🌟🇬🇷 ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 👑⚔️ – Ο Έλληνας που Κατάκτησε τον Κόσμο και Ένωσε την Ανατολή με τη Δύση 🔥 ⚔️ Σαν σήμερα 22 Μαϊου 334 π.Χ.⚔️ διασχίζοντας τα ορμητικά νερά του Γρανικού ποταμού, ένας νεαρός...

Πλήρες Κείμενο:

🌟🇬🇷 ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 👑⚔️ – Ο Έλληνας που Κατάκτησε τον Κόσμο και Ένωσε την Ανατολή με τη Δύση 🔥 ⚔️ Σαν σήμερα 22 Μαϊου 334 π.Χ.⚔️ διασχίζοντας τα ορμητικά νερά του Γρανικού ποταμού, ένας νεαρός βασιλιάς από την Μακεδονία έκανε το πρώτο αποφασιστικό βήμα προς την Αθανασία. Ο Μέγας Αλέξανδρος συντρίβει τις περσικές δυνάμεις του Δαρείου στην πρώτη μεγάλη μάχη της Ασιατικής εκστρατείας και ανοίγει τον δρόμο για την δημιουργία της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας του αρχαίου κόσμου.Εκείνη την ημέρα δεν γεννήθηκε απλώς ένας κατακτητής.

Γεννήθηκε ο Θρύλος που έμελλε να ενώσει την Ανατολή με την Δύση και να μεταφέρει το Ελληνικό πνεύμα μέχρι τα πέρατα της οικουμένης. 👑⚔️🇬🇷 Μόλις 11 χρόνια αργότερα στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ. (στις 28 του μακεδονικού μήνα Δαισίου κατά Πλούταρχον) μετά από σύντομη ασθένεια 10 ημερών ο μέγιστος των Ελλήνων,ο μεγαλύτερος στρατηλάτης όλων των εποχών και ένας από τους επιδραστικότερους ανθρώπους που γνώρισε η οικουμένη κλείνει τα μάτια του στην μακρινή Βαβυλώνα και γράφει το όνομα του με ανεξίτηλα γράμματα στην αιωνιότητα. «Ουκ έστιν όστις άλλος εις ανήρ τοσαύτα ή τηλικαύτα έργα κατά πλήθος ή μέγεθος εν Έλλησιν ή Βαρβάροις απεδέξατο.» (Αρριανού, Ανάβασις Αλεξάνδρου Α 12, 4 ) «Και από την μεγάλη πανελλήνια εκστρατεία, την περιλάλητη, την δοξασμένη βγήκαμε εμείς, καινούργιος κόσμος μέγας,εμείς οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς, και οι εν Μηδία και οι εν Περσίδι…. και την κοινή Ελληνική λαλιά ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμε,ως τους Ινδούς» «200 π.Χ» Κ. Καβάφης Ο Μέγας Αλέξανδρος (Πέλλα, 22-23 Ιουλίου 356 π.Χ - Βαβυλώνα, 10 Ιουνίου 323 π.Χ.), κοινώς γνωστός ως Αλέξανδρος ο Μέγας ή Αλέξανδρος Γ΄ ο Μακεδών, ήταν βασιλεύς του αρχαίου Ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας και μέλος της δυναστείας των Αργεαδών.

Ήταν ο ηγεμόνας της Πανελλήνιας Συμμαχίας κατά της Περσικής αυτοκρατορίας, Φαραώ της Αιγύπτου, βασιλιάς της Ασίας και βορειοδυτικής Ινδίας, του οποίου οι κατακτήσεις αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο της Ελληνιστικής εποχής των βασιλείων των Διαδόχων και Επιγόνων του.

Σε καμιά άλλη εποχή δεν υπήρξαν τόσες πολλές Ελληνικές πόλεις,σε καμιά άλλη εποχή δεν μιλήθηκε η Ελληνική Γλώσσα από τόσο μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της «οικουμένης» όσο στη «μακρά Ελληνιστική Εποχή». Η συνολική επικράτεια της αυτοκρατορίας του, στη μεγαλύτερή της έκταση κατά το 323 π.Χ., υπολογίζεται σε 5.200.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα(για να καταλάβουμε το τεράστιο μέγεθος της περίπου 40 φορές η έκταση της Ελλάδας), και περιλάμβανε κομμάτια από 26 σημερινές χώρες, Ελλάδα, Αλβανία, Σκόπια, Μαυροβούνιο, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, Κύπρος, Αίγυπτος, Αφγανιστάν, Ιράκ, Ιράν, Ισραήλ, Ινδία, Ιορδανία, Καζακστάν, Κουβέιτ, Κιργιστάν, Λίβανος, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Συρία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν.Οι Αλεξανδρινοί χρόνοι αποτελούν το τέλος της κλασσικής αρχαιότητας και την απαρχή της περιόδου της παγκόσμιας ιστορίας γνωστής ως Ελληνιστικής, που αποτελεί μία νέα λάμψη του ελληνικού πνεύματος. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο άνθρωπος που χάρις σε αυτόν άνοιξαν τα σύνορα του ελληνικού χώρου και της ανατολής γεγονός που συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στις χώρες της Ασίας και της Αιγύπτου.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κυριαρχήσει η ελληνική γλώσσα η οποία και έγινε «διεθνής» εκείνη την εποχή.

Παράλληλα πολλά ελληνικά ήθη ταξίδευσαν σε αυτές τις περιοχές και αυτό στάθηκε η αιτία ώστε να ανατείλει ο πολιτισμός της λεγόμενης ελληνιστικής εποχής.

Δεν είναι λίγοι άλλωστε εκείνοι οι ιστορικοί που χαρακτηρίζουν την εκστρατεία του Αλέξανδρου σαν «Ένοπλη Επιστημονική Εξερεύνηση». Είναι παγκοσμίως γνωστό ότι από την αρχή της εκστρατείας τον στρατό του Αλέξανδρου συνόδευαν πολυάριθμοι θεραπευτές από την Αίγυπτο, ιατροί, γεωγράφοι και αθλητές, μάντεις και διανοούμενοι, όπως ο Αρίσταρχος, ο Τερμησέας και ο Κλεομένης, ο αβδηρίτης Ανάξαρχος ή ο ολύνθιος ιστοριογράφος Καλλισθένης εξάδελφος του Αριστοτέλη, αλλά και πλείστοι άλλοι λαμπροί επιστήμονες και ξακουστοί καλλιτέχνες όπως ήταν επί παραδείγματι ο γλύπτης Λύσιππος από την Σικυώνα.

Το έργο τους ήταν να διαδώσουν τον ελληνικό πολιτισμό στον περσικό λαό και να καταστήσουν την ισχύ του Αλέξανδρου ηπιότερη.

Αν κάτι λοιπόν ξεχωρίζει τον Αλέξανδρο από τους υπόλοιπους κατακτητές είναι ακριβώς αυτή η βαθιά του αντίληψη για τη σημασία που έχει ο πολιτισμός στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής.

Επίσης διευρύνθηκαν οι ορίζοντες της οικονομίας και ουσιαστικά είχαμε την πρώτη μορφή παγκοσμίου εμπορίου και παγκόσμιας οικονομίας.

Η εξάπλωση του Ελληνικού στοιχείου και η κυριαρχία της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας ευνόησε την διάδοση του χριστιανισμού μερικά χρόνια αργότερα.

Μάλιστα ο Εξελληνισμένος και Εκχριστιανισμένος αυτός κόσμος απετέλεσε περίπου 7 αιώνες αργότερα τον πυρήνα του "Βυζαντινού" κράτους . Χαρακτηριστικό είναι ότι ένας άλλος Μέγας της παγκόσμιας ιστορίας ο Ναπολέων Βοναπάρτης ήταν φανατικός θαυμαστής του και είχε εντυπωσιαστεί από το πώς ο Μέγας Αλέξανδρος σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα πέτυχε τόσα πολλά και σπουδαία και ήθελε να τον αμιλλάται στις μοναδικές ικανότητες που διέθετε στον στρατηγικό και στον πολιτικό τομέα.

Το 1816 και ενώ ήταν αιχμάλωτος στο νησί της Αγίας Ελένης έγραψε: "Αυτό που αγαπώ στον Μέγα Αλέξανδρο δεν είναι οι πετυχημένες εκστρατείες του, που δεν μπορεί να τις συλλάβει ανθρώπινος νους, αλλά τα πολιτικά μέσα που χρησιμοποίησε για να κατορθώσει στα τριάντα τρία του χρόνια να αφήσει μια καλά θεμελιωμένη και λειτουργούσα αυτοκρατορία, στην οποία κατέφερε να τον αγαπήσουν οι νικημένοι λαοί". Αντιθέτως ο Ναπολέων δεν μπόρεσε ούτε την αυτοκρατορία του σωστά να θεμελιώσει, ούτε κατάφερε να αγαπηθεί από τους λαούς που είχε υποτάξει.

Η εγκράτεια και η αυτοκυριαρχία, που χαρακτήριζαν τον Αλέξανδρο, πλην ορισμένων περιπτώσεων οξυθυμίας και παρόρμησης, ήταν οι αρετές που τον καθιστούσαν ιδιαίτερα προσφιλή και τον ξεχώριζαν στα μάτια των κατακτημένων λαών.

Το γεγονός αυτό τεκμαίρεται αφενός από την πρωτοφανή για την εποχή εκείνη συμπόνια και επιείκεια που επέδειξε είτε προς την οικογένεια του Δαρείου μετά τη μάχη της Ισσού, είτε προς τον Βασιλιά Πώρο μετά τη μάχη στον ποταμό Υδάσπη και αφετέρου από τους εξυμνητικούς στίχους μεγάλων Περσών ποιητών του 10ου και του 13ου αιώνα, όπως ο Νιζάμι στο δίτομο έργο του Εσκανταρναμέ (το βιβλίο του Αλεξάνδρου) και ο Φιρντούσι στο Σαχνάμα (το βιβλίο των Βασιλέων) όπου ο Αλέξανδρος ούτε λίγο ούτε πολύ περιγράφεται ως εθνικός ήρωας.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον μεγάλο Πέρση ποιητή του μεσαίωνα, Σααδή Σιραζί ο οποίος αναφέρει στο ποίημά του: «Είχαν ποτέ ρωτήσει τον Βασιληάν Αλέξανδρον τον Έλληνα καμπόσοι: Πώς τόσες χώραις μπόρεσε μονάχος να σκλαβώση σ' Ανατολή και Δύσι, μια που δεν είχε τόσο βιός, και γη και ζωή κι ανθρώπους όσο οι ρηγάδες οι παληοί με τόσο βιός και τόπους; Κι εκείνος αποκρίθηκε: Με τη βοήθεια του Θεού, ποτέ μου δεν επίκρανα λαό που σκλάβος έγινε κι ούτε ποτέ μου εμίκρανα του βασιληά τους τ' όνομα, τάχα γιατί ενικήθηκε.

Μεγάλος δεν θα λογιασθή κανένας απ' τους άλλους, με καταφρόνια αν φέρνεται κι ο ίδιος στους Μεγάλους·» Ακόμη και μέχρι σήμερα η εύρεση του τάφου του Μέγα Αλέξανδρου αποτελεί το ιερό δισκοπότηρο για τους αρχαιολόγους όλου του κόσμου.Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, το σώμα του καθαρίστηκε και τοποθετήθηκε σε ένα γυάλινο φέρετρο γεμάτο μέλι.

Το σώμα του παρέμεινε στη Βαβυλώνα για δύο έτη, έως και το 321 π.Χ., οπότε και πήρε το δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα ώστε να ταφεί στη Μακεδονία. Ο Πτολεμαίος όμως, μεσολάβησε και απέσπασε το σώμα του Αλέξανδρου ενώ βρισκόταν σε πορεία προς τη Μακεδονία, παίρνοντας το στην Αύγυπτο της οποίας ήταν ο κυβερνήτης.

Ανάλογα με τις μαρτυρίες, το σώμα του τοποθετήθηκε στη Μέμφιδα αρχικά, με την Αλεξάνδρεια να είναι μόνο ένας μικρός οικισμός την εποχή εκείνη και αρκετά αργότερα στην Αλεξάνδρεια όταν αυτή επεκτάθηκε, ή στην Αλεξάνδρεια από την αρχή.

Τα ιστορικά στοιχεία που έχουν διασωθεί ως σήμερα, αναφέρουν πως η Αλεξάνδρεια είναι η τελευταία γνωστή τοποθεσία της σωρού του.

Ο τελευταίος που φέρεται να έχει επισκεφτεί τη σωρό ήταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καρακάλλας το 215 μ.Χ., και από τότε δεν διασώζονται άλλες μαρτυρίες επισκεπτών της σωρού, και η ακριβής τοποθεσία του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι άγνωστη μέχρι στιγμής.

Το προσωνύμιο Μέγας το έχουν κερδίσει ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών στην ιστορία της ανθρωπότητας αλλά είμαι σίγουρος ότι ακόμη και αυτοί εάν θα έπρεπε να επιλέξουν μόνο έναν από όλους που να το άξιζει περισσότερο σίγουρα αυτός θα ήταν ο ένας μοναδικός και ανυπέρβλητος ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ!!!!🛡️⚔️🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους