Αγγελίνα Γιαννοπούλου: Προσωποπαγές εγχείρημα δεξιού λαϊκισμού Απόδημος ελληνισμός, συρτάκι, Κατερίνα Μουτσάτσου, Ξυλούρης, Πολεμικό Ναυτικό, Καποδίστριας, Ελληνική Επανάσταση, αρχαία δημοκρατία...

Πλήρες Κείμενο:

Αγγελίνα Γιαννοπούλου: Προσωποπαγές εγχείρημα δεξιού λαϊκισμού Απόδημος ελληνισμός, συρτάκι, Κατερίνα Μουτσάτσου, Ξυλούρης, Πολεμικό Ναυτικό, Καποδίστριας, Ελληνική Επανάσταση, αρχαία δημοκρατία, Ελληνο-Ρωσική Ορθοδοξία, αγροτιά αλλά και «σπουδαίοι» καθηγητές από τα διάσημα πανεπιστήμια του εξωτερικού, «σύνορα σύνορα σύνορα» αλλά και «οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν». Πούρος δεξιός λαϊκισμός, μιά από τα ίδια, αλλά με κόσμο τυχαίο, άσημο, καθημερινό να βγαίνει και να λέει το δικό του «γιατί με την Μαρία», γιατί που είναι είτε καθαρά δεξιό ή/και ακροδεξιό, είτε απολίτικος χυλός με κενά περιεχομένου συνθήματα γύρω από το «τί αξίζουμε/όλοι μαζί/η χώρα μας/η πατρίδα μας» κτλ. Η Αριστερά (αυτή η κατακερματισμένη και δίχως προσανατολισμό και στρατηγική πρόταση που έχουμε σε αυτή τη φάση) θα έπρεπε να είναι ανακουφισμένη που μόνο από τύχη η ηγέτιδα των κινητοποιήσεων των Τεμπών είναι δεξιά.

Από τύχη βρέθηκε να χάνει το παιδί της, από τύχη βρέθηκε να είναι τόσο αποφασισμένη και ανυποχώρητη να αγωνιστεί για δικαιοσύνη, από τύχη ηγήθηκε μιας μεγαλειώδους καμπάνιας.

Έχω διαβάσει εξαιρετικές αστοχίες όλο το καιρό των κινητοποιήσεων για τα Τέμπη: ότι είναι κίνημα ακροδεξιό και απολίτικο και ομοιάζει με την «πάνω πλατεία» επί Αγανακτισμένων και θα υπονομεύσει ή και θα διαλύσει το «πραγματικό κίνημα» (ποιο είναι αυτό;). Αστοχίες που παραβλέπουν με μεγάλη ευκολία το πολυδιάστατο του πολιτικού φαινομένου ειδικά σε συνθήκες κρίσεις αντιπροσώπευσης και διάλυσης του μοντέλου του μαζικού κόμματος.

Το ότι η Μαρία Καρυστιανού έχει δεξιές καταβολές και αντιλήψεις δε σημαίνει πως ήταν οι κινητοποιήσεις των Τεμπών που δημιούργησαν το δεξιό λαϊκιστικό κόμμα της.

Πέραν του ότι έχουμε επιστημονικά δεδομένα να δείχνουν πως ο κόσμος που κινητοποιήθηκε γύρω από τα Τέμπη ήταν πλειοψηφικά αριστερόστροφος και είχε ξανασυμμετάσχει σε κινητοποιήσεις, θα έπρεπε να εκκινούμε ούτως ή άλλως από μια θέση κατανόησης της πολλαπλότητας και ενδεχομενικότητας της σχέσης κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, κινήματος/ηγεσίας/κόμματος κτλ.

Άλλες άστοχες κρίσεις είναι αυτές που θεωρούν πως η κριτική στο εγχείρημα Καρυστιανού είναι κριτική στον λαϊκισμό από μια θέση ελιτίστικης, βραχμανικής Αριστεράς που έχει «αλλεργία» σε κόμματα που γεννιούνται «από τα κάτω». Ο λαϊκισμός δεν είναι αμάρτημα. Διόλου.

Αλλά ο λαϊκισμός δεν είναι ένας.

Έχουμε πρόβλημα με τον δεξιό λαϊκισμό, όσο έχουμε και με τον δεξιό αντιλαϊκισμό (του οποίου βασικός εκπρόσωπός αυτή τη στιγμή είναι ο Μητσοτάκης), και ως Αριστερά κρίνουμε και θα κρίνουμε αυστηρά και τις δυό εκδοχές άρθρωσης της δεξιάς και συντηρητικής πολιτικής.

Όσο για το «από τα κάτω» που δήθεν χαρακτηρίζει το κόμμα της, μένει να φανεί –αν δεν είναι ήδη ξεκάθαρο σε όλους– πόσους πυρήνες πραγματικών ανθρώπων οι οποίοι έχουν λόγο και ρόλο (και δεν είναι απλά ακόλουθοι της Μαρίας)θα δούμε σε όλη τη χώρα να στήνουν και να λειτουργούν αυτό το κόμμα.

Γιατί μέχρι στιγμής το «από τα κάτω» φέρει το όνομά της ακόμα και στην ονομασία του κόμματος, και τα στελέχη που την περιτριγυρίζουν είναι μαζεμένα από τα πανέρια άλλων ακροδεξιών οργανώσεων και κομμάτων.

Η κριτική που οφείλει να γίνεται για την κατάσταση της Αριστεράς σήμερα, δε γίνεται να καταλήγει στην υπεράσπιση ενός προσωποπαγούς εγχειρήματος δεξιού λαϊκισμού, το οποίο όσο και να φωνασκεί για δημόσια και δωρεάν παιδεία και για το ΕΣΥ και τους γιατρούς του, τις λίγες –μέχρι στιγμής– φορές που κλήθηκε να τοποθετεί σε ζητήματα διαιρετικά μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, βρέθηκε καθαρά στην θέση της πρώτης. Η ΕΠΟΧΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους