Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ελλάδα έχει μια μοναδική ικανότητα να απαιτεί "στοιχεία" για τα πάντα, ενώ ταυτόχρονα κάνει ό,τι μπορεί για να μην υπάρξουν ποτέ στοιχεία για τίποτα. "Πού είναι οι αριθμοί;", "Πόσα είναι τα αδέσποτα;", "Πόσα είναι κυνηγόσκυλα;", "Πόσα εγκαταλείπονται;", "Πόσα κακοποιούνται;" Η απάντηση είναι απλή: Δεν ξέρουμε.

Και δεν ξέρουμε επειδή η ίδια η χώρα έχει χτιστεί πάνω στην άρνηση καταγραφής. Στην Ελλάδα του 2026 δεν υπάρχει καν αξιόπιστη απογραφή αδέσποτων ζώων.

Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από περίπου 1.5 εκατομμύριο αδέσποτους σκύλους και γάτες μέχρι και πάνω από 4 εκατομμύρια συνολικά.

Άλλοι μιλούν για εκατοντάδες χιλιάδες σκύλους.

Άλλοι για εκατομμύρια γάτες.

Άλλοι πετούν έναν αριθμό στον αέρα και τον επαναλαμβάνουν μέχρι να ακούγεται αληθινός.

Δεν ξέρουμε ούτε τα βασικά.

Δεν ξέρουμε καν πόσα από αυτά τα ζώα είναι σκύλοι και πόσα γάτες.

Μιλάμε για "εθνικό πρόβλημα", χωρίς να μπορούμε να απαντήσουμε ούτε στην πιο θεμελιώδη ερώτηση: Τι ακριβώς μετράμε; Και μέσα σε αυτό το χάος, η ίδια κοινωνία που αρνείται να καταγράψει τα ζώα της απαιτεί μετά "αποδείξεις". Ας μιλήσουμε λοιπόν για τις αποδείξεις.

Για χρόνια, διασώστες, εθελοντές και φιλοζωικές οργανώσεις λένε ότι τεράστιο ποσοστό των αδέσποτων σκύλων, και ειδικά των σκύλων που γεμίζουν τα καταφύγια είναι κυνηγόσκυλα ή μίξεις κυνηγόσκυλων.

Αμέσως εμφανίζεται η γνωστή απάντηση: "Πού είναι τα στοιχεία;" Πολύ ωραία.

Ας κάνουμε μια απλή άσκηση πραγματικότητας.

Ανοίξτε τις φωτογραφίες οποιουδήποτε καταφυγίου στην Ελλάδα.Οποιουδήποτε.

Τι βλέπετε; Σεγκούντσια.

Ελληνικούς ιχνηλάτες. Πόιντερ. Σεττερ. Κούρτσχααρ. Μπίγκλ.

Μίξεις όλων των παραπάνω.

Δε βλέπετε κατά χιλιάδες σκυλιά που υποτίθεται ότι θα κυριαρχούσαν στα αδέσποτα, αν το πρόβλημα προερχόταν κυρίως από τυπικές οικογένειες πόλης.

Και όμως, αντί η χώρα να οργανώσει μια πανελλαδική καταγραφή, συνεχίζουμε να λειτουργούμε με ουρλιαχτά, προσβολές και προσωπικές απόψεις. Γιατί; Γιατί οι πραγματικοί αριθμοί θα τρόμαζαν πολύ κόσμο.

Και εδώ έρχεται το επόμενο ερώτημα: Ξέρουμε καν πόσους σκύλους έχουν οι ίδιοι οι κυνηγοί; Όχι.

Δεν ξέρουμε.

Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ειρωνεία όλων.

Ένα μεγάλο κομμάτι των κυνηγών απαιτεί συνεχώς "στοιχεία" για να αποδείξει ότι δεν υπάρχει γενικευμένο πρόβλημα εγκατάλειψης, κακοποίησης και παραμέλησης κυνηγόσκυλων. Ωραία.

Υπάρχει ένας πανεύκολος τρόπος να το αποδείξουν.

Ας βγει κάθε κυνηγετικός σύλλογος της χώρας και ας απαιτήσει από τα μέλη του πλήρη σήμανση και καταγραφή.

Ας πιέσουν οι ίδιοι για ελέγχους.

Ας ζητήσουν διαφάνεια.

Ας αποδείξουν οι ίδιοι ότι δεν έχουν τίποτα να κρύψουν.

Αυτό θα ήταν πραγματική απόδειξη καλής πρόθεσης, και όχι οι φωνές, οι απειλές, οι βρισιές και τα "μην τσουβαλιάζετε". Όχι οι θεωρίες συνωμοσίας περί "φιλοζωικής προπαγάνδας". Γιατί οι άνθρωποι που πραγματικά φροντίζουν τα ζώα τους δεν φοβούνται την καταγραφή, τη ζητούν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους