Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📖 Τρελή νιότη Ήρθες σκιά μεσ’ τη νύχτα, που γλιστρά και ξεμακραίνει και το ’θελα πολύ να σε κρατήσω αλήθεια να ζήσω χίλια κι ένα παραμύθια, μέσα σε μια μόνο βραδιά.

Να νιώσω άγρια τρικυμία ν’ αναταράζει τον νου και την καρδιά.

Μα βρήκα τη δύναμη τ’ όνειρο να διώξω, τη γλυκιά λαχτάρα για σένα να σκοτώσω.

Και χάθηκες στου φεγγαριού τη χάση, το βράδυ τούτο Θεέ μου σαν περάσει θα πω πως διάβηκα ψηλά βουνά.

Για να ξεφύγω μακριά από σένα εκεί π’ όλα είναι φτιαγμένα απ’ αγάπη και τρυφερή αγκαλιά.

Θα πω και στην τρελή μου νιότη, που θέλει πάντοτε να τρέχει πρώτη, να σπάσει τ’ άσπρα της ολόλευκα φτερά να μην πετάει ψηλά στα ουράνια, μα να κουρνιάσει σε πεδινή φωλιά. Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη Μία ανάσα δρόμος είναι η ζωή μας Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία 2024 Σχολιασμός Στο ποίημα αυτό η νεανική ψυχή ταλαντεύεται ανάμεσα στη λαχτάρα και την αυτοσυγκράτηση.

Η αγάπη εμφανίζεται σαν νυχτερινή σκιά — γοητευτική αλλά άπιαστη — ενώ η δημιουργός βιώνει τη σύγκρουση ανάμεσα στο όνειρο και στην ανάγκη προστασίας της καρδιάς της.

Η «τρελή νιότη» προσωποποιείται σαν μια δύναμη που θέλει να πετάξει ψηλά, να υπερβεί τα όρια και να παραδοθεί στο πάθος.

Όμως στο τέλος κυριαρχεί η επιθυμία για γαλήνη, σταθερότητα και ανθρώπινη ζεστασιά.

Το ποίημα αποπνέει λυρισμό, εσωτερική ένταση και μια πρώιμη ωριμότητα που εντυπωσιάζει για την ηλικία της δημιουργού. Α.Κ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους