Η Ελληνική Αποστολή Απεγκλωβισμού στο Σουδάν – Η Μυστική Επιχείρηση Διάσωσης σε Εμπόλεμη Ζώνη Τον Απρίλιο του 2023 η Ελλάδα συμμετείχε σε μία από τις πιο επικίνδυνες και απαιτητικές αποστολές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κατάσταση στο Σουδάν είχε μετατραπεί σε πραγματικό πεδίο μάχης, όταν ξέσπασε αιματηρή σύγκρουση ανάμεσα στον τακτικό στρατό του Σουδάν υπό τον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Μπουρχάν και στις παραστρατιωτικές δυνάμεις Rapid Support Forces του στρατηγού Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, γνωστού ως Χεμέντι.

Οι μάχες στο Χαρτούμ εξελίχθηκαν γρήγορα σε εμφύλιο πόλεμο, με βομβαρδισμούς, πυρά πυροβολικού, ελεύθερους σκοπευτές και συγκρούσεις μέσα σε κατοικημένες περιοχές.

Χιλιάδες ξένοι υπήκοοι εγκλωβίστηκαν σε ξενοδοχεία, πρεσβείες, νοσοκομεία και κατοικίες χωρίς ασφαλή τρόπο διαφυγής. Η Ελλάδα αποφάσισε να συμμετάσχει ενεργά στην επιχείρηση απεγκλωβισμού πολιτών, οργανώνοντας αποστολή διάσωσης με τη συνεργασία του Υπουργείου Εξωτερικών, του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας και της Πολεμικής Αεροπορίας.

Την πολιτική ευθύνη του συντονισμού είχε ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, ενώ σε στρατιωτικό επίπεδο η επιχείρηση ελέγχθηκε από το ΓΕΕΘΑ υπό τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο.

Στον επιχειρησιακό σχεδιασμό συμμετείχαν στελέχη της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, της Πολεμικής Αεροπορίας και των ελληνικών διπλωματικών αρχών στην περιοχή.

Η αποστολή ξεκίνησε όταν οι ελληνικές αρχές πληροφορήθηκαν ότι δεκάδες Έλληνες πολίτες, αλλά και ορθόδοξοι χριστιανοί που συνεργάζονταν με την ελληνική κοινότητα και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, είχαν εγκλωβιστεί στο Χαρτούμ.

Η ελληνική κυβέρνηση ενεργοποίησε άμεσα μηχανισμό κρίσης και άρχισε επαφές με συμμαχικές χώρες, κυρίως τη Γαλλία, την Ιταλία και την Αίγυπτο, ώστε να εξασφαλιστεί διάδρομος διαφυγής.

Κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση έπαιξε η Πολεμική Αεροπορία, η οποία διέθεσε μεταγωγικά αεροσκάφη C-130 Hercules και C-27J Spartan.

Τα αεροσκάφη αναπτύχθηκαν αρχικά στην Αίγυπτο και συγκεκριμένα στην περιοχή του Ασουάν, που χρησιμοποιήθηκε ως ενδιάμεση βάση επιχειρήσεων.

Από εκεί σχεδιάζονταν οι πτήσεις προς τις περιοχές εκκένωσης.

Μαζί με τα πληρώματα των αεροσκαφών αναπτύχθηκαν και στελέχη των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων.

Στην αποστολή συμμετείχαν άνδρες της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, προσωπικό από τη Ζ’ ΜΑΚ, την ΕΤΑ και άλλες επίλεκτες μονάδες ειδικών επιχειρήσεων.

Αποστολή τους ήταν η ασφάλεια των ελληνικών ομάδων, η προστασία των πολιτών κατά την επιβίβαση και η άμεση αντίδραση σε περίπτωση επίθεσης ή κατάρρευσης της κατάστασης ασφαλείας.

Οι ελληνικές δυνάμεις δεν συμμετείχαν σε μάχιμες επιχειρήσεις, όμως επιχειρούσαν μέσα σε ενεργό εμπόλεμη ζώνη.

Το αεροδρόμιο του Χαρτούμ δεχόταν συνεχώς επιθέσεις και υπήρχαν πληροφορίες για πυρά εναντίον μεταγωγικών αεροσκαφών.

Οι ειδικές δυνάμεις είχαν εντολή να ασφαλίζουν τον χώρο προσγείωσης, να ελέγχουν διαδρομές διαφυγής και να οργανώνουν γρήγορη επιβίβαση πολιτών.

Κάθε λεπτό στο έδαφος θεωρούνταν εξαιρετικά επικίνδυνο.

Οι επιχειρήσεις γίνονταν κυρίως νυχτερινές ώρες ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος εντοπισμού και προσβολής.

Οι ομάδες ασφαλείας κινούνταν με πλήρη επιχειρησιακό εξοπλισμό, αλεξίσφαιρα, επικοινωνίες και σχέδια άμεσης εκκένωσης.

Τα πληρώματα των αεροσκαφών εργάζονταν υπό τεράστια πίεση, καθώς υπήρχε συνεχής απειλή κατάρριψης ή εγκλωβισμού.

Στην επιχείρηση συμμετείχαν επίσης στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών, διπλωμάτες, μεταφραστές και προσωπικό συντονισμού κρίσεων.

Σημαντικό ρόλο είχε η ελληνική πρεσβεία στο Κάιρο, καθώς και οι διπλωματικές αποστολές στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής.

Οι ελληνικές αρχές βρίσκονταν σε συνεχή επαφή με τις οικογένειες των εγκλωβισμένων, ενώ παράλληλα γινόταν συλλογή πληροφοριών για την κατάσταση στους δρόμους του Χαρτούμ.

Η αποστολή δεν αφορούσε μόνο Έλληνες πολίτες. Η Ελλάδα συνέβαλε στη διάσωση και πολιτών άλλων χωρών, μεταξύ αυτών Γερμανών, Κυπρίων, Ολλανδών, Βέλγων και πολιτών βαλκανικών κρατών.

Αυτό απαιτούσε συντονισμό με ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας και ξένες στρατιωτικές αποστολές.

Η ελληνική επιχείρηση εντάχθηκε σε ευρύτερη διεθνή επιχείρηση απεγκλωβισμού που πραγματοποιούσαν πολλές δυτικές χώρες.

Ένα από τα δυσκολότερα σημεία της αποστολής ήταν η μεταφορά των εγκλωβισμένων από ασφαλή σπίτια και κτίρια προς τα σημεία συγκέντρωσης.

Οι δρόμοι του Χαρτούμ ήταν γεμάτοι μπλόκα, καμένα οχήματα και ένοπλες ομάδες.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι άμαχοι μετακινούνταν υπό πυρά ή αναγκάζονταν να αλλάζουν διαδρομές την τελευταία στιγμή.

Οι ομάδες ασφαλείας έπρεπε να παίρνουν γρήγορες αποφάσεις και να προσαρμόζονται διαρκώς στις εξελίξεις.

Τα ελληνικά πληρώματα βρέθηκαν αντιμέτωπα με ακραίες συνθήκες.

Υψηλές θερμοκρασίες, περιορισμένα καύσιμα, ελλιπείς πληροφορίες και συνεχής κίνδυνος εχθρικής ενέργειας δημιουργούσαν τεράστια πίεση.

Παρ’ όλα αυτά, οι αποστολές ολοκληρώθηκαν χωρίς απώλειες για την ελληνική πλευρά.

Η επιχείρηση θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, επειδή απέδειξε την ικανότητα της χώρας να πραγματοποιεί επιχειρήσεις Non Combatant Evacuation Operations, γνωστές ως NEO.

Πρόκειται για επιχειρήσεις απεγκλωβισμού αμάχων από εμπόλεμες περιοχές, που απαιτούν υψηλό επίπεδο σχεδιασμού, διακλαδικό συντονισμό και δυνατότητα ανάπτυξης ειδικών δυνάμεων στο εξωτερικό.

Καθοριστική ήταν και η συμβολή των Ελλήνων πιλότων.

Τα πληρώματα των C-130 και C-27J πέταξαν σε περιβάλλον αυξημένης απειλής, πραγματοποιώντας αποστολές μεγάλου ρίσκου.

Οι προσγειώσεις και απογειώσεις έπρεπε να γίνουν γρήγορα, χωρίς καθυστερήσεις, καθώς υπήρχε πάντα πιθανότητα επίθεσης με βαριά όπλα ή φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους. Οι Ειδικές Δυνάμεις είχαν επίσης αποστολή αναγνώρισης και αξιολόγησης κινδύνου.

Παρακολουθούσαν τις κινήσεις ενόπλων ομάδων, εκτιμούσαν τις απειλές και ενημέρωναν το κέντρο επιχειρήσεων.

Σε περίπτωση κατάρρευσης της ασφάλειας, υπήρχαν σχέδια επείγουσας αποχώρησης και εναλλακτικές διαδρομές διαφυγής.

Οι επιχειρήσεις στο Σουδάν έδειξαν επίσης τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας.

Ελληνικές δυνάμεις συνεργάστηκαν με Γάλλους αλεξιπτωτιστές, Ιταλούς κομάντος και αιγυπτιακές στρατιωτικές αρχές.

Υπήρχε ανταλλαγή πληροφοριών, κοινός επιχειρησιακός συντονισμός και συνεχής επικοινωνία μεταξύ των συμμαχικών κέντρων διοίκησης.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον ρόλο της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναβαθμιστεί σημαντικά.

Η αποστολή στο Σουδάν αποτέλεσε μία από τις πρώτες επιχειρησιακές αποδείξεις της δυνατότητας των ελληνικών ειδικών επιχειρήσεων να αναπτύσσονται γρήγορα εκτός συνόρων και να λειτουργούν σε σύνθετο περιβάλλον ασφαλείας.

Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής, οι διασωθέντες μεταφέρθηκαν αρχικά στην Αίγυπτο και στη συνέχεια στην Ελλάδα.

Η άφιξη των αεροσκαφών στην Ελευσίνα είχε έντονο συμβολικό χαρακτήρα, καθώς οι οικογένειες περίμεναν με αγωνία τους ανθρώπους τους.

Οι εικόνες των κουρασμένων αλλά ασφαλών πολιτών που κατέβαιναν από τα στρατιωτικά αεροσκάφη έγιναν σύμβολο της επιτυχίας της επιχείρησης.

Η ελληνική κυβέρνηση χαρακτήρισε την αποστολή επιτυχημένη τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο.

Οι ένοπλες δυνάμεις απέδειξαν ότι διαθέτουν ικανότητα ταχείας ανάπτυξης και εκτέλεσης αποστολών σε διεθνές περιβάλλον κρίσης.

Παράλληλα, η Ελλάδα ενίσχυσε την εικόνα της ως χώρα που μπορεί να συμβάλει ενεργά σε διεθνείς ανθρωπιστικές και διασωστικές επιχειρήσεις.

Για πολλούς στρατιωτικούς αναλυτές, η αποστολή στο Σουδάν αποτέλεσε ένα σημαντικό μάθημα σύγχρονων επιχειρήσεων εκκένωσης.

Ανέδειξε την ανάγκη για ταχεία λήψη αποφάσεων, αξιοποίηση πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, συνεργασία ειδικών δυνάμεων και αεροπορίας, αλλά και επιχειρησιακή ευελιξία.

Σε τέτοιες αποστολές, το περιβάλλον αλλάζει μέσα σε λίγα λεπτά και οι δυνάμεις ασφαλείας πρέπει να προσαρμόζονται ακαριαία.

Η ελληνική συμμετοχή στο Σουδάν έδειξε επίσης την εξέλιξη του ρόλου των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Πέρα από την παραδοσιακή αποστολή εθνικής άμυνας, απέδειξαν ότι μπορούν να συμμετέχουν σε αποστολές προστασίας πολιτών, διαχείρισης κρίσεων και επιχειρήσεων ειδικού χαρακτήρα εκτός συνόρων.

Η εμπειρία που αποκτήθηκε θεωρείται πολύτιμη για μελλοντικές αποστολές σε περιοχές αστάθειας.

Η αποστολή στο Σουδάν δεν ήταν απλώς μία αερομεταφορά πολιτών.

Ήταν μία πραγματική στρατιωτική επιχείρηση διάσωσης μέσα σε ενεργή εμπόλεμη ζώνη, όπου κάθε λάθος μπορούσε να κοστίσει ζωές. Οι Έλληνες πιλότοι, οι ειδικές δυνάμεις, οι διπλωμάτες και τα στελέχη του επιτελείου λειτούργησαν υπό ακραία πίεση, με κοινό στόχο να φέρουν πίσω ζωντανούς όσους είχαν εγκλωβιστεί.

Η επιχείρηση αυτή καταγράφηκε ως μία από τις σημαντικότερες διεθνείς αποστολές της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια και αποτέλεσε παράδειγμα συντονισμένης δράσης στρατιωτικών και πολιτικών αρχών σε περιβάλλον υψηλού κινδύνου. #DSA

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους