Καλύτερα ευάλωτος παρά αναίσθητος. Γιατί η ευαλωτότητα πονά αλλά αναπνέει. Είναι το ρίσκο της καρδιάς που μένει ανοιχτή σε έναν κόσμο που συχνά κλείνει τις πόρτες του. Ο ευάλωτος νιώθει και γι’ αυτό...
Καλύτερα ευάλωτος παρά αναίσθητος. Γιατί η ευαλωτότητα πονά αλλά αναπνέει. Είναι το ρίσκο της καρδιάς που μένει ανοιχτή σε έναν κόσμο που συχνά κλείνει τις πόρτες του.
Ο ευάλωτος νιώθει και γι’ αυτό ζει.
Τρέμει... φοβάται... πληγώνεται... όμως μέσα από τις ρωγμές του περνά το φως.
Η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία είναι η γενναιότητα να παραμένεις άνθρωπος όταν θα ήταν πιο εύκολο να γίνεις πέτρα.
Η αναλγησία μοιάζει προστασία αλλά είναι σιωπηλή εξορία.
Δεν πονάς μα ούτε αγαπάς βαθιά.
Δεν ραγίζεις μα ούτε μεταμορφώνεσαι.
Είναι μια ασφάλεια χωρίς ζωή,... μια ειρήνη χωρίς καρδιά.
Ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να μην αισθάνεται αλλά για να αντέχει να αισθάνεται.
Και κάθε φορά που επιλέγεις την ευαλωτότητα επιλέγεις να μείνεις αληθινός... όχι άτρωτος... αλλά φωτεινός.
Γιατί μόνο ό,τι είναι ζωντανό μπορεί να πληγωθεί. Και μόνο ό,τι πληγώνεται μπορεί να αγαπήσει. Άγγιγμα ψυχής
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους