Pepe Escobar: ΤO ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ΡΩΣΙΑΣ-ΚΙΝΑΣ ΕΚΤΟΞΕΥΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟ ΠΛΑΝΗΤΗ Οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού/BRI και τα παρακλάδια τους, όπως ο Δρόμος της Βόρειας Θάλασσας/Αρκτικός Δρόμος του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΑΓΚΑΗ – Αυτό είναι.

Η στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, ηγετών στη διαδικασία ευρασιατικής ολοκλήρωσης και επικεφαλής των πολυπολικών φορέων BRICS και SCO, ενέκρινε επίσημα και ενίσχυσε την ώθηση προς την πολυπολικότητα και ένα νέο σύστημα διεθνών σχέσεων μέσω μιας στρατηγικής κοινής δήλωσης που υπογράφηκε, σφραγίστηκε και παραδόθηκε κατά την επίσκεψη του Προέδρου Πούτιν στην Κίνα την Τετάρτη.

Αυτό είναι ένα γεγονός για τα βιβλία ιστορίας, με περισσότερους από έναν τρόπους.

Είχα το προνόμιο να παρακολουθώ τα γεγονότα στο Πεκίνο όλη την ημέρα στο Aurora College, ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια στη Σαγκάη, ανάμεσα σε μια υπέροχη κοινότητα καθηγητών και φοιτητών.

Έτσι, είχαμε άφθονο χρόνο για να συζητήσουμε τις επιπτώσεις του τρόπου με τον οποίο οι δύο μεγάλες δυνάμεις της Ευρασίας -και οι παγκόσμιες δυνάμεις- θέτουν το περίγραμμα ενός νέου γεωπολιτικού μέλλοντος για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.

Οι εξαιρέσεις θα είναι οι απείθαρχοι εξαιρετικοί και οι υποτελείς που είναι εθισμένοι στη διάπραξη κατά συρροή πολιτικής αυτοκτονίας.

Όλοι θυμόμαστε την επίσκεψη του προέδρου Σι στη Ρωσία το 2023, όταν, καθώς έφευγε από το Κρεμλίνο, δίπλα-δίπλα με τον Πούτιν, εξέφρασε πολύ συνοπτικά αυτό που γυάλιζε εδώ και αρκετό καιρό: «Αυτή τη στιγμή γίνονται αλλαγές που δεν έχουμε δει εδώ και 100 χρόνια». Και τότε ο Σι και ο Πούτιν συμφώνησαν ότι τώρα «είμαστε αυτοί που οδηγούμε αυτές τις αλλαγές μαζί». Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι η Κοινή Διακήρυξη του Πεκίνου, με πολύ ακριβή εστίαση, που συντάχθηκε από αδιαμφισβήτητους «πολιτισμούς με χιλιετή ιστορία». Ας δούμε μερικά από τα κυριότερα σημεία.

Η διακήρυξη δεν μασάει τα λόγια ή τις έννοιες όταν πρόκειται να προσφέρει μια σοβαρή εναλλακτική λύση στην τρέχουσα –και φθίνουσα– μονομερή ιστορική στιγμή.

Πολυκεντρισμός: «Οι προσπάθειες πολλών κρατών να διαχειριστούν μόνα τους τις παγκόσμιες υποθέσεις, να επιβάλουν τα συμφέροντά τους σε ολόκληρο τον κόσμο και να περιορίσουν την κυρίαρχη ανάπτυξη άλλων χωρών στο πνεύμα της αποικιακής εποχής απέτυχαν». Η Ρωσία και η Κίνα θα επικεντρωθούν στη δημιουργία ενός «μακροπρόθεσμου πολυκεντρικού κράτους». Ο «νόμος της ζούγκλας»: «Οι βασικοί και παγκοσμίως αναγνωρισμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου και των διεθνών σχέσεων παραβιάζονται τακτικά Υπάρχει κίνδυνος κατακερματισμού εντός της διεθνούς κοινότητας και επιστροφής στο "νόμο της ζούγκλας"». Μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας: "Είναι απαραίτητο να δοθεί η δέουσα προσοχή στις εύλογες ανησυχίες όλων των χωρών στον τομέα της ασφάλειας, να επικεντρωθούμε στη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας, να απορρίψουμε την αντιπαράθεση μεταξύ μπλοκ και στρατηγικών μηδενικού αθροίσματος, να αντιταχθούμε στην επέκταση των στρατιωτικών συμμαχιών, των υβριδικών πολέμων και των πολέμων δι' αντιπροσώπων και να προωθήσουμε τη δημιουργία μιας ενημερωμένης παγκόσμιας και περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, ισορροπημένη, αποτελεσματική και βιώσιμη Είναι απαράδεκτο να αναγκάζονται κυρίαρχα κράτη να εγκαταλείψουν την ουδετερότητά τους». Αυτό ακριβώς πρότεινε η Μόσχα στην Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ τον Δεκέμβριο του 2021: το αδιαίρετο της ασφάλειας.

Η έλλειψη απάντησης επιτάχυνε την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία δύο μήνες αργότερα, όταν έγινε σαφές στη Μόσχα ότι το σχέδιο του ΝΑΤΟ ήταν ένα blitzkrieg στο Ντονμπάς.

Ηγεμονία: «Η ηγεμονία στον κόσμο είναι απαράδεκτη και πρέπει να απαγορευτεί.

Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν πρέπει να ελέγχει τις διεθνείς υποθέσεις, να καθορίζει τη μοίρα άλλων χωρών ή να μονοπωλεί τις ευκαιρίες ανάπτυξης». Παγκόσμια διακυβέρνηση: αυτή είναι η έννοια που είναι τόσο αγαπητή στον Πρόεδρο Σι, που περιγράφηκε πλήρως στην περσινή σύνοδο κορυφής της SCO στην Τιαντζίν: «Στην παγκόσμια διακυβέρνηση, η οποία είναι ένα σημαντικό εργαλείο για τον εξορθολογισμό του συστήματος διεθνών σχέσεων, είναι απαραίτητο να τηρούνται οι αρχές της κυρίαρχης ισότητας, του κράτους του διεθνούς δικαίου, προσέγγιση με επίκεντρο τον άνθρωπο και προσέγγιση προσανατολισμένη στα αποτελέσματα». Τα Ηνωμένα Έθνη: είναι απαραίτητο να «ενισχυθεί ο ρόλος της πολυμέρειας ως το κύριο εργαλείο για την αντιμετώπιση πολύπλευρων και πολύπλοκων παγκόσμιων προκλήσεων και να αποφευχθεί η αποδυνάμωση των Ηνωμένων Εθνών». Αυτό θα πρέπει να οδηγήσει στη «μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών». Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν ότι αυτό δεν θα συμβεί καθόλου υπό την τρέχουσα διοίκηση του Λευκού Οίκου.

Σημείο 4 της διακήρυξης: παγκόσμια ποικιλομορφία πολιτισμών και αξιών.

Αυτή μπορεί να είναι η ουσία του θέματος: να θάψουμε αμείλικτα κάθε εξαιρετική αξίωση: «Το πνευματικό και ηθικό σύστημα κανενός πολιτισμού δεν μπορεί να θεωρηθεί εξαιρετικό ή ανώτερο από τα άλλα.

Όλες οι χώρες θα πρέπει να υποστηρίξουν ένα όραμα πολιτισμών που βασίζεται στην ισότητα, την αμοιβαία ανταλλαγή εμπειριών και τον διάλογο και θα πρέπει να ενισχύσουν τον αμοιβαίο σεβασμό, την κατανόηση, την εμπιστοσύνη και τις ανταλλαγές μεταξύ διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμών, να προωθήσουν την αμοιβαία κατανόηση και φιλία μεταξύ των λαών όλων των χωρών και να προστατεύσουν την ποικιλομορφία των πολιτισμών και των πολιτικων». Μπείτε στο νέο «απαραίτητο έθνος» Η δήλωση της Ρωσίας και της Κίνας, όσο το δυνατόν πιο συνοπτικά, προσφέρει αυτό που ισοδυναμεί με την πολυπόθητη ελπίδα για την ανθρωπότητα να εισέλθει στη μήτρα ενός πολιτισμικού παρελθόντος ως μέσο για τη σφυρηλάτηση ενός πολλά υποσχόμενου και πιο ισότιμου μέλλοντος.

Είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα ανθρωπιστικό μίνι μανιφέστο που υπερβαίνει κατά πολύ τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και τη σφυρηλάτηση βασικών αλλαγών στο τρέχον σύστημα διεθνών σχέσεων.

Η αξιοπιστία της υποστηρίζεται από την υποστήριξη δύο μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες, επιπλέον, είναι πλήρως κυρίαρχα και πλήρως ανεξάρτητα πολιτισμένα κράτη.

Ονομάζω αυτή τη διαδικασία «Ο Ευρασιατικός Αιώνας» εδώ και αρκετό καιρό.

Αυτό γιορτάστηκε εκείνη τη μοιραία 20ή Μαΐου 2026 στο Πεκίνο, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψης του Προέδρου Πούτιν στην Κίνα.

Το εύρος, το εύρος και η φιλοδοξία της κοινής δήλωσης επισκιάζουν σαφώς άλλες πτυχές του ταξιδιού του Πούτιν στο Πεκίνο, αν και αυτές είναι αρκετά σχετικές από μόνες τους.

Ξεκινώντας με τον καθαγιασμό του νέου «απαραίτητου έθνους». Αντίο στους εξαιρετικούς. καλωσορίστε την Κίνα.

Η παλιά τάξη πραγμάτων εκδιώκεται – σε πραγματικό χρόνο.

Και ναι, αυτή είναι η πιο σημαντική αλλαγή στην ευθυγράμμιση των μεγάλων δυνάμεων από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου - με την Αυτοκρατορία του Χάους να επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία μέχρι θανάτου, με στόχο την «απομόνωση» και την οικονομική της κατάρρευση, που ξεπεράστηκε αναπόφευκτα από τη στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.

Η 25ετής Συνθήκη Καλής Γειτονίας μεταξύ Ρωσίας και Κίνας έχει βελτιωθεί σημαντικά, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικών ενεργειακών διαδρόμων (ο αγωγός φυσικού αερίου «Power of Siberia 2»), του πολύ στενού στρατιωτικού συντονισμού και ενός κοινού πολιτισμικού και ιδεολογικού πλαισίου.

Φυσικά, δεν θα υπάρξουν ουσιαστικές διαρροές σχετικά με το τι συζήτησαν ο Σι και ο Πούτιν κατά τη διάρκεια της άτυπης δίωρης συνάντησής τους.

Ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων στην Ουκρανία και ο παράνομος πόλεμος κατά του Ιράν έπρεπε να είναι στην ημερήσια διάταξη, συμπεριλαμβανομένης, ενδεχομένως, της ενημέρωσης του Πούτιν στον Σι για τις πιθανές επόμενες κινήσεις της Ρωσίας σε μια ολοένα και πιο άμεση και τοξική αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ, και οι δύο να αξιολογήσουν τις τεχνικές πτυχές της ρωσο-κινεζικής υποστήριξης προς το Ιράν.

Εν ολίγοις, οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού/BRI και τα παρακλάδια τους, όπως ο Δρόμος της Βόρειας Θάλασσας/Αρκτικός Δρόμος του Μεταξιού, είναι ακόμα ζωντανοί και καλά. και η αποδολαριοποίηση της παγκόσμιας οικονομίας - μια αντανάκλαση του εμπορικού ισοζυγίου μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, το οποίο τώρα προχωρά αποκλειστικά σε γιουάν και ρούβλια - είναι κάτι παραπάνω από ζωντανή και καλά.

Όσο για τους BRICS, που αποσταθεροποιήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες εκ των έσω μέσω της Ινδίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, θα μπορούσαν τελικά να βγουν από το κώμα τους.

Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να καθοδηγείται από τον Λαβρόφ και τον Γουάνγκ Γι. Και η εστίαση πρέπει να αλλάξει: οι BRICS πρέπει να αναπτύξουν κάποιο είδος στρατηγικής συνοχής μεταξύ της Παγκόσμιας Πλειοψηφίας για να λειτουργήσει πραγματικά η πολυπολική μετάβαση.

Στη συνέχεια, υπάρχει το λαμπρό μέλλον του Power of Siberia 2. Η Κίνα θα μπορούσε επιτέλους να ξεχάσει την εμμονή με τη «φυγή από τη» που ισχύει από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 και να επανέλθει στο προσκήνιο με τον ψεύτικο αποκλεισμό των ΗΠΑ στα στενά του Ορμούζ και στα ιρανικά λιμάνια.

Οι ηγέτες του Πεκίνου είχαν πάντα πλήρη επίγνωση ότι ο αποκλεισμός των Στενών της είναι απαραίτητος για τη στρατηγική των ΗΠΑ να περιορίσουν και να πνίξουν την Κίνα.

Το «Power of Siberia 2» προσφέρει μια λύση εντελώς έξω από τη θαλασσοκρατική αυτοκρατορία της πειρατείας, αντλώντας φυσικό αέριο απευθείας στην Κίνα από τη χερσόνησο Γιαμάλ μέσω των βουνών Αλτάι και των στεπών της Μογγολίας.

Υπήρχε μια υπέροχη λεπτομέρεια στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού, εν μέσω τόσο δράματος: μια κοινή έκθεση TASS και Xinhua, «Η άρρηκτη φιλία των μεγάλων εθνών, η στρατηγική εταιρική σχέση των μεγάλων δυνάμεων», με 26 φωτογραφίες που τεκμηριώνουν τη φιλία μεταξύ Πούτιν και Σι όλα αυτά τα χρόνια, σε διάφορες συνόδους κορυφής της G20, BRICS και SCO, το φόρουμ «One Belt, One Road», η Ημέρα της Νίκης στη Μόσχα και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου. Ο Πούτιν και ο Σι επισκέφθηκαν την έκθεση συνοδευόμενοι από δύο πολύ ιδιαίτερους ξεναγούς: τον Γενικό Διευθυντή του TASS Andrey Kondrashov και τον Γενικό Διευθυντή του Xinhua Fu Hua.

Αν προσθέσουμε σε αυτό την τελετή του τσαγιού, θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε ανθρώπινο δεσμό, τόσο ανθρώπινο, τόσο βαθύ, που η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο είναι απαραίτητη για να διανύσουμε τον μακρύ και ελικοειδή δρόμο προς ένα γεωπολιτικό μέλλον

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους