Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι Μητσοτάκηδες των ΗΠΑ... "Φανταστείτε να είστε τόσο ισχυροί που το ίδιο το φορολογικό σύστημα φαίνεται να λυγίζει γύρω σας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η τελευταία διαμάχη του Τραμπ για την εφορία κλονίζει την αμερικανική πολιτική.

Σύμφωνα με πολλαπλές αναφορές, ο πρόεδρος Τραμπ, μέλη της οικογένειάς του και επιχειρήσεις που σχετίζονται με τον Τραμπ έλαβαν προστασία από τους εκκρεμείς φορολογικούς ελέγχους της εφορίας στο πλαίσιο διακανονισμού που συνδέεται με την αγωγή Τραμπ για τη διαρροή των φορολογικών του μητρώων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η προσθήκη του Υπουργείου Δικαιοσύνης ανέφερε ότι οι αρχές θα απαγορευτούν να διεκδικήσουν συγκεκριμένες υφιστάμενες φορολογικές αξιώσεις εναντίον του Τραμπ, της οικογένειάς του και των επιχειρήσεων του Ωστόσο, μερικές εκθέσεις σημειώνουν ότι οι αξιωματούχοι αργότερα διατύπωσαν τη συμφωνία ως εφαρμογή των υφιστάμενων ελέγχων, όχι απαραίτητα για όλους τους μελλοντικούς φορολογικούς ελέγχους.

Και γι' αυτό ακριβώς οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι.

Για τους απλούς Αμερικανούς, οι φόροι δεν είναι προαιρετικοί.

Εάν ένας εργαζόμενος κάνει λάθος στην επιστροφή, η εφορία μπορεί να το διερευνήσει.

Εάν μια μικρή επιχείρηση υποδηλώνει εισόδημα, μπορεί να αντιμετωπίσει ποινές.

Εάν μια οικογένεια μεσαίας τάξης χάσει μια προθεσμία, η κυβέρνηση δεν κοιτά απλά αλλού.

Όταν λοιπόν ένας εν ενεργεία πρόεδρος και η επιχειρηματική του αυτοκρατορία φαίνεται να λαμβάνουν ειδική προστασία από την επιβολή φόρων, το κοινό φυσικά ρωτά: Υπάρχει ένας νόμος για τους ισχυρούς και άλλος νόμος για όλους τους άλλους; Οι υποστηρικτές του Τραμπ μπορεί να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την αποκατάσταση ευθυνών της εφορίας μετά τη διαρροή των ιδιωτικών φορολογικών στοιχείων του.

Αυτή η διαρροή ήταν σοβαρή και οι κυβερνητικές υπηρεσίες δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να εκθέτουν ιδιωτικά αρχεία για πολιτικούς ή προσωπικούς λόγους.

Ωστόσο, οι επικριτές λένε ότι η λύση δεν πρέπει να είναι συνολική προστασία από τους ελέγχους.

Η λογοδοσία για μια διαρροή είναι ένα πράγμα.

Η ασυλία από τον φορολογικό έλεγχο είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αυτή η διαμάχη μετράει επειδή η εφορία υποτίθεται ότι λειτουργεί ανεξάρτητα.

Δουλειά του δεν είναι να προστατεύει προέδρους, να τιμωρεί εχθρούς ή να επιβραβεύει πολιτικούς συμμάχους.

Δουλειά του είναι να επιβάλλει δίκαια φορολογικό δίκαιο.

Μόλις οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το φορολογικό σύστημα μπορεί να διαπραγματευτεί μακριά από το πιο ισχυρό άτομο της χώρας, η εμπιστοσύνη αρχίζει να καταρρέει.

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος εδώ.

Δεν πρόκειται μόνο για τον Τραμπ.

Πρόκειται για το αν το δημόσιο αξίωμα μπορεί να γίνει ασπίδα από την εποπτεία.

Πρόκειται για το αν ο πλούτος και η εξουσία μπορούν να μετατρέψουν την λογοδοσία σε ιδιωτικό διακανονισμό Και έχει να κάνει με το αν η αμερικανική δημοκρατία μπορεί να επιβιώσει όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι οι κανόνες είναι αυστηροί γι' αυτούς αλλά ευέλικτοι Ένας πρόεδρος δεν πρέπει να είναι υπεράνω των ελέγχων.

Μια οικογενειακή επιχείρηση δεν πρέπει να είναι πάνω από ερωτήσεις.

Και καμία δημοκρατία δεν πρέπει να επιτρέψει στην εξουσία να γίνει φοροαπαλλαγή. Raza Samo *Γαλάζιες ακρίδες εδώ, κόκκινες εκεί. Μεγάλη ταύτιση . Γι αυτό η κόκκινη ακρίδα αποκάλεσε "φοβερό τύπο" την γαλάζια ελληνική ακρίδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους