Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το λεπίδι της γκι­λο­τίνας όμως, ως αιμα­τηρό φόβη­τρο, υπήρξε το απόλυτο σύμ­βολο για την ύστερη φάση της επα­νάστα­σης.

Ενός ονείρου που χάθηκε όταν δίπλα στα κεφάλια των αμε­τα­νό­η­των οπα­δών του παλαιού καθε­στώ­τος άρχι­σαν να πέφτουν στη σειρά και τα κεφάλια των εχθρών του Ροβε­σπιέρου.

Τότε δηλαδή που ο λεγόμε­νος «αδιάφθο­ρος», μεθυ­σμένος πια από την παραίσθηση της απόλυ­της εξου­σίας, έφθειρε ανε­πα­νόρθωτα τη λαϊκή βάση της πρώ­της νικη­φόρας εξέγερ­σης των νεότε­ρων χρόνων.

Υστερα από την τελική εκπνοή της, όπως απο­τυ­πώ­θηκε στη βονα­παρ­τική της μετάλ­λαξη, όλα τα ευρω­παϊκά κινήματα συμ­βι­βάστη­καν με την κυριαρ­χία της αστι­κής τάξης ή συνε­τρίβη­σαν κάτω από τα πυρά της.

Η μετε­πα­να­στα­τική μελαγ­χο­λία άλλω­στε και τα αιω­ρούμενα, ανα­πάντητα ερω­τήματα που σέρ­νει στο διάβα της σφρα­γίζουν και τη θεμε­λι­ώδη προ­βλη­μα­τική της ομάδας RMS Mataroa, στην οποία ανήκει η δια­σκευή και η δρα­μα­τουρ­γία από το έργο του Γκέοργκ Μπίχνερ «Ο θάνα­τος του Δαντόν».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους