το πρόσωπο.

Επίσης, η συγκεκριμένη νομοθεσία δε νοείται να οδηγεί σε κρατήσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα ή να προβλέπει δυσβάστακτες προϋποθέσεις για την υφ’ όρον απόλυση.

Ενδεικτικά, το ΕΔΔΑ έκρινε, με την απόφαση «Βάργκας και λοιποί κατά Ουγγαρίας», ότι η κάποτε νομοθεσία της Ουγγαρίας, η οποία προέβλεπε απονομή χάριτος σε όσους ισοβίτες είχαν συμπληρώσει 40 χρόνια κράτησης, ερχόταν σε αντίθεση με το αρ. 3 ΕΣΔΑ. Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος έμεινε κρατούμενος 24 χρόνια για το ρόλο του στη 17Ν.

Δεν ακούστηκε οτιδήποτε περί πειθαρχικών παραπτωμάτων ή παράνομης συμπεριφοράς στη διάρκεια της κράτησής του.

Αφέθηκε υφ’ όρον ελεύθερος, διότι κρίθηκε, ότι δεν είναι επικίνδυνος για την κοινωνία ούτε έχει δείξει, ότι θα τελέσει εκ νέου εγκλήματα.

Φαίνεται, επίσης, ότι δεν αναφέρθηκαν πειθαρχικά παραπτώματά του.

Η νομοθεσία μας δεν προβλέπει ειλικρινή μεταμέλεια ως όρο για να αφεθεί ένας ισοβίτης κρατούμενος ελεύθερος με όρους. Ο Γιωτόπουλος δεν είναι ένας άνθρωπος, με τον οποίο θα πίναμε ποτάρες.

Ο νόμος, όμως, σε ένα δημοκρατικό κράτος πρέπει να εφαρμόζεται σε όλους, ακόμα και σε όσους θα αποφεύγαμε να καλέσουμε για ποτάρες.

Η δημοκρατία δεν πρέπει να εκδικείται ακόμα και όσους κάποτε υποκατέστησαν τη δικαιοσύνη με τα όπλα.

Τέλος και επειδή τέθηκε το ερώτημα, αν ανάλογες του Γιωτόπουλου περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν με την ίδια επιείκεια στο εξωτερικό, η απάντηση είναι, ότι ο Κρίστιαν Κλαρ, εκ των ηγετικών στελεχών της δεύτερης γενιάς της RAF, καταδικάστηκε σε εξάκις ισόβια κάθειρξη συν 41 χρόνια κάθειρξη και έμεινε στη φυλακή 26 χρόνια, η Μπάρμπαρα Μπαλτζεράνι των Ερυθρών Ταξιαρχιών καταδικάστηκε επίσης σε εξάκις ισόβια και έμεινε και αυτή στη φυλακή 26 χρόνια και ο Χοσέ Ιγνάσιο ντε Χουάνα Τσάος της ΕΤΑ καταδικάστηκε για 25 ανθρωποκτονίες από πρόθεση σε ποινή φυλάκισης 3000 ετών και αφέθηκε ελεύθερος υφ’ όρον μετά από 21 χρόνια κράτησης.

Οι πράξεις τους παραμένουν απεχθείς και η μεταμέλεια και των τριών (η Μπαλτζεράνι απεβίωσε χωρίς ποτέ να αποκηρύξει τη συμμετοχή της στις Ερυθρές Ταξιαρχίες) αμφισβητείται.

Αλλά τίποτε από αυτά δεν εμπόδισε τη δικαιοσύνη των χωρών τους να αποφασίσει υπέρ της υφ’ όρον απόλυσής τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους