🎭🇵🇸 ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ! ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ Η PERFORMANCE ΚΑΙ ΑΠΕΣΥΡΑΝ ΤΟΝ LEON AVIGAD – ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΩΝ BROWN HOTELS – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ Μια σημαντική νίκη καταγράφηκε σήμερα χάρη...

Πλήρες Κείμενο:

🎭🇵🇸 ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ! ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ Η PERFORMANCE ΚΑΙ ΑΠΕΣΥΡΑΝ ΤΟΝ LEON AVIGAD – ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΩΝ BROWN HOTELS – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ Μια σημαντική νίκη καταγράφηκε σήμερα χάρη στην άμεση κινητοποίηση πολιτών, ανθρώπων της τέχνης και του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Το Εθνικό Θέατρο ανακοίνωσε την ακύρωση της performance «Δωμάτια με θέα», που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Brown Hotel στο πλαίσιο της τριήμερης διοργάνωσης «Είναι αμαρτωλή; 3 μερόνυχτα στην Ομόνοια» 22-24/5. Επίσης ακύρωσε τη συμμετοχή του Leon Avigad (ιδρυτή και ιδιοκτήτη της αλυσίδας Brown Hotels στην Ελλάδα) στη διεξαγωγή της συζήτησης «Σε ποιον ανήκει η Ομόνοια; – Το μέλλον της πλατείας» και αφαίρεσαν το logo του Brown Hotel από τους χορηγούς.

Κατά τα άλλα το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί κανονικά.

Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της δημόσιας κατακραυγής απέναντι σε μια βαθιά προβληματική επιλογή ενός κρατικού θεσμού, που χρηματοδοτείται από την κοινωνία, να συνδεθεί με επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία μάλιστα συνδέονται με το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ.

Εν μέσω συνεχιζόμενης γενοκτονίας στη Γάζα, μαζικών εκτοπισμών στη Δυτική Όχθη και ευρύτερης πολεμικής κλιμάκωσης στην περιοχή, την ίδια στιγμή που το ισραηλινό κράτος κατηγορείται διεθνώς για εγκλήματα πολέμου και συστηματική παραβίαση του διεθνούς δικαίου, την ίδια στιγμή που Έλληνες πολίτες του ανθρωπιστικού στολίσκου ελευθερίας GSF απάγονται από τα διεθνή ύδατα, βασανίζονται και φυλακίζονται από το Ισραήλ, το Εθνικό Θέατρο ανακοίνωσε στις 21 Μαΐου ένα τριήμερο δράσεων στην Ομόνοια με χορηγό φιλοξενίας την ισραηλινή αλυσίδα Brown Hotels και με προγραμματισμένη συμμετοχή του ιδιοκτήτη τους Leon Avigad. Τα Brown Hotels έχουν αναπτύξει ισχυρή παρουσία στην Αθήνα και στην Ελλάδα μέσω ξενοδοχείων και τουριστικών ακινήτων, αποτελώντας μέρος της συνολικής αναδιάρθρωσης του κέντρου προς όφελος της τουριστικοποίησης και των επενδυτικών συμφερόντων.

Παράλληλα, δημόσιες δηλώσεις και δημοσιεύματα έχουν αναδείξει τη στήριξη του Leon Avigad και του επιχειρηματικού του ομίλου προς στρατιώτες και εφέδρους του ισραηλινού στρατού μέσω πρωτοβουλιών φιλοξενίας και παροχών κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα.

Η απόφαση λοιπόν του Εθνικού Θεάτρου, που προσπάθησε να περάσει κάτω από τα ραντάρ του κινήματος με μια ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής, δεν ήταν μια ατυχής στιγμή, ήταν πολιτική επιλογή.

Και γεννά εύλογα ερωτήματα: Πώς είναι δυνατόν ένας δημόσιος πολιτιστικός θεσμός να προσφέρει αρχικά βήμα και κύρος σε εκπρόσωπο επιχειρηματικών συμφερόντων τα οποία συνδέονται δημόσια με πρωτοβουλίες υποστήριξης στρατιωτών ενός κράτους που ισοπεδώνει πόλεις, δολοφονεί καλλιτέχνες, βομβαρδίζει σχολεία, πανεπιστήμια και μνημεία πολιτισμού; Και μαζί με αυτό αναδύεται και ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ερώτημα: 🏙️ Σε ποιον ανήκει τελικά η Ομόνοια; Η Ομόνοια δεν είναι ένα αισθητικό concept.

Δεν είναι «αμαρτωλή» ή «εξωτική» εικόνα προς πολιτιστική κατανάλωση.

Είναι ιστορική γειτονιά με εργαζόμενους, μετανάστες, μικρές επιχειρήσεις, κοινωνικές αντιθέσεις και ανθρώπους που ήδη πληρώνουν το κόστος της επιθετικής τουριστικοποίησης και του gentrification.

Τα τελευταία χρόνια η Αθήνα βιώνει ένα πραγματικό κύμα real estate επενδύσεων, εξαγορών ακινήτων και μετατροπής του ιστορικού κέντρου σε τουριστικό και επενδυτικό προϊόν.

Μεγάλοι όμιλοι, funds, ξενοδοχειακά δίκτυα και ξένα κεφάλαια – με την πλειοψηφία να είναι ισραηλινά επιχειρηματικά σχήματα – αγοράζουν κτίρια, διαμερίσματα και ξενοδοχεία, μετατρέποντάς τα σε boutique hotels, short-term rentals, airbnb και επενδυτικά assets.

Το αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό: 📈 εκτόξευση ενοικίων 🏚️ εκτοπισμός κατοίκων 🧳 τουριστικοποίηση της καθημερινότητας 💰 εμπορευματοποίηση της κατοικίας 🚫 συρρίκνωση δημόσιου χώρου και κοινωνικής ζωής Και εδώ εμφανίζεται και το artwashing.

Όταν η τέχνη και οι πολιτιστικές διοργανώσεις λειτουργούν – συνειδητά ή ασυνείδητα – ως αισθητικό πέπλο που εξωραΐζει διαδικασίες εκτοπισμού και real estate αναδιάρθρωσης, τότε δεν έχουμε «ευαισθητοποίηση». Έχουμε πολιτιστικό ξέπλυμα.

Η σημερινή υποχώρηση του Εθνικού Θεάτρου είναι σημαντική.

Αλλά δεν αρκεί.

Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένα όνομα σε ένα πάνελ ή μια performance σε ισραηλινό ξενοδοχείο.

Το πρόβλημα είναι το μοντέλο πολιτισμού και πόλης που θεωρεί φυσιολογικό να συνδιαλέγεται με επιχειρηματικά συμφέροντα συνδεδεμένα με πολεμική οικονομία και με την εμπορευματοποίηση των ίδιων των γειτονιών που υποτίθεται ότι «αναδεικνύει». Γι’ αυτό: 🔴 Καλούμε το Εθνικό Θέατρο να διακόψει κάθε συνεργασία με τα Brown Hotels. 🔴 Καλούμε τον Δήμο Αθηναίων και το Ινστιτούτο Γκαίτε να διακόψουν κάθε συνεργασία με τα Brown Hotels και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να πάρουν σαφή θέση. 🔴 Καλούμε τον καλλιτεχνικό κόσμο να μιλήσει δημόσια. 🔴 Και καλούμε κάθε άνθρωπο που νοιάζεται για την Παλαιστίνη και για τις πόλεις μας να μην επιτρέψει το ξέπλυμα της κατοχής, του πολέμου και το gentrification ΚΑΙ μέσω της τέχνης. 🔴 Να υπάρχει πλήρης διαφάνεια στη χρηματοδότηση πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Οι οργανωτές οφείλουν να ενημερώνουν αναλυτικά τους/τις καλλιτέχν(ιδ)ες για τους χρηματοδότες των καλλιτεχνικών δράσεων πριν από την έναρξη κάθε συνεργασίας. 🇵🇸 Η Ομόνοια δεν είναι εμπόρευμα. 🎭 Η τέχνη δεν είναι πλυντήριο πολέμου. 🏘️ Και η Αθήνα δεν ανήκει στα επενδυτικά χαρτοφυλάκια. BDS Greece March to Gaza Greece Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας Πολιτιστικό Δίκτυο για την Παλαιστίνη EN 🎭🇵🇸 IMPORTANT VICTORY! THE PERFORMANCE WAS CANCELLED AND LEON AVIGAD – OWNER OF BROWN HOTELS – WAS WITHDRAWN FROM THE NATIONAL THEATRE EVENT IN OMONOIA An important victory was recorded today thanks to the immediate mobilization of citizens, members of the artistic community, and the Palestine solidarity movement. The National Theatre announced the cancellation of the performance “Rooms with a View”, which was scheduled to take place at the Brown Hotel as part of the three-day event “Is She Sinful? 3 Nights and Days in Omonia” on 22–24 May.

It also cancelled the participation of Leon Avigad (founder and owner of the Brown Hotels chain in Greece) in the discussion “Who Owns Omonia? – The Future of the Square” and removed the Brown Hotel logo from the sponsors’ list.

Apart from this, the rest of the programme will proceed as planned.

This development is the result of public outrage against a deeply problematic choice by a state institution, funded by society, to associate itself with business interests that are moreover connected to Israel’s apartheid state.

Amid the ongoing genocide in Gaza, mass displacement in the West Bank, and broader military escalation in the region; at the very moment when the Israeli state stands internationally accused of war crimes and systematic violations of international law; at the same moment when Greek citizens participating in the humanitarian Global Sumud Flotilla (GSF) are abducted from international waters, tortured and imprisoned by Israel, the National Theatre announced on 21 May a three-day programme of events in Omonia with the Brown Hotels chain as hospitality sponsor and with the scheduled participation of Leon Avigad. Brown Hotels have developed a strong presence in Athens and throughout Greece through hotels and tourism properties, constituting part of the broader restructuring of the city centre in favour of touristification and investment interests.

At the same time, public statements and media reports have highlighted the support of Leon Avigad and his business group toward Israeli army soldiers and reservists through hospitality initiatives and provisions during the genocide in Gaza. The National Theatre’s choice, therefore—announced at the last minute in an apparent attempt to pass beneath the movement’s radar—was not an unfortunate moment.

It was political.

And it raises legitimate questions: How is it possible for a public cultural institution to initially provide a platform and legitimacy to representatives of business interests publicly linked to initiatives supporting the soldiers of a state that razes cities, kills artists, bombs schools, universities, and cultural heritage monuments? Alongside this, a second equally crucial question emerges: 🏙️ Who, ultimately, owns Omonia? Omonia is not an aesthetic concept.

It is not a “sinful” or “exotic” image for cultural consumption.

It is a historic neighbourhood with workers, migrants, small businesses, social contradictions, and people who are already paying the price of aggressive touristification and gentrification.

In recent years, Athens has experienced a genuine wave of real estate investments, property acquisitions, and the transformation of the historic centre into a tourism and investment product.

Large groups, funds, hotel networks, and foreign capital—with the majority being Israeli business schemes—are purchasing buildings, apartments, and hotels, transforming them into boutique hotels, short-term rentals, Airbnbs, and investment assets.

The results are already visible: 📈 skyrocketing rents 🏚️ displacement of residents 🧳 touristification of everyday life 💰 commodification of housing 🚫 shrinking public space and social life And this is where artwashing appears.

When art and cultural events function—consciously or unconsciously—as an aesthetic veil that beautifies processes of displacement and real estate restructuring, then we are not dealing with “awareness-raising.” We are dealing with cultural laundering.

Today’s retreat by the National Theatre is significant.

But it is not enough.

The problem was not merely a name on a panel or a performance in an Israeli hotel.

The problem is a model of culture and urban life that considers it normal to engage with business interests linked to the war economy and to the commodification of the very neighbourhoods it supposedly seeks to “highlight.” Therefore: 🔴 We call on the National Theatre to terminate all cooperation with Brown Hotels. 🔴 We call on the Municipality of Athens and the Goethe Institute to terminate all cooperation with Brown Hotels, and on all involved institutions to take a clear position. 🔴 We call on the artistic community to speak publicly. 🔴 And we call on every person who cares about Palestine and about our cities not to allow the laundering of occupation, war, and gentrification through art. 🔴 Full transparency must exist regarding the funding of cultural events.

Organisers have an obligation to inform artists in detail about the financiers of artistic activities before the beginning of any collaboration. 🇵🇸 Omonia is not a commodity. 🎭 Art is not a laundromat for war. 🏘️ And Athens does not belong to investment portfolios. BDS Greece March to Gaza Greece Palestinian Community of Greece Cultural Network for Palestine

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους