Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για να υπάρξει κανείς αληθινά, χρειάζεται να συναινέσει στον κίνδυνο της άνθισης.

Ο σπόρος που μένει ανέγγιχτος στο σκοτάδι της ασφάλειας και εκείνος που ραγίζει το περίβλημά του μοιράζονται την ίδια ουσία, όμως μόνο ο δεύτερος γνωρίζει τι σημαίνει μεταμόρφωση.

Γιατί η ζωή δεν αποκαλύπτεται σε όποιον διατηρείται άθικτος, αλλά σε εκείνον που τολμά να διαρραγεί.

Η πορεία αυτή δεν υπόσχεται βεβαιότητες, προσφέρει μονάχα μια βαθιά αποκάλυψη, κανείς δεν μπορεί να κατοικήσει τον κόσμο μέσα από τη συνείδηση ενός άλλου.

Οι εμπειρίες δεν κληρονομούνται όπως οι λέξεις, ούτε η σοφία μεταφέρεται ακέραιη από βλέμμα σε βλέμμα.

Δεν μπορείς να δανειστείς τα μάτια που είδαν τον πόνο, ούτε τα αυτιά που άκουσαν τη σιωπή της νύχτας.

Κάθε ύπαρξη είναι ένα ανεπανάληπτο πέρασμα μέσα στον χρόνο, μια μοναδική εκδοχή του θαύματος και της απώλειας.

Γι’ αυτό επιθυμώ να βαδίζω με την καρδιά αφύλακτη, όχι επειδή αγνοώ το τραύμα, αλλά επειδή αρνούμαι να αφήσω τον φόβο να γίνει τρόπος ζωής.

Να μπορώ να αγγίζω έναν άνθρωπο χωρίς να με παραλύει η πιθανότητα της απόρριψης.

Να επιχειρώ ακόμη κι όσα κάποτε πλήγωσαν άλλους, γιατί κάθε πληγή έχει διαφορετικό βάθος σε κάθε ψυχή.

Ας μοιάζω ανόητος σήμερα.

Η αθωότητα του τολμηρού συχνά παρεξηγείται ως αφέλεια.

Ίσως αύριο να μετανοήσω για όσα τόλμησα, ίσως πάλι να ανακαλύψω πως μόνο μέσα από αυτά γεννήθηκα λίγο περισσότερο.

Διότι η σοφία δεν είναι η απουσία σφαλμάτων, αλλά η γενναιότητα να διασχίζεις το άγνωστο χωρίς να αποσύρεις την ψυχή σου από τον κόσμο. Καλό Σάββατο! Michael Grigoriou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους