Ευτυχώς τέλειωσε το μαρτύριο "της πρωτιάς του Ακύλα". Πες τε με παλιομοδίτισα κουλτουριάρα δεν ενθουσιάστηκα καθόλου κι επιβεβαιώθηκα ότι ούτε μέσα στην πεντάδα δεν θα είναι το τραγούδι. Η ποιότητα...
Ευτυχώς τέλειωσε το μαρτύριο "της πρωτιάς του Ακύλα". Πες τε με παλιομοδίτισα κουλτουριάρα δεν ενθουσιάστηκα καθόλου κι επιβεβαιώθηκα ότι ούτε μέσα στην πεντάδα δεν θα είναι το τραγούδι.
Η ποιότητα δεν είναι κάτι υποκειμενικό.
Δεν είναι μου αρέσει -δεν μου αρέσει.
Η αναγνώριση της ποιότητας απαιτεί μια ανάλογη μόρφωση μουσική και αισθητική, που το Ελληνικό κράτος φροντίζει επιμελώς να μην έχει δυστυχώς ο μέσος πολίτης.
Δυστυχώς κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ευρώπη για λόγους που δεν είναι της παρούσης και απαιτούν πολύ συζήτηση.
Η αποδόμηση της αρμονίας και της αισθητικής είναι δεδομένη τάση της εποχής ακόμα και στην κλασική μουσική.
Το "μοντέρνο"και το παλιό δεν είναι παρά προφάσεις.
Για παράδειγμα ο Μπάχ είναι παλιός με αυτή τη λογική.
Η απαξίωση της αρμονίας είτε στην κλασική είτε στην pop είναι τάση, είναι μέθοδος είναι σκοπός απ όπου κι αν προέρχεται.
Δεν τα έχω με "το παιδί" που είναι ανυποψίαστο για όλα αυτά ούτε καταλαβαίνει γιατί τον προώθησε η μουσική βιομηχανία που εξυπηρετεί τους σκοπούς της.
Εάν υπήρχε νίκη θα σήμαινε απλώς επιβράβευση της κοινωνικής και αισθητικής δυστοπίας στην οποία έχουμε περιέλθει. Ο Ακύλας είναι σύμπτωμα της εποχής μας, στο πλαίσιο μιας αισθητικής αντίληψης που προωθεί το σύστημα.
Το φαινόμενο αναδεικνύει πόσο πολύ περιορισμένη είναι η καλλιτεχνική παιδεία στο πλαίσιο της εκπαίδευσης.
Άλλο φαινόμενο άξιο διερεύνησης η ψήφιση από το κοινό του τραγουδιού του Ισραήλ.
Αλλά αυτό σε άλλο ποστ αν δεν βαρεθώ.
Το τραγούδι της Βουλγαρίας που βγήκε πρώτο αν και πολύ καλύτερο από αισθητική άποψη ας μην ξεχνάμε ότι πίσω του έχει και μια πολιτική χροιά καθώς η Βουλγαρία εντάχθηκε φέτος στη νομισματική Ένωση, κοινώς μπήκε στο ευρώ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους