Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ Έλεγε ... «- Ήταν το έτος 1967 τέλη Σεπτεμβρίου, που βρέθηκα στον Αχεντριά στο χωριό της μάνας μου και έφυγα για να πάω στο χωριό μας στην Εθιά, που είναι περίπου μια ώρα...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ Έλεγε ... «- Ήταν το έτος 1967 τέλη Σεπτεμβρίου, που βρέθηκα στον Αχεντριά στο χωριό της μάνας μου και έφυγα για να πάω στο χωριό μας στην Εθιά, που είναι περίπου μια ώρα απόσταση με τα πόδια. - Είχε νυχτώσει πολύ, αλλά τι ώρα ακριβώς ήταν δε θυμάμαι. - Ίσως εννέα ή δέκα.

Ανέβηκα απ’ την μεριά που υπάρχουν πολλά πουρνάρια και λέγεται Φαρμακαρά και βγήκα στο λάκκο του Δρυ. - Εκεί που βάδιζα, βρέθηκα περικυκλωμένος από πάρα πολλούς διαβόλους. - Ήταν τόσοι πολλοί που δεν με άφηναν να βαδίσω. - Με μεγάλη δυσκολία προχωρούσα και όσο περνούσε η ώρα γινόταν και πιο πολλοί, ήταν χιλιάδες - εκατομμύρια. - Όταν είχα φτάσει στο τέλος του μικρού οροπέδιου, στη θέση που λέγεται Αξώνι, που φαίνεται η κορφή και το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης, ήταν τόσοι πολλοί, που δεν μπορούσα να βαδίσω. - Έκανα τον Σταυρό μου, έλεγα προσευχές, απολυτίκια αγίων, το « Θεοτόκε Παρθένε», το « Αναστήτω ο Θεός», αλλά οι διάβολοι δεν φεύγανε. - Με μεγάλο κόπο ανέβηκα από το λάκκο στο υψωματάκι που είναι απόσταση εκατό μέτρων και λέγεται Κακό Κεφάλι. - Μόλις ανέβηκα εκεί που είπαμε, και φάνηκε η Παναγία της Εθιάς, οι διάβολοι έγιναν άφαντοι. - Αφού ανάπνευσα με ανακούφιση και έκαμα τον Σταυρό μου ευχαριστώντας την Παναγία, συνέχισα το δρόμο μου με γρήγορο βήμα. - Η απόσταση είναι περίπου μισής ώρας, αλλά πιστεύω ότι την έβγαλα σε 15 λεπτά μόνο. - Ποτέ δεν είχα δει τόσους πολλούς διαβόλους …» έλεγε ο Γέροντας και έκανε τον Σταυρό του ! Από το βιβλίο του Αντωνίου Σαριδάκη «Ο Άγιος Γέροντας Ευμένιος - Ο πράος και ταπεινός τη καρδία» Όταν επισκέφθηκαν ο Γέροντας π. Ευμένιος Σαριδάκης με μια ομάδα πνευματικών του τέκνων τον Ζωολογικό Κήπο του Λονδίνου, ο Γέροντας βρέθηκε μπροστά σε μια ινδική τίγρι, πολύ εξαγριωμένη.

Πηδούσε επάνω-κάτω, πίσω από τα συρματοπλέγματα, εβρυχάτο και όλοι στέκονταν σε μεγάλη απόστασι.

Ο πατήρ Ευμένιος την πλησίασε και άρχισε να της λέει : - Τίγρι, τίγρι, τίγρι μου, ησύχασε τίγρι μου, και την σταύρωνε με το χέρι του.

Τότε η τίγρις έβαλε τα δύο πόδια μπροστά και έσκυψε το κεφάλι σαν να έκανε μετάνοια, τρεις φορές.

Και ησύχασε.

Ο κόσμος που παρακολουθούσε από μακρυά, φώναζε: - Father, Father, excelent ! Δηλαδή - Πάτερ, Πάτερ, εξαιρετικό ! Επιμέλεια Στέλιος Κούκος Απόσπασμα από το βιβλίο του Μοναχού Σίμωνος « Πατήρ Ευμένιος, ο Ποιμήν ο καλός και Θαυματουργός !»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους