Ο μόνος αγώνας που χάσαμε , είναι εκείνος που δεν δώσαμε. Και σ’ αυτόν τον μεγάλο αγώνα με πλήρη επίγνωση της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας, μπήκαμε με αυταπάρνηση και ευσυνειδησία...
Ο μόνος αγώνας που χάσαμε , είναι εκείνος που δεν δώσαμε.
Και σ’ αυτόν τον μεγάλο αγώνα με πλήρη επίγνωση της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας, μπήκαμε με αυταπάρνηση και ευσυνειδησία.
Όταν μπαίνεις στα σπίτια για εξόρμηση και βλέπεις φώτα κλειστά λόγω του ακριβού λογαριασμού του ρεύματος, όταν σου λένε τρώω εδώ και μια βδομάδα όσπρια γιατί μου έκοψαν το επίδομα αναπηρίας, όταν ακούς ότι τα παιδιά με αναπηρίες καταλήγουν στα γηροκομεία, όταν (σχεδόν) όλα στους αριθμούς δείχνουν θετικά αλλά η προοπτική απουσιάζει, δεν μπορείς να δηλώσεις απών.
Παρών και χίλιες φορές ξανά παρών για όλους τους αγώνες που ανεβάζουν το μπόι του ανθρώπου λίγο πιο ψηλά. Η Αριστερά, το πολιτικό μας σπίτι, μας έμαθε να σκεφτόμαστε το συλλογικό όφελος, γι αυτό τα υπερ-κέρδη των λίγων δεν μας συγκινούν και δεν μας ενθουσιάζουν.
Η προσωπική μου διαδρομή, με έταξε από παιδί στον αγώνα.
Ανατρέχοντας στα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα, βλέπω πως τα δύσκολα έγιναν απλά ένα καλό μάθημα.
Θεωρώ πως σε αυτό τον αγώνα συμπεριφέρθηκα έντιμα, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη και με ειλικρίνεια.
Γι αυτό κι έτσι θα το τελειώσω, καλώντας κάθε ένα και κάθε μια από εσάς να εξαντλεί όλους τους σταυρούς προτίμησης σε όλες τις επαρχίες επιλέγοντας τη δύναμη των πολλών στη Βουλή , τον συνδυασμό ΑΚΕΛ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.
Το ξημέρωμα της Δευτέρας δεν ξέρω αν θα με βρει εντός ή εκτός Βουλής, ναι θα ήθελα να είμαι εντός και αν πω κάτι άλλο θα είναι υποκρισία.
Είμαι σίγουρος όμως ότι σε κάθε ενδεχόμενο, θα είμαι εδώ, στον αγώνα, γιατί καμιά κατάκτηση δεν έρχεται από τον καναπέ.
Ως ένας από τους νεαρούς σε ηλικία υποψηφίους του ΑΚΕΛ, νιώθω το μεγάλο χρέος να ανταποκριθούμε στην ενός αιώνα ιστορία του λαϊκού κινήματος.
Είμαστε όλοι μια γροθιά, έτοιμοι να σηκώσουμε την ευθύνη για την υπεράσπιση των εργαζομένων, της νέας γενιάς, των συνταξιούχων, των ανθρώπων της υπαίθρου, του κάθε αδικημένου και ναι η δική μου η γενιά είναι αδικημένη.
Ο ανήφορος των επτά τελευταίων μηνών ας μας οδηγήσει στους λόφους του ήλιου, αλλά και να μην γίνει αυτό, εμείς θα συνεχίσουμε να περπατούμε στη στράτα της πάλης.
Είδα πως είχα 90 λεπτά και αποφάσισα να εκφράσω αυθόρμητα τις σκέψεις μου. Αν το διάβασες , ευχαριστώ! Τα υπόλοιπα , από Δευτέρας… Εφραίμ Χ. Χρίστου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους