Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Πραξικόπημα χωρίς τανκς». Έτσι περιγράφουν πλέον πολλοί πολίτες όσα εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια ολόκληρης της χώρας γύρω από την υπόθεση των υποκλοπών, των θεσμικών παρεμβάσεων και των συνεχών προσπαθειών πολιτικής συγκάλυψης.

Όχι με στρατό στους δρόμους και ερπύστριες στις πλατείες, αλλά με νομικά τεχνάσματα, κοινοβουλευτικά παιχνίδια, πιέσεις, αρχειοθετήσεις και ένα «αποφασίζω και διατάσσω» που θυμίζει σε πολλούς σκοτεινές εποχές.

Η εικόνα που διαμορφώνεται προκαλεί οργή και αποστροφή σε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Η κυβέρνηση επιχειρεί – σύμφωνα με την αντιπολίτευση και συνταγματολόγους – να μετατρέψει μια από τις σοβαρότερες υποθέσεις παρακολούθησης πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων σε μια διαδικασία ελεγχόμενης εκτόνωσης, μακριά από πραγματική λογοδοσία.

Το μεγαλύτερο σοκ, όμως, δεν είναι μόνο η ίδια η υπόθεση των υποκλοπών.

Είναι η αίσθηση ότι διαμορφώνεται ένα καθεστώς που θυμίζει δικαστική χούντα, όπου αποφάσεις, θεσμοί και διαδικασίες φαίνεται να προσαρμόζονται στις ανάγκες της εκάστοτε εξουσίας.

Όταν δικαστικές κρίσεις απαξιώνονται δημόσια επειδή δεν βολεύουν πολιτικά, όταν επιχειρούνται αλλαγές “στα μέτρα” της κυβέρνησης και όταν η Βουλή λειτουργεί ως μηχανισμός κομματικής προστασίας αντί ελέγχου, τότε η κοινωνία δικαιολογημένα ανησυχεί.

Και το ερώτημα πλέον ακούγεται παντού: Ποιος ελέγχει τελικά ποιον; Η Δικαιοσύνη την εξουσία ή η εξουσία τη Δικαιοσύνη; Γιατί όταν ένας πολίτης βλέπει διαρκώς αρχεία να κλείνουν, εξεταστικές να μετατρέπονται σε θέατρο και πολιτικές ευθύνες να εξαφανίζονται μέσα σε κοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις, δημιουργείται η αίσθηση ότι η χώρα οδηγείται σε μια επικίνδυνη θεσμική κατρακύλα.

Όχι, δεν υπάρχουν τανκς στους δρόμους.

Υπάρχει όμως κάτι που για πολλούς μοιάζει πιο ύπουλο: ένα σύστημα εξουσίας που επιχειρεί να ελέγξει τα πάντα μέσα από νόμους, αριθμούς, πλειοψηφίες και μηχανισμούς επιρροής.

Ένα κυβερνητικό πραξικόπημα χωρίς στολές, αλλά με επικοινωνία, κομματική πειθαρχία και φόβο. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανατριχιαστικό απ’ όλα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους