Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Εικονομαχία ήταν μια από τις πιο σοβαρές, μακροχρόνιες και βαθιές θρησκευτικές και πολιτικές κρίσεις στην ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Διήρκεσε για περισσότερο από έναν αιώνα (συγκεκριμένα από το 726 έως το 843 μ.Χ.) και χώρισε την αυτοκρατορία στα δύο. ​Στην ουσία της, ήταν η διαμάχη για το αν επιτρέπεται ή όχι η λατρεία και η προσκύνηση των εικόνων. ​Οι δύο αντίπαλες πλευρές: ​Η κρίση δημιούργησε δύο φανατικά αντίπαλες στρατοπέδους: ​Εικονομάχοι: 'Ήταν αυτοί που καταδίκαζαν την προσκύνηση των εικόνων.

Θεωρούσαν ότι η πρακτική αυτή άγγιζε τα όρια της ειδωλολατρίας.

Οι κύριοι υποστηρικτές αυτής της γραμμής ήταν οι αυτοκράτορες (με πρωτεργάτη τον Λέοντα Γ΄ τον Ίσαυρο) και ο στρατός, κυρίως από τις περιοχές της Μικράς Ασίας. Εικονολάτρες: Ήταν αυτοί που υπερασπίζονταν την προσκύνηση των εικόνων.

Υποστήριζαν ότι δεν προσκυνούσαν το ίδιο το ξύλο ή το χρώμα, αλλά το ιερό πρόσωπο που απεικονιζόταν σε αυτές (τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους). Στην πλευρά αυτή βρίσκονταν κυρίως οι μοναχοί, ο απλός λαός και οι δυτικές επαρχίες της αυτοκρατορίας. ​Τα βαθύτερα αίτια ​Αν και η αφορμή ήταν θρησκευτική, τα αίτια της Εικονομαχίας ήταν πολύ πιο σύνθετα: ​Πολιτική και Κοινωνική Κρίση: Οι αυτοκράτορες ήθελαν να περιορίσουν την τεράστια οικονομική και κοινωνική δύναμη που είχαν αποκτήσει τα μοναστήρια και οι μοναχοί, οι οποίοι επηρέαζαν άμεσα τον λαό. ​Η πίεση του Ισλάμ: Το Βυζάντιο έχανε συνεχώς εδάφη από τους Άραβες (Μουσουλμάνους), οι οποίοι κατηγορούσαν τους Χριστιανούς ως ειδωλολάτρες λόγω των εικόνων.

Ορισμένοι αυτοκράτορες πίστευαν ότι οι αποτυχίες του στρατού ήταν δείγμα της οργής του Θεού για την "ειδωλολατρία" των εικόνων. ​Οι δύο φάσεις και η Λήξη ​Η Εικονομαχία εξελίχθηκε σε δύο μεγάλες περιόδους, γεμάτες βίαιες διώξεις, καταστροφές έργων τέχνης, καθαιρέσεις πατριαρχών και φυλακίσεις μοναχών. ​Α΄ Φάση (726–787 μ.Χ.): Ξεκίνησε από τον Λέοντα Γ΄ και σταμάτησε προσωρινά από την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, η οποία συγκάλεσε την Η΄ Οικουμενική Σύνοδο (787 μ.Χ.) και αναστήλωσε τις εικόνες. ​Β΄ Φάση (814–843 μ.Χ.): Η διαμάχη φουντώσε ξανά από τον Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο. ​Η Οριστική Αναστήλωση (843 μ.Χ.) ​Η κρίση τελείωσε οριστικά το 843 μ.Χ. από μια άλλη γυναίκα αυτοκράτειρα, την Αυγούστα Θεοδώρα (που εκτελούσε χρέη επιτρόπου για τον ανήλικο γιο της, Μιχαήλ Γ΄). ​Η Θεοδώρα συγκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία αποκατέστησε οριστικά τις εικόνες, ξεκαθαρίζοντας ότι η τιμή ανήκει στο "πρωτότυπο" (στο ιερό πρόσωπο) και όχι στην ύλη . ​Το ιστορικό αποτύπωμα: > Η ημέρα της οριστικής αναστήλωσης των εικόνων ονομάστηκε Κυριακή της Ορθοδοξίας και γιορτάζεται μέχρι και σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Όλα έχουν αλλάξει σήμερα, όταν η επίσημη εκκλησία παρουσιάζει αρκετές εικόνες ως θαυματουργές, τις οποίες οι πιστοί προσκυνούν ως ύλη, και όχι ως τιμώμενο πρόσωπο.

Αυτό έχει προχωρήσει πέρα από την Εικονολατρεία, σε προσκύνηση ανθρωπίνων κοκκάλων, κρανίων, παντοφλών, αξεσουάρ, Κάστανα, Φανέλες και οτιδήποτε άλλο τους παρουσιάσει η εκκλησία ως θρησκευτική ιδεολογία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους