Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με το που επέστρεψα από την Ύδρα στην Αθήνα, ανέβηκα αμέσως στην ταράτσα, δεν ένιωθα έτοιμος να κλειστώ αμέσως στο μικρό μου διαμέρισμα.

Ξεκλείδωσα τη σιδερένια πόρτα και άφησα τα βήματά μου να με οδηγήσουν στον γνώριμο χώρο που είχα αγαπήσει τόσο πολύ κατά την περίοδο της καραντίνας.

Ανάμεσα στις πολυάριθμες κεραίες και με τον ήλιο να δύει απέναντί μου, ένιωσα μια απίστευτη οικειότητα και μια απέραντη ευγνωμοσύνη για τη θέα που αντίκριζα.

Σε μια περίοδο που ο κόσμος ζούσε υπό ένα ιδιότυπο καθεστώς αιχμαλωσίας και ένας ιός απειλούσε τις ζωές όλων μας, αυτό εδώ το σημείο ήταν το κρυφό μου καταφύγιο.

Εδώ ερχόμουν για να γράψω, εδώ ερχόμουν για να ονειρευτώ, εδώ ερχόμουν για να «αναπνεύσω» και να νιώσω ζωντανός.

Αυτή εδώ η ταράτσα με «έσωσε». Ούτε μήνυμα χρειαζόταν να στείλω για να φτάσω ως εδώ, ούτε φοβόμουν ότι κάποιος θα με σταματήσει, ούτε ένιωθα πως έθετα τον εαυτό μου σε κίνδυνο.

Αυτή η μικρή γωνιά αυτής της τεράστιας και απρόσωπης πόλης υπήρξε το πιο χαρούμενο σημείο εκείνης της περιόδου.

Και αυτό δεν το ξέχασα ποτέ.

Όπως αυτή η ταράτσα μου έκανε παρέα στις δύσκολες εκείνες μέρες, έτσι κι εγώ τώρα νιώθω την ανάγκη να της κάνω παρέα με τη σειρά μου.

Ανεβαίνω, κοιτάζω την πόλη από ψηλά, ψάχνω να βρω τα «γνώριμα» πρόσωπα που είχα τότε «γνωρίσει», παίρνω βαθιές αναπνοές και αισθάνομαι τυχερός γι’ αυτή την αίσθηση ελευθερίας που με αγκαλιάζει.

Έτσι νιώθω και τώρα, τώρα που εκείνες οι παράξενες μέρες μοιάζουν πια με ένα κακό όνειρο… «Αγκάλιασα» τη στιγμή, αποχαιρέτισα τον ήλιο, χάρηκα που συναντήθηκα ξανά με την αγαπημένη μου ταράτσα και υπενθύμισα στον εαυτό μου να συνεχίσει να νιώθει ευγνωμοσύνη για τη ζωή, για όλα τα «δώρα» που μας δίνει, για το αύριο που μου επιτρέπει να ονειρεύομαι και να προσπαθώ για κάτι όμορφο και καλύτερο.

Γι’ αυτό και σήμερα μαζεύω την αισιοδοξία μου, τη χαρά και τον παιδικό ενθουσιασμό μου και, σε λίγο, ξεκινώ μια διαφορετική διαδρομή με προορισμό την Ελευσίνα.

Φίλοι, ραντεβού απόψε στις επτάμισι, στην όμορφη παρουσίασή μας, συντροφιά με τις ιστορίες μας και με ανθρώπους που μας αγαπούν και απλόχερα μας ανοίγουν τη φιλόξενη αγκαλιά τους. Όπως ακριβώς και αυτή η μικρή ταράτσα της πολυκατοικίας μου. Καλό Σαββατοκύριακο! Με αγάπη Χ.Δ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους