Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟢 Βενέτικος και Άρθρο 24 του ελληνικού Συντάγματος Του Δημήτρη Ζεμπίλη, Πραγματογνώμων Κατασκευών και Αειφόρου Δόμησης Παρακολουθώ το θέμα και θα ήθελα να λάβω θέση, όχι για να προβάλλω μια προσωπική άποψη ή μια συναισθηματική προσέγγιση.

Θέλω να λάβω θέση, με πρόθεση να επαναφέρω στη μνήμη μας ότι υπάρχει κι ένα Σύνταγμα, το οποίο κάνει στο Άρθρο 24 σαφή αναφορά στην Αρχή της Αειφορίας: “Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός… στο πλαίσιο της Αρχής της Αειφορίας”. Αυτό σημαίνει κάτι πολύ ουσιαστικό: η Αειφορία δεν είναι μια ωραία οικολογική λέξη ή μία ιδεολογική επιλογή.

Αποτελεί συνταγματική υποχρέωση, την οποία οφείλουν να τηρήσουν, να εφαρμόσουν και να περιφρουρήσουν όλες οι πλευρές.

Συχνά συγχέονται (πολλές φορές εσκεμμένα) οι όροι “ανανεώσιμο” και “αειφόρο”. Οι όροι ΔΕΝ είναι ταυτόσημοι, απεναντίας έχουν ουσιαστικές διαφορές: ● Ανανεώσιμο σημαίνει ότι η πηγή ενέργειας αναπληρώνεται φυσικά (ήλιος, νερό, αέρας) ● Αειφόρο σημαίνει ότι καλύπτει τις ανάγκες του σήμερα χωρίς να υποβαθμίζει την ικανότητα του φυσικού συστήματος να συνεχίζει να λειτουργεί στο μέλλον.

Τα (συγκεκριμένα) υδροηλεκτρικά μπορεί να παύσουν να είναι αειφόρα, καθώς: - Αλλάζουν τη φυσική λειτουργία του ποταμού - Δημιουργούν σωρευτικές επιπτώσεις (1 έργο έχει άλλες επιπτώσεις απ’ ότι 10…) - Επηρεάζουν οικοσυστήματα και βιοποικιλότητα (δεν χρήζει περαιτέρω εξήγησης) - Εξαρτώνται από τα κλιματικά δεδομένα, τα οποία, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, μεταβάλλονται και καθορίζουν φυσικούς πόρους, όπως π.χ. το νερό. - Αψηφούν παρεμφερή κριτήρια, π.χ. φυσικό κεφάλαιο, τουριστική αξία, τοπικά οικοσυστήματα, οικολογική ανθεκτικότητα. Συνεπώς: ΔΕΝ είναι κάθε έργο που αποσκοπεί στη χρήση ή εκμετάλλευση ή παραγωγή ενέργειας από/με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αειφόρο, όπως ΔΕΝ είναι κάθε ανάπτυξη αυτομάτως πρόοδος.

Η αειφορία προϋποθέτει την ισορροπία τριών στοιχείων: - περιβάλλον - κοινωνία - οικονομία Αν ένα από αυτά θυσιάζεται για να ενισχυθεί ένα άλλο, τότε μιλάμε για λύση που μπορεί μεν να είναι ενεργειακά αποδοτική, αλλά όχι απαραίτητα αειφόρα.

Το ερώτημα όμως δεν είναι απλώς αν ένα έργο είναι τεχνικά εφικτό ή οικονομικά συμφέρον.

Δεν είναι πόσα έργα χωρούν πάνω στο χάρτη.

Το ερώτημα είναι πόσα αντέχει πραγματικά ένας ποταμός, χωρίς κάποια στιγμή να πάψει να είναι ποταμός.

Και το τελικό ερώτημα είναι αν οποιοδήποτε έργο ή πράξη ή ενέργεια δική μας σήμερα, σέβεται την υποχρέωση διατήρησης του φυσικού κεφαλαίου για τις επόμενες γενεές, βλ. Σύνταγμα της Ελλάδος, Άρθρο 24. Πηγή: Εφημερίδα Κοζάνη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους