Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σχολικά συσσίτια με πλιγούρι, βακαλάο και κρόμμυα. Μαγειρεία και εστίες συσσιτίων κατασκευάζονταν κατά κόρον στις αρχές της δεκαετίας του '50. Τα κτίσματα αυτά ήταν συνήθως μικρά δωμάτια που σπάνια το εμβαδόν τους ξεπερνούσε τα έξι τετραγωνικά μέτρα.

Εκεί, μια ανάσα μακριά από το αυστηρό σχολικό περιβάλλον έδιναν κάθε μέρα το παρόν όλοι οι μαθητές, οι δάσκαλοι και η υπηρεσία, η γυναίκα δηλαδή που μαγείρευε και στη συνέχεια σερβίριζε το φαγητό.

Τα μακαρόνια και τα όσπρια και δη τα φασόλια είχαν την τιμητική τους.

Το πρωϊνό καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας ήταν σταθερό και περιλάμβανε γάλα (27 γραμμάρια ανά μαθητή), άρτο (107 γραμμάρια), ζάχαρη (10 γραμμάρια) και κακάο (1,5 γραμμάριο). Στο μεσημεριανό τους οι μαθητές έτρωγαν βραστές πατάτες, πλιγούρι ή μπλουγούρι, κοκκινιστό βακαλάο, μαγειρευτό κρέας, μακαρόνια ή φασόλια.

Η δομή του εβδομαδιαίου προγράμματος γευμάτων επαναλαμβανόταν με ευλάβεια καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εκτός βέβαια κάποιων ελάχιστων εξαιρέσεων, όπως τις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων και την περίοδο της Σαρακοστής.

Όπως και στο πρωινό έτσι και στα γεύματαοι μερίδες ήταν σταθερές.

Έτσι λοιπόν σε κάθε μαθητή αναλογούσαν 80 γραμμάρια μακαρόνια, 10 γραμμάρια μυζήθρα, 25 γραμμάρια λίπος, 3 γραμμάρια αλάτι, 214 γραμμάρια ψωμί,100 γραμμάρια φασόλια, 25 γραμμάρια λάδι, 9 γραμμάρια κρόμμυα και 120 γραμμάρια βακαλάο. "Το “συσσίτιο", η τροφή που έδινε ο Ερυθρός Σταυρός και άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις, έσωσε πολλές ζωές. Μεγάλες δυσκολίες περασμένων δεκαετιών. -

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους