Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέτρες, καλημέρες και φίλοι (Μνήμες 53) Πάμε πάλι στις πέτρες για ν’ αλλάζουμε θέμα και να μην καταντά αυτό το καλημέρα μονότονο. «Τούτες τις πέτρες τις εσήκωσα όσο βάσταξα/τούτες τις πέτρες τις αγάπησα όσο βάσταξα/τούτες τις πέτρες, τη μοίρα μου». Ένας φίλος καλός, γιατρός, μου έφερε πέτρες από το ηφαίστειο της Αίτνας και σας τις «χαρίζω» στη φωτογραφία.

Ευχαριστήριο για τις καλημέρες! Δυστυχώς δεν θυμούμαι μετά τόσα χρόνια ποιος μου χάρισε πέτρες ηφαιστείου έγχρωμες (γυαλί) απ’ το Βεζούβιο! Πέτρες μου χάρισαν πολλοί και δένδρα για να φυτέψω. Ο Γιάννης Στουραϊτης, γιατρός, μου έφερε άμμο από τη Σαχάρα. Ο Θανάσης Καλαϊτζίδης πολλές και ξεχωριστές, απολιθωμένες αχιβάδες και ορεία κρύσταλλο. Η Μαρία Ζουμή μου χάρισε μια σπουδαία συλλογή. Η Δήμητρα Σκανδάλη, καλλιτέχνης σπουδαία, μου έφερε ένα ρόδινο κρύσταλλο από το εξωτερικό. Ο Νίκος Γκίκας αιματίτη και λειμονίτη από τη Σέριφο.Ο Γιώργος Βροντάκης, γεωλόγος, μου δώρισε ολόκληρη συλλογή. Ο Μανώλης Δρακόπουλος που χρημά-τισε πρόεδρος του «Αρχίλοχου», μου δώρισε οπάλλιο και ορυκτό μαγγάνιου από τη Μήλο.

Δάσκαλοι που έχουν αναχωρήσει χρόνια από την Πάρο μου έστειλαν από τη Χαλκιδική σιδηροπυρίτη και γαληνίτη. Ο Γιώργος Καλτιριμτζής, γεωλόγος, πολύτιμος φίλος, μου χάρισε διάφορα κι έναν μεγάλο κρύσταλλο χαλαζία (ορεία κρύσταλλος). Πολλά πετρώματα και ορυκτά της συλλογής μου παίρνουν το δρόμο τώρα για τις συλλογές των σχολείων, όσων ενδιαφέρονται βέβαια.

Έχουμε μιλήσει και με το δήμαρχο και τον πρόεδρο της Επιτροπής Πολιτισμού για την ανάγκη ενός πρώτου μουσείου πετρωμάτων της Πάρου.

Ας μαζευτούν πρώτα σε ένα έπιπλο στο Δήμο και βλέπουμε.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε σ’ αυτά, γιατί αν υπάρξει ενδιαφέρον μπορεί να μαζευτούν σιγά-σιγά πετρώματα απ’ όλη την Ελλάδα.

Δεν ξέρουμε αν κρατήθηκε το Μουσείο Ορυκτών στ’ Απεράθου της Νάξου που ίδρυσε ο Μανώλης Γλέζος. Στη Μήλο οι Εταιρείες Εξόρυξης ίδρυσαν Μουσείο και δεν ξέρουμε επίσης πόσο καλά κρατεί.

Αλλά κάθε νησί έπρεπε να έχει το δικό του Μουσείο λόγω της ξεχωριστής κι ενδιαφέρουσας γεωλογίας του.

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου.

Κάτι θα βρεθεί και γι’ αυτούς.

Κι επειδή είναι σίγουρο ότι πολλούς δωρητές τους ξεχνώ, συγγνώμη, παράλειψη ήταν που δεν σημείωνα τις δωρεές! Καλημέρα και το νου σας! Θαύματα παραμονεύουν παντού και αν ο Χριστός ήθελε μόνο ταπεινή λάσπη, εμείς γυρεύουμε κλειδιά, ικέτες και διαρρήκτες κάποιων γλυκύτατων μυστικών της ζωής.

Τελευταία μου έφεραν πέτρες Ο Γιάννης Τριαντάφυλλος από την Αντίπαρο και ο Κώστας Μεταξάς από τη Δροσιά της Αττικής παλιός μαθητής μου.

Μού είχε φέρει και ο Σίμος Βαρριάς απ' το ηφαίστειο της Νισύρου, αν δεν κάνω λάθος και είχα ξεχάσει να το γράψω.

Για πέτρες πήγαμε με τον αξέχαστο Σωτήρη Καστρουνή στην Αντίπαρο και βρήκαμε λάβες και οψιδιανό.

Με έναν σπουδαίο γεωλόγο πήγαμε στην Αντίπαρο αναζητώντας ίχνη από λάβες και την ζαχαρόπετρα της Μήλου (περλίτης). ¨ηταν και ο Στέλιος Καλαλές μαζί μας.

Ο γεωλόγος μάς είπε πολλά για τις λάβες του νησιού.

Στα ορυχεία του μαγγανίου πήγαμε συχνά με φίλους, Θανάση Καλαϊτζίδη, Νίκο Σαρρή, Γιώργο Πίττα, Σπύρο Μητρογιάννη, Έφη Παπαδοπούλου, Αγγελική Ψωμά, Γιάννη Γεωργούση, Στέλιο Γκίκα, Τάκη Αποστολόπουλο, Αλέξη Γκόκα, Μαρία Περαντινού.

Θα τα ξαναπούμε.

Ευχαριστώ πολύ όλους.

Και την Ελένη Λώλου που μού έδειξε την σπάνια συλλογή της (την καλύτερη ίσως όλης της Πάρου) και τον πρώην δήμαρχο Μάρκο Κωβαίο που μπήκε στα σκαριά να φτιάξει ένα έπιπλο με τα γεωλογικά της Πάρου, αλλά δεν μπορέσαμε να το συνεχίσουμε.

Πέτρες και ορυκτά έδωσα στο Δημοτικό της Πάρου, στο Λϋκειο, στο Γυμνάσιο και στον Αρχίλοχο, που της χάρισε στο ΕΠΑΛ.

Να κάνουμε μια σπουδαία συλλογή, να προχωρήσουμε σε ένα γεωλογικό Μουσείο, σε ένα Μουσείο της Φύσης και να βοηθήσουμε όλοι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους