Μια ακόμα χρονιά τελείωσε με την ΑΕΚ εκεί που ανήκει. Στην κορυφή. Με τον κόσμο της παντού. Χιλιάδες χιλιόμετρα, αμέτρητες εκδρομές, στους δρόμους της φωτιάς. Για όσα κουβαλά αυτός ο λαός, η φανέλα...
Μια ακόμα χρονιά τελείωσε με την ΑΕΚ εκεί που ανήκει. Στην κορυφή.
Με τον κόσμο της παντού.
Χιλιάδες χιλιόμετρα, αμέτρητες εκδρομές, στους δρόμους της φωτιάς.
Για όσα κουβαλά αυτός ο λαός, η φανέλα και τα ιδανικά της.
Ξεκίνησε με το πιο δύσκολο χτύπημα.
Την απώλεια του αρχηγού μας.
Η φωνή, η ψυχή και η συνείδηση μας.
Ο άνθρωπος που μαζί του γαλουχηθήκαμε και κράτησε όρθια την ιδέα της ΑΕΚ στα δύσκολα.
Που δίδαξε τι σημαίνει να στέκεσαι πιστός χωρίς εκπτώσεις, χωρίς φόβο και χωρίς να χαμηλώνεις ποτέ το κεφάλι.
Το κενό του δεν καλύπτεται.
Η παρακαταθήκη του όμως είναι οδηγός.
Και μέσα στη χρονιά, μία άνανδρη δολοφονία μάτωσε την οικογένειά μας.
Ο αδερφός μας, ο Μάριος Ρουμπής, που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
Όπως δεν θα ξεχαστεί ποτέ και ο Μιχάλης Κατσούρης,ο δικός μας Νίκος Ξηροκώστας , ο δικός μας Αλεξέι.
Οι νεκροί μας είναι πάντα εδώ.
Στα τραγούδια μας, στις παρέες μας, στις πορείες και στις Κυριακές μας.
Η φετινή κούπα ανήκει και σε αυτούς.
Σε όσους έφυγαν πιστοί στην ΑΕΚ και στα ιδανικά της.
Και εμείς συνεχίζουμε.
Με την ίδια τρέλα, με την ίδια πίστη και με το κεφάλι ψηλά.
Γιατί αυτό μας έμαθε ο αρχηγός.
Να μην κάνουμε πίσω.
Να προστατεύουμε την ιδέα και να κρατάμε την ΑΕΚ δυνατή, περήφανη και όρθια απέναντι σε όλους. Το αύριο μας θέλει ακόμα πιο ενωμένους. Πιο δυνατούς. Πιο αποφασισμένους. Για όσα έρχονται. ΜΟΝΟ ΑΕΚ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους