Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από την εποχή του πρώτου μνημονίου που άρχισα ν' ασχολούμαι αρθρογραφικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, όλα όσα έγραψα (στην εφημερίδα κι εδώ) επιβεβαιώθηκαν με ακρίβεια χιλιοστού. Όλα.

Κι επειδή είναι γραπτά, μπορώ να τα επικαλούμαι.

Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη, το έγραψα κατ' επανάληψη τον καιρό της παντοδυναμίας του, όταν ο Τσίπρας ήταν πρωθυπουργός και σχεδίαζε να γίνει ο νέος Ανδρέας απορροφώντας το ΠαΣοΚ.

Ήταν τότε που όλοι θεωρούσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ο δεύτερος πόλος εξουσίας... Αμ δε... Την ίδια εποχή έγραψα και κάτι ακόμη που θα το θυμίσω σε όσους με παρακολουθούν από τότε: Έγραψα ότι ο Μητσοτάκης θα γίνει πρωθυπουργός και ΔΕΝ θα χάσει ποτέ από κόμμα στ' αριστερά του.

Ποια είναι η κατάσταση της αντιπολίτευσης μετά το 2019, δεν χρειάζεται να το περιγράψω και να σας τρώω το χρόνο.

Το γεγονός ότι κανείς από την αριστερή πτέρυγα της Βουλής δεν απειλεί τον Κούλη, είναι πασιφανές.

Τι άλλο από επιβεβαίωση της πολιτικής μου ανάλυσης είναι αυτό; Τα έγραφα αυτά, όταν δεν τα έλεγε κανείς από τους αναλυτές που τα λένε τώρα.

Είχα γράψει και κάτι άλλο: Ότι ο Μητσοτάκης θα χάσει μόνο από κόμμα στα δεξιά του.

Αυτό το κόμμα δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα.

Αν θα είναι το κόμμα του Σαμαρά ή άλλο που θα εξελιχτεί σε πόλο εξουσίας, δεν ξέρω.

Αλλά ξέρω ότι, για να γίνει κάποτε, πρέπει να τρέξει πολύ νερό στο μύλο.

Μέχρι τότε θα βασιλεύει φυσικά ο Μητσοτάκης.

Σε ό,τι αφορά το νέο κόμμα του Τσίπρα, θα πω την άποψή μου: Είναι καλό που θα γίνει.

Εξυπηρετεί έναν και μόνο σκοπό: Να είναι ο Τσίπρας στη Βουλή και να στεγάζει έναν μικρό πυρήνα ανθρώπων που το έχουν ψυχική ανάγκη.

Το ίδιο ισχύει και για το κόμμα της Καρυστιανού.

Είναι καλό στη Δημοκρατία να εκφράζονται οι πολιτικές ελαφρότητες (μην πω ψευδαισθήσεις) της μάζας.

Αρκεί εμείς να μην παίρνουμε στα σοβαρά τέτοιου είδους κόμματα.

Προσωπολατρικά ή προσωποπαγή κόμματα δεν έδωσαν ποτέ τίποτε στη χώρα, σε καμία χώρα.

Κόμματα που, όταν διαφωνείς με αυτά, σε καταγγέλλουν ως δεξιό ή φασίστα, είναι σκουπίδια.

Εξ ορισμού.

Κατά τ' άλλα, ως πολίτης, έχω ένα πολιτικό όραμα: Να καταργήσουμε κάποτε την Δημοκρατία των Αιρετών και να ιδρύσουμε την Δημοκρατία των Κληρωτών.

Αν σας ξενίζει αυτό, έχω να σας πω κάτι που οι πολλοί αγνοούν: Η διοίκηση της Δικαιοσύνης και η διαχείριση του προσωπικού της (όπως οι προαγωγές, οι μεταθέσεις και ο πειθαρχικός έλεγχος) ασκούνται από Ανώτατα Δικαστικά Συμβούλια και Πειθαρχικά Συμβούλια.

Τα μέλη αυτών των Συμβουλίων είναι ισόβιοι δικαστικοί λειτουργοί και αναδεικνύονται κατά κύριο λόγο μέσω ΚΛΗΡΩΣΗΣ, προκειμένου να διασφαλιστεί η αμεροληψία και το αδιάβλητο της διαδικασίας.

Το ακούσατε αυτό; Είναι ΚΛΗΡΩΤΟΙ.

Όχι αιρετοί. Καταλάβατε; Και ισόβιοι.

Αλλά εμείς στην διοίκηση του κράτους δεν θέλουμε ισόβιους λειτουργούς.

Θέλουμε ετήσιους.

Όπως είχαν στην Αιτωλική Συμπολιτεία κάποτε.

Σκεφτείτε το. Μέχρι να το σκεφτείτε και μέχρι να το αποφασίσετε, θα πορευόμαστε με τούτα εδώ τα χαμίνια που αυτοανακηρύσσονται σε ηγέτες... Καλό είναι κι αυτό. Με τι θα κάναμε πλάκα χωρίς αυτούς;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους