Φθηνά πακέτα από την Ασία, ακριβά λουκέτα στην Ελλάδα Τα τελευταία χρόνια η ευρωπαϊκή αγορά έχει κατακλυστεί από κινεζικές πλατφόρμες, ενώ παράλληλα δυναμική είσοδο πραγματοποιούν και μεγάλες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υπόσχεση είναι απλή: εξευτελιστικές τιμές, ατελείωτη ποικιλία και συνεχείς εκπτώσεις.

Για τον καταναλωτή που πιέζεται οικονομικά, το μοντέλο μοιάζει σχεδόν ακαταμάχητο.

Πίσω όμως από το φθηνό προϊόν κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: ο ανταγωνισμός δεν είναι ισότιμος.

Οι ελληνικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις λειτουργούν μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο υψηλής φορολογίας, ασφαλιστικών εισφορών, ενεργειακού κόστους και αυστηρών κανονισμών. Πληρώνουν ΦΠΑ, ενοίκια, μισθούς, μεταφορές, λογιστήρια, αποθήκες και δεκάδες γραφειοκρατικά και λειτουργικά έξοδα.

Αντίθετα, οι ασιατικές πλατφόρμες αξιοποιούν στο έπακρο τα κενά της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και των κενων των τελωνειακών ελέγχων, διοχετεύοντας εκατομμύρια μικροδέματα στην Ευρώπη με σαφώς χαμηλότερες επιβαρύνσεις.

Στην πράξη, ο Έλληνας επιχειρηματίας τρέχει σε έναν αγώνα δρόμου φορώντας βαρίδια στα πόδια, ενώ ο ανταγωνιστής του τρέχει χωρίς κανόνες.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά την επιβολή αυστηρών δασμών από τις ΗΠΑ στα κινεζικά προϊόντα.

Οι ασιατικοί κολοσσοί, βλέποντας την αμερικανική αγορά να στενεύει, μετέφεραν τεράστιο μέρος της εμπορικής και διαφημιστικής τους ισχύος προς την Ευρώπη.

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι μια απλή αύξηση ανταγωνισμού.

Είναι οργανωμένη οικονομική εισβολή σε μια αγορά που παραμένει αμυντικά ανοχύρωτη.

Το πιο παράδοξο όμως είναι άλλο: ο ίδιος ο Έλληνας καταναλωτής που κυνηγά το φθηνότερο προϊόν είναι ταυτόχρονα εργαζόμενος, επαγγελματίας ή επιχειρηματίας μέσα στην ελληνική οικονομία.

Με κάθε αγορά που φεύγει εκτός χώρας, μειώνεται ο τζίρος των ελληνικών επιχειρήσεων, πιέζονται οι μισθοί, περιορίζονται οι θέσεις εργασίας και συρρικνώνονται τα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Το «κέρδος» των λίγων ευρώ στην online αγορά επιστρέφει τελικά ως ακριβότερη καθημερινότητα, χαμηλότερα εισοδήματα και λιγότερες επενδύσεις στην εγχώρια οικονομία.

Δεν πρόκειται για ακομη μία οικονομική θεωρία, αλλά για αλυσιδωτή οικονομική επίπτωση.

Αν κλείσει το ελληνικό κατάστημα της γειτονιάς ή το ελληνικό e-shop, δεν χάνεται μόνο ένας επιχειρηματίας.

Χάνονται εργαζόμενοι, διαφημιστές, μεταφορικές εταιρείες, λογιστές, αποθήκες, προμηθευτές και τελικά φορολογικά έσοδα που χρηματοδοτούν δημόσιες υπηρεσίες και κοινωνικές παροχές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καταναλωτής πρέπει να αγνοήσει την ακρίβεια ή να αγοράζει ακριβά από υποχρέωση.

Σημαίνει όμως ότι απαιτείται σοβαρή ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική προστασίας του εμπορίου, ίσοι φορολογικοί κανόνες και πραγματικοί έλεγχοι στις εισαγωγές.

Διότι σήμερα η «ελεύθερη αγορά» μόνο ελεύθερη δεν είναι.

Είναι μια αγορά δύο ταχυτήτων, όπου οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις καλούνται να ανταγωνιστούν παγκόσμιους κολοσσούς με εντελώς διαφορετικούς κανόνες λειτουργίας.

Η προγραμματισμένη νομοθετική παρέμβαση για το 2028 μοιάζει περισσότερο με καθυστερημένη αντίδραση παρά με άμεση προστασία της ευρωπαϊκής αγοράς.

Δίνει στις ασιατικές πλατφόρμες υπερβολικά μεγάλο χρονικό περιθώριο ώστε να αναπροσαρμόσουν τα επιχειρηματικά τους μοντέλα, να δημιουργήσουν νέες δομές διανομής και να χαράξουν στρατηγικές που θα τις διατηρήσουν ξανά σε πλεονεκτική θέση απέναντι στις ευρωπαϊκές και ελληνικές επιχειρήσεις.

Μέχρι τότε, χιλιάδες ελληνικά και ευρωπαϊκά e-shops θα συνεχίσουν να λειτουργούν υπό ασφυκτική πίεση, προσπαθώντας να ανταγωνιστούν εταιρείες που διαθέτουν τεράστια κεφάλαια, παγκόσμια logistics και πολύ μεγαλύτερη ευελιξία προσαρμογής.

Στην οικονομία, όποιος καθυστερεί να αντιδράσει, τρέχει πίσω από τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει.

Και σε αυτή την παγκόσμια εμπορική σύγκρουση, όποιος δεν χαράζει στρατηγική δεν γίνεται ούτε σκηνοθέτης ούτε πρωταγωνιστής. Καταλήγει απλώς κομπάρσος. https://nonpapers.gr/fthina-paketa-apo-tin-asia-akriva-louketa-stin-ellada/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους